ยุบหนอ..พองหนอ

ธรรมะ สวัสดี.....

ความหนักใจครั้งแรกตั้งแต่รู้ว่าจะต้องไปรักษาศีลแปดสามวันสองคืน ต้องได้นั่งสมาธิเป็นอะไรที่หนักหนามากเพราะด้วยน้ำหนักตัวที่เป็นอุปสรรคทำให้เกิดความวิตกและกังวลพอสมควร แต่บรรยากาศที่เห็นในวันแรกที่มาถึงวัดเวฬุวันเพื่อนนิสิตทุกคนอาจารย์ทุกท่านทำให้รู้สึกถึงความตั้งใจของทุกท่านที่ต้องการแสวงหาความสงบจากการรักษาศีลปฏิบัติธรรม

          จากวันแรกจนวันสุดท้ายสิ่งที่ได้มันมากกว่าแค่การอยู่วัดให้ครบตามกำหนด สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือการที่เราได้รู้ความสับสนวุ่นวายของจิตที่มนุษย์อย่างเราๆท่านๆประสบอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันซึ่งความวุ่นวายเหล่านั้นสามารถทำให้สงบลงด้วยสมาธินับว่าเป็นสิ่งที่ทุกคนสามารถฝึกปฏิบัติได้ไม่ว่าเราจะทำอะไรหรือเราอยู่ที่ไหนเราก็ทำสมาธิได้เพราะสมาธิก็คือ “สติ” นั่นเอง

          จงอย่าให้นิวรณ์ทั้งห้ามาปิดกั้นจิตของเราไม่ให้เกิดสมาธิจงใช้ความเพียรในการฝึกจิตเพื่อให้เกิดสมาธิ “วิ ริ เย นะ ทุก ขะ มะ เจ ติ “

          ขออนุโมทนาผลบุญจากการรักษาศีลในครั้งนี้จงส่งผลให้ท่านอาจารย์และเพื่อนนิสิตทุกท่านจงประสบแต่ความสุขกายสุขใจรักษาตนให้จากทุกข์ภัยทั้งหมดทั้งสิ้นเทอญ....

 

สมมาตย์ ดอนชัย