ขยันทำกิน ไม่บินสูงนัก

สมุดปกขาว (๒)

       ได้เขียนไว้ในตอนแรกว่า ได้พบสมุดเล่มเล็กโดยบังเอิญ เป็นสมุดทำด้วยกระดาษ เอสี่สีขาวพับครึ่ง เขียนหน้าปกว่า ชีวิต ที่ต้องเรียนรู้และดำเนินการตามเป้าหมาย ซึ่ง ณ เวลานั้น ผ่านมาเกือบยี่สิบปี ณ วันที่อยากมีอยากเป็น สู้อดทนมานะพยายามจนเป็นศึกษานิเทศก์ เส้นทางเดินไปสู่เป้าหมาย ทำได้สำเร็จส่วนหนึ่งเกิดจาก การตั้งเป้าหมายให้ชัดเจน ใช่เพียงเพ้อฝัน แต่ต้องใช้การปฏิบัติจริง(ดูหนังสือ)และทบทวนภารกิจชีวิตอยู่เสมอๆ

         อยากใช้หลักการ และแนวทางประมาณนี้ กับลูกๆ กับลูกศิษย์ ให้เขารู้จักสร้างแรงบันดาลใจ ฝัน จินตนาการ สร้างเป้าหมายชีวิต บนพื้นฐานแห่งความเป็นจริง เหมาะสม  พอเพียง และมีทางเป็นไปได้ อาจคิดเรื่องใหญ่ๆ ไม่คิดเรื่องเล็กได้ แต่ต้องขยันและมีความมุ่งมั่นจริงจังที่จะก้าวไกลและไปให้ถึงฝั่งฝัน

         วันนี้เปิดสมุดปกขาวอีกครั้ง ยังมีถ้อยคำที่สวยงาม ที่อยากบอกเล่า เช่น พยายามเพื่อการเริ่มต้นที่สวยงาม พยายามเพื่อนำไปสู่ชัยชนะ และพยายามเพื่อจะทำในสิ่งที่ดีกว่า

         ผู้เขียนยังได้เขียนเน้นย้ำถึงนักวิชาการว่า นักวิชาการต้องมีสติ และใช้ปัญญาในการแสดงความรู้และความคิดของตน มีความสุภาพอ่อนน้อม และมีความมั่นใจในตนเอง

         ในส่วนถ้อยคำสำคัญที่ยึดถือไว้เสมอ จะเขียนไว้ว่า ข้าพเจ้าจะบูชาบุคคลที่ควรบูชา....จงเจริญด้วยความประณีตสุขุมเบิกบานในวิทยาการความรู้ทั้งปวง เทอญ....ธรรมทั้งหลายมีใจถึงก่อน มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จได้ที่ใจ

        ส่วนข้อควรคิด ก็คือ...ก้าวไปข้างหน้าทีละขั้น แม้จะช้าก็ช่างแต่อย่าหยุด...ความรู้ที่ปราศจากความคิดนั้นไม่มีประโยชน์ ส่วนความคิดที่ปราศจากความรู้นั้นเป็นอันตราย...ผึ้ง..ขยันทำมาหากิน ไม่บินสูงนัก รักษาความสะอาด ฉลาดสะสม นิยมความสามัคคี....

        และท้ายที่สุด ผู้เขียนได้บันทึกกำหนดเป็นข้อ "เตือนใจ" เอาไว้ดังนี้

๑.  จงสะสมความรู้และประสบการณ์

๒. จงกล้าหาญ อดทน และรอคอย

๓. จงร่าเริง แจ่มใส ไม่เหงาหงอย

๔. จงค่อยๆคิด ค่อยๆทำ ทุกๆวัน

๕. จงขยันหมั่นอ่านและเขียน

๖. จงแวะเวียนพบปะผู้ใหญ่และเพื่อน

๗. จงหมั่นเตือนจิตเตือนใจไม่ประมาท

๘. จงเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง

                                                                ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                            www.bannongphue.com