* ใครเคยทำงานกับบริษัทต่างชาติคงจะเห็นความแตกต่าง เพราะเขามีการพักเบรกหรือพักดื่มกาแฟนั่นเอง.บริษัทไทยน่ะเหรอ ?อย่าไปหวังให้เสียสุขภาพจิตเลยครับ.เพราะถ้ามีกาแฟไว้ก็คงเฉพาะลูกค้าที่มีระดับหรือพนักงานระดับสูงเท่านั้น ! ผมเองยังไม่เข้าใจจนเดี๋ยวนี้ว่าทำไม?คนไทยจึงชอบแหกปากเรียกร้องสิทธิของความเป็นคน..อยากได้เท่ากัน..คงบ้าไปแล้วแน่ๆ.ผมมักอ่านพบในข่าวเสมอๆว่าเวลาลูกท่านหลานเธอถูกทำร้ายหรือฆ่าตาย คดีมักจะจบอย่างรวดเร็วแต่ทีลูกพี่สีและน้องสาล่ะก็..จะปีใหม่อีกแล้วยังไม่คืบหน้าเลย. แม่นบ่ล่ะ ? เอ..แล้วพวกนักสิทธิหมานุดชนไปไหนกันหมดล่ะ..พี่ขา ? เขาห้ามเด็กออกจากบ้านหลังสี่ทุ่มพี่แกออกมาทักท้วงกันทั้งสำนักงาน พอเด็กแว๊นซ์ชนตำรวจตายบรรดาครูที่ชอบแหกอกปกป้อง..หายหัวไปไหน?มาหาทีไรพบแต่ภารโรง..ทุเรเต็ด.ช่องสามของทุเรศ.กลับไปต่อที่ร้านชาในเมืองโมลิบาซ่าร์ดีกว่า.ไม่ต้องปวดสมองบางซีก.
พอใกล้หมดเวลาพักเราก็เดินกลับมายังตู้สำนักงาน.ช่วงพักเบรคบางช่วงผมมิได้ไปไหน ? ก็จะอาศัยดื่มกาแฟสำเร็จรูปของบริษัทฯ และนั่งคุยกันอยู่ในตู้นั่นเอง. พอได้เวลาก็เดินออกไปตรวจงานที่ช่างเชื่อมไทยได้รับมอบให้ทำ เผื่อว่าบางทีช่างเชื่อมของเราอาจจะมีปัญหากับผู้สั่งงาน ต่อมางานเร่งรีบขึ้นกว่าเดิม ผมจึงต้องมาอยู่ด้านนอกเสียเป็นส่วนใหญ่ ต้องแปล และแก้ไขงานกันเดี๋ยวนั้นก็มีครับ.
๓๙. เพื่อนฟิลิบปินส์ : ผู้เขียน : นายราจี๊ฟ และมร.ลุท. ยกมือ. - ที่ยาร์ดดอยแท๊ค. เมืองโมลิบาซ่าร์.ปี ๒๕๔๐
เรื่องความปลอดภัยน่ะเหรอ ? งานขุดเจาะน้ำมันนั้นถือว่าความปลอดภัยเป็นเรื่องสำคัญที่สุด มีหลายๆบริษัทฯยอมจ่ายเงินโบนัส ให้กับพนักงานทุกสามเดือนถ้าไม่เกิดอุบัติเหตุ หรือที่เรียกว่าเซฟตี้โบนัส. Safety Bonus. พอเริ่มมีการขนย้ายอุปกรณ์ต่างๆจากพื้นที่เก็บของขึ้นรถบรรทุกขนาดใหญ่ เพื่อลำเลียงไปเข้าพื้นที่ขุดเจาะ ทางจนท.เซฟตี้ก็เริ่มทำงานเข้มข้นขึ้น กล่าวคือก่อนเริ่มงานและก่อนกลับบ้านจะมีการประชุมเรื่องเซฟตี้เสมอ. Safety Meeting. บ่ายวันนี้จนท.เซฟตี้ชาวแคนาเดี้ยนชื่อนายเจ๊ฟ Mr.Jeff.ได้ทำการประชุมเซฟตี้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากช่วงการขนย้ายครั้งนี้. ค่อนข้างจะต้องทำโดยมิให้เกิดอุบัติเหตุใดใดขึ้นได้หรือเรียกว่า..ต้องรัดกุม!พี่แกจึงเรียกพนักงานทั้งหมดมายืนอบรมกันในยาร์ดนั่นเอง ! ผมมีหน้าที่แปลให้ทางช่างเชื่อมไทยทราบ ทางจนท.บังคลาเทศก็จะมาทำการแปลพร้อมๆกับผม เพื่อให้คนของเขาทราบ ช่วงนั้น จะหนวกหูไปหมดครับ. สรุปแล้วไม่มีอุบัติเหตุใดใดเกิดขึ้นเลยในพื้นที่ยาร์ดที่เมืองโมลิบาร์ซ่าร์แห่งนี้เพราะพนักงานทั้งสองชาติ ฟังการอธิบายแล้วจึงเข้าใจดี.แถมยังให้ความร่วมมือ ตลอดการขนย้าย.
