ปัจจุบัน คนส่วนใหญ่ มิใคร่ใส่ใจในการตรวจสอบความรู้ ชอบยึดติดถือมั่นอยู่ในความรู้ที่ตีคู่มากับผลประโยชน์ส่วนตน บางคนถลำลึกถึงขั้นที่ว่าแปลงค่าความรู้มิชอบนั้นให้ความสำคัญเป็นสัจธรรมนำทางในการดำเนินชีวิต ก็มิต่างอะไรกับการหลงผิดที่ยึดติดในความเห็นแก่ตัว

 

 “ความรู้ที่ถูกตีตราประทับมากับผลประโยชน์ที่ซ่อนเร้น มิอาจเป็นได้แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งซึ่งสัจธรรม”