' การให้ '
การ '' ให้ '' เป็นกุศโลบายที่ฝึกคนที่ฝึกได้ยาก จึงมีสัจธรรมคำกล่าวไว้ว่า
มือของผู้ให้สูงกว่ามือของผู้ขอ เกียรติของผู้ให้กรุ่นหอมเหนือกาลสมัยยิ่งกว่าเกียรติศักดิ์ของนักรบและปวงวีรบุรุษ
การ " ให้ " เพียงแค่คิดจะทำก็ใจเป็นสุข ครั้นได้ให้แล้วจิตใจก็แช่มชื่น
เบิกบาน เมื่อวันเวลาผ่านไป หวนกลับมารำลึกถึงดวงหน้าอันเปี่ยมสุขของผู้รับ
ความปิติสุขก็ย้อนกลับมาทำให้หัวใจอิ่มเอม
การ " ให้ " จึงเป็นความสุขแท้ทั้งเวลาก่อนให้ ขณะให้ และหลังจากให้ไปแล้ว
การ " ให้ " มองเพียงผิวเผินเสมือนการเสีย หากแท้จริงแล้ว การให้นั่นแหละ
คือ การได้รับอย่างแท้จริง
