ล้มแล้วยิ้ม ยิ้มแล้วลุก การลุกก็เต็มไปด้วยความสุข

  

  

  

หากวันนี้ เราล้มลง

(รูปนี้เป็นรูปผมกับแม่ครับ ตอนนั้นเราไปเที่ยวทะเล "หัวหิน" กันครับ เป็นรอยยิ้มแห่งความสุขจาก "แม่" ผู้ที่รักลูกอย่างบริสุทธิ์และประเสริฐที่สุดครับ)

 "รอยยิ้มของแม่ ผู้ให้ที่ประเสริฐที่สุด"

ยังคงลุกขึ้นได้ใหม่

 

(รูปรอยยิ้มแห่งการทำความดีครับ เป็นรูปของลุงคนหนึ่งที่กระโดดลงไปจากเรือแพที่ผมนั่นอยู่ ตอนนั้นลุงไปคนพาย ลุงกระโดดลงไปเพื่อเก็บขยะในน้ำครับ ลุงทำความดีมาก ๆ เลยครับ ลุงบอกว่า สายน้ำคือชีวิตครับ ติดตามได้จากบันทึก)

 "รอยยิ้มแห่งการทำความดี"


ยังคงมีหนทาง หากยังมียิ้มสดใส

(รูปรอยยิ้มของนักศึกษา (ขวา) น.ส.ธิดารัตน์ ตอนนั้นผมพานักศึกษาเป็นทำงานวิจัยกับชุมชนครับ เรื่องการเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนครับ เป็นรอยยิ้มที่เกิดมาจากความสุขในการทำงาน การทำวิจัยครั้งนั้นเรามีงบกันไม่กี่พันบาทครับ กับงานวิจัยนานสี่เดือน คนร่วม 80 คน พวกเราทุก ๆ คนมีความสุขกันมาก ๆครับ)

"รอยยิ้มจากการทำงานแบบบริสุทธิ์ใจมิได้หวังสิ่งใดตอบแทน"

ก้าวไป อย่าหวั่นไหวหวาดกลัว

 


(รอยยิ้มของนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ ม.ราชภัฏอุตรดิตถ์ ที่เข้าร่วมขบวนแห่เทียนพรรษา)

 "รอยยิ้มแห่งความอิ่มบุญ"

พร้อมทนทุกข์หมองหม่น ผจญความมืดหมองมัว

(รอยยิ้มของเด็ก ๆ อันบริสุทธิ์ จากการที่ได้เข้าไปทำงานวิจัยกับชุมชน เรื่อง การเสริมสร้างการบริหารจัดการที่ดีของกองทุนหมู่บ้านฯ ครับ รูปนี้ถ่ายที่บ้านไร่ห้วยพี้ อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ครับ)

 "รอยยิ้มอันใสซื่อและบริสุทธิ์"


ไม่กลัวจะฝันถึงวันใหม่

 

(รอยยิ้มของนักศึกษาที่ได้เข้าไปทำงานร่วมกันชุมชน ในวันเก็บข้อมูลชุมชน ที่บ้านท่าสัก อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ครับ)

 "รอยยิ้มแห่งมวลมิตรสหาย"


หากวันใดอ่อนแอ ท้อแท้อย่าหวั่นไหว

(รอยยิ้มของอาจารย์กระดิ่ง และเด็ก ๆ ที่ร่วมร้องเพลงกันในงานประกวดเจดีย์ทราย จังหวัดอุตรดิตถ์ครับ)

 "รอยยิ้มแห่งความสามัคคี"

ขอให้ใจไม่สิ้นหวัง

(รอยยิ้มของพี่จำรอง ศรีระวงษา และคู่ชีวิต ที่กู้เงินฯ กองทุนหมู่บ้าน ไปลงทุนเลี้ยงหมูจนประสบความสำเร็จ ถ่ายไว้ในกิจกรรมถอดบทเรียนผู้กู้ที่ประสบความสำเร็จ ในโครงการวิจัยกองทุนหมู่บ้าน อำเภอท่าสัก จังหวัดอุตรดิตถ์ครับ) 

 "รอยยิ้มจากการประสบความสำเร็จในการทำงาน"

ปัญหาแม้จะหนัก ก็คงไม่เกินกำลัง

(รอยยิ้มของพี่คนหนึ่งที่ทำหน้าที่ในการถือไม้เพื่อดันสายไฟฟ้า ในงานประเพณีอันยิ่งใหญ่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ "แห่เทียนพรรษา"

รอยยิ้มแห่งความสุขในการทำหน้าที่เล็ก ๆ ให้กับต้นเทียนใหญ่ ๆ เพราะถ้าไม่มีพี่เค้า ต้นเทียนก็ผ่านไปตามถนนไม่ได้ครับ)

"รอยยิ้มจากการได้เติมเต็มและสร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่และสวยงาม"

อย่าหยุดยั้ง ก้าวไป

(รอยยิ้มของพี่ประนอม และสมาชิกกลุ่มทอผ้าอำเภอน้ำปาด จังหวัดอุตรดิตถ์ เกิดขึ้นในการจัดกิจกรรมเวทีชุมชน ของสำนักงานสหกรณ์จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งในขณะนั้นผมได้ร่วมเข้าไปเป็นที่ปรึกษาในการจัดการความรู้แบบมีส่วนร่วมครับ)

"รอยยิ้มจากความทุ่มเทและเสียสละเพื่อสมาชิก"


 

ขออย่ายอมแพ้

 

(รอยยิ้มของนักศึกษาและอาจารย์ภาศิริ อ.เพลิน ที่เข้าร่วมทำกิจกรรมเก็บข้อมูลชุมชน ในโครงการวิจัยเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชน บ้านท่าสักครับ)

"รอยยิ้มของครูและศิษย์"

อย่าอ่อนแอ แม้จะร้องไห้

(รอยยิ้มของอาจารย์ศิริกาญจน์ อาจารย์วริศรา และนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการ ที่ร่วมกันออกช่วยเหลือผู้ประสบน้ำท่วมที่บ้านหัวดง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์)

"รอยยิ้มของผู้ให้"

จงลุกขึ้นสู้ไป จุดหมายไม่ไกลเกินจริง

(รอยยิ้มของเด็ก ๆ ที่ชนะเลิศในการประกวดเจดีย์ทรายจังหวัดอุตรดิตถ์)

"รอยยิ้มแห่งความสำเร็จ"


เพลง "อย่ายอมแพ้"

ศิลปิน อ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์ GMM grammy

บันทึกนี้ ได้เก็บรวบรวม "รอยยิ้ม"

เพื่อให้ "ยิ้ม" เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราลุกได้เมื่อล้ม

ก็เพราะ "ยิ้ม" ช่วยให้เรา "สู้" ได้สู้กับสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาเพื่อกระทบเรา

ล้มแล้วยิ้ม ยิ้มแล้วลุก การลุกก็เต็มไปด้วยความสุข

"ยิ้มที่ใจ" ใจสุข "ใจจึงยิ้ม"

สถานการณ์ต่างมีขึ้นพิสูจน์วีรบุรุษฉันใด

ความสิ้นหวังและท้อแท้ต่อการทำความดี ก็มีขึ้นเพื่อพิสูจน์ความเข้มแข็งของวีรสตรีฉันนั้น

อย่ายอมแพ้ : หากแม้มีศรัทธา

ศรัทในตนเอง ศรัทธาต่อการทำความดี

สู้ ๆ ต่อไปนะครับป้าบวม ท่าน moomi และทุก ๆ ท่านที่กำลังหมดแรง หวั่นไหว และท้อแพ้

ขอเพียงแค่ยิ้ม และอย่ายอมแพ้ที่จะยิ้ม

"ยิ้มสู้"

ยิ้มเท่านั้นที่จะทำให้เราสู้ได้อย่างมีความสุข

 

 

พวกเราทุก ๆ คน คอยให้กำลังใจเสมอ

สู้ ๆ ครับ

ขอพลังแห่งรอยยิ้มสถิตกับทุกท่าน

เพื่อต่อสู้สร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามตลอดไปครับ

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