๔๐.ฟังการอบนมเรื่องความปลอดภัยแล้ว - ถ่ายภาพร่วมกันก่อนจะแยกย้ายกลับที่พัก.
John. : Hello everybody , I need to have the safety meeting for everybody in order to safe while loading the heavy Equipments to the trailers. You need to put your PPE. on while working. Do not go under the crane while lifting the heavy stuffs. Whoever sees the wrong things which will be occurred and causing the accident , you can shout and stop it immediately. I don ’ t need to see someone go back home with one leg whether one arm instead of two. Any question ? if not dismissed.
Writer. : สวัสดีครับทุกๆท่าน เพื่อให้เกิดความปลอดภัยขณะปฎิบัติงาน ผมอยากจะชี้แจงเรื่องความปลอดภัยให้ทุกคนได้ทราบ และปฎิบัติตามโดยเคร่งครัด.ให้ทุกคนสวมอุปกรณ์ป้องกันตนที่บริษัทได้แจกให้ และระหว่างที่เครนยกอุปกรณ์ขึ้นรถเทรลเลอร์นั้น ห้ามผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปอยู่ในบริเวณนั้น ระหว่างปฎิบัติงานนั้นใครก็ตาม ที่เห็นว่าจะมีการเกิดอุบัติเหตุขึ้นสามารถสั่งหยุดงานได้ทันที. ผมไม่อยากเห็นใครกลับบ้านไปด้วยแขนหรือขาเพียงข้างเดียว แทนที่จะกลับไปในสภาพดีเหมือนก่อนมาทำงานที่นี่ มีใครสงสัยจะถามอะไรบ้าง ?ถ้าไม่มีก็เลิกแถวได้.รถบรรทุกขนอุปกรณ์ขุดเจาะออกจากยาร์ดนี้เพื่อไปกองรวมกัน ที่ใกล้กับแค๊มป์ใหญ่ เพื่อรอการติดตั้งอย่างถาวรต่อไปพนักงานทั้งหมดจึงได้รับอนุญาตให้ เลิกงาน และกลับบ้านได้เลย.
๔๑. หน้าโรงแรมแห่งแรก. - ก่อนย้ายไปพักที่รร.ในเมืองชื่อ..เชอราตั้น.
ทีมเรายังมาทำงานกันตามปกติ จนกระทั่งประมาณสิบโมงเช้าวันนี้ ผมและช่างทั้งหมด ได้รับอนุญาตให้หยุดงานเพื่อไปทำการย้ายโรงแรม ผมมาถึงตัวโรงแรมแล้วรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะคิดว่าโรงแรมแห่งนี้น่าจะเลิศหรูสมกับชื่อ..เชอราตั้น Sheraton Hotel. ไม่น่านำไปเทียบกับรร.เชอร์ราตั้น ที่เมืองไทยเลยนี่นา. ผมได้เข้าพักคนเดียวในห้องเพราะเป็นหัวหน้านั่นเอง ! ส่วนช่างที่เหลือสี่คนพักรวมกันในห้องใหญ่มี นายตุ๋ย , นายคำพร นายทองสุก และนายตี๋. วันเดียวกันนั้นทางจนท.ติดต่อได้นำช่างเชื่อมไทยสองคน แยกไปพักที่โรงแรมในเมืองซีเล็ท Sylet.เพราะที่นั่น..มีแท่นเจาะน้ำมันบนบกอยู่อีกหนึ่งแท่นซึ่งกำลังจะเดินเครื่องเจาะในเร็ววันนี้ กลับมาที่รร.เชอร์ราตั้นบ้าง เวลาไปทำงานและเลิกงานเราไป-กลับพร้อมกัน ผมทำหน้าที่เชคคนก่อนออกจากโรงแรม แล้วมารอขึ้นรถเสมอๆ. เรามักจะมารอรถที่ด้านล่างของโรงแรมก่อนเวลาทุกครั้ง และเราได้พบกับบรรดาเด็กๆขอทานทั้งหญิงและชาย มักจะเดินมาเป็นกลุ่มเพื่อทำการค้นหาข้าวของที่พอจะขายได้ตามถังขยะ หรือตามริมถนน. พวกเขามักจะมาหยุดดูพวกเราจนเราขึ้นรถจากไป แม้ว่าเราอยากจะคุยด้วย แต่ก็ไม่ได้คุยกันสักครั้ง.
๔๒.เด็กขอทานกับผู้เขียน. - ข้างรร.เชอราตั้น. ปี ๒๕๔๐.
สาเหตุเพราะคงจะคุยไม่รู้เรื่องครับ ! บางครั้งผมได้แบ่งขนมให้พวกเขากินบ้าง เพราะดูแล้วน่าสงสารครับ ประเทศนี้นอกจากจะพลเมืองยากจนแล้ว พี่แกยังไม่ยอมคุมกำเนิดอีกต่างหาก. ดูสิ.มีพลเมืองมากกว่าเราเกือบสองเท่าตัว.ฮัดช่า..! ที่ยาร์ดเมืองโมลิบาร์ซ่าร์นี้ เราได้เตรียมงานต่างๆไว้อีกหลายรายการ. เพื่อรอคำสั่งขนย้ายเท่านั้น ! หลายวันแล้วผมได้รับคำสั่งให้นำทีมไปเตรียมงานเชื่อมที่ไซ๊ค์งานในเมืองสีมังโกล เช้าไป-เย็นกลับ. ช่วงที่มาใกล้พื้นที่แค๊มป์ใหญ่ในเมืองสีมังโกลนี้.เราได้พบว่ามีอุปกรณ์หลายอย่าง ที่ขนออกมาโดยรถ เทรลเลอร์. ได้มากองรวมอยู่บนรถและมาจอดรอเพื่อนำเข้าพื้นที่แล้ว. งานที่นี่เป็นการเชื่อมถังน้ำโคลนบ้าง เชื่อมท่อทางต่างๆบ้าง. ระหว่างนั้นรถสิบล้อซึ่งบรรทุกอิฐมาเพื่อถมพื้นที่ขุด-เจาะ วิ่งกันขวักไขว่จนจนท.เซฟตี้ต้องปวดหัวกันทีเดียว เพราะพี่บังซึ่งเป็นเด็กท้ายรถไม่ยอมปฎิบัติตามกฎของความปลอดภัย แม้จะมีล่ามภาษาแบงกาลี่ มาคอยจ้ำจี้จ้ำไชแล้วก็ตาม.
๔๓. ช่างเชื่อมไทย - บังคลาเทศและผู้เขียน.
พี่แกชอบยืนห้อยโหนออกมานอกตัวรถกัน.จนท. เซฟตี้เขากลัวเอ็งจะตกและอาจทำให้เขาถูกเลิกจ้างก็ได้ ถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นที่ไซ๊ค์งานนี้ มีจนท.เซฟตี้ประจำไซ๊ค์งานอยู่สองคนโดยทำงานสองกะเหมือนกัน เป็นชาวแคนาเดี้ยนทั้งคู่.ระหว่างที่ช่างเชื่อมปฎิบัติงาน อยู่นั้นผมจะว่าง และมักจะออกมาเดินดูภูมิประเทศ ใกล้ๆกับพื้นที่ขุดเจาะแห่งนี้ผมพบว่ามีเด็กหนุ่มสาม-สี่คน เดินมาตามถนนพร้อมกับได้นำเหล็กแหลมแทงลงไปในดิน เพื่อตรวจสภาพดินนั่นเอง ! บางคนได้นำเครื่องตรวจออกมาตรวจว่ามีก๊าซรั่ว ซึมออกมานอกบริเวณพื้นที่ขุดเจาะหรือไม่ ? พอถึงช่วงพักเบรคผมมักจะมาดื่มชาที่ร้านค้าหน้าประตูใหญ่เป็นประจำ แล้วจึงกลับไปดูความคืบหน้าของช่างเชื่อมว่าก้าวหน้าไปเพียงใด? ช่วงพักเที่ยงทีมเราจึงมีโอกาสมาใช้บริการจากห้องอาหารของทางแค๊มป์นี้ ผมเห็นมีตู้คอนเทนเนอร์ที่ใช้เป็นห้องอาหารขนาดใหญ่อยู่สองตู้ แบ่งให้ชาวเอเชียและชาวยุโรปใช้อย่างละหนึ่งตู้. ช่วงแรกนั้นทีมเราต้องมาใช้บริการรวมกับชาวบังคลาเทศและชาวอินเดีย.อาหารที่จนท.จัดไว้ในตู้นี้เป็นแบบเดียวกันซึ่งแบ่งมาจากครัวใหญ่นั่นเอง อาหารที่ห้องนี้จะหนักไปทางอาหารแขกเช่นแกงแพะบ้าง มัสมั่นบ้าง ฯ สลัดและขนมหวานก็พอมีครับ.แต่สู้ที่ห้องใหญ่ไม่ได้ ผมกินได้ทุกรูปแบบครับก็แหม ! ผมมันทหารเก่านี่นา มีให้กินก็ถือว่าหรูแล้วครับ.
๔๔. ผู้เขียนในแค๊มป์พัก.- ที่เมืองสิมังโกล. ปี ๒๕๔๐
อิ่มแล้วก็กลับไปทำงานเหมือนเดิม สำหรับผมพอมีเวลาไปดื่มกาแฟที่ห้องของจนท.เซฟตี้บ้าง เพราะว่าผมคุยกัน รู้เรื่องนี่ครับ. ไปเดินเล่นกับจนท.เซฟตี้บ้าง. ช่วงนี้เองที่ผมกับนายจอห์นมีโอกาสเข้าไปเดินเล่นในพื้นที่หวงห้าม. ที่นี่เขาห้ามถ่ายรูปโดยเด็ดขาด แต่ผมมากับจนท.แท้ๆจะกลัวไปใย. เราเดินไปจนถึงบริเวณที่แท่นเจาะน้ำมันเก่าระเบิด ซึ่งมองเห็นเป็นแอ่งลึกมาก ผมเห็นรอยท่อกระเด็นไปปักอยู่ที่ตีนเนินของฝั่งตรงข้าม. ในน้ำยังมีรถเครนที่ยื่นบูมBoom Out.ออกมาเกือบสุดระยะและยังจมอยู่ในน้ำ ตู้คอนเทน เนอร์ที่มีอุปกรณ์อยู่ด้วย.จมอยู่หลายตู้. ผมมองลงไปในน้ำซึ่งพบว่ามีฟองขนาดใหญ่ปุดขึ้นมา.ใหญ่บ้าง-เล็กบ้าง. บางพื้นที่ฟองขึ้นมาเป็นกลุ่ม บางพื้นที่ปุดขึ้นมาเดี่ยวเดี่ยว. นายจอห์นบอกผมว่านั่นแหละคือก๊าซ Gas. ลองคิดดูเล่นๆว่าถ้าไม่มีน้ำมากั้นไว้สงสัยว่า..น่าจะเกิดการระเบิดขึ้นได้ไม่ยากนัก ระหว่างที่เราเดินดูกันอยู่นั้นพบว่ามีรถไฟแล่นผ่านมาหลายขบวนครับ พอมาถึงบริเวณนี้รถไฟจะต้องลดความเร็วลง โดยต้องผ่านไปอย่างช้า-ช้าด้วยความระมัดระวัง เป็นการป้องกันมิให้เกิดประกายไฟ จากการเสียดสีของล้อรถ กับตัวรางรถไฟ.ถ้ามีก๊าซรั่วซึมมากอาจตายได้ทั้งขบวน จึงต้องป้องกันไว้ก่อน. SafetyFirst.ผู้โดยสารบนรถไฟส่วนใหญ่จะมองลงมาทางแท่นเจาะซึ่งได้ระเบิดและสร้างความเสียหายไว้มากทีเดียว.พี่ไทยมิได้สนเลยครับ แถมยังให้จนท.ช่วยถ่ายรูปให้ตัวเองอีกต่างหาก :
๔๕.แค๊มป์เก่าที่ระเบิด. - เซฟตี้จอห์น. ที่แท่นเจาะน้ำมันบนบก.ภาพโดยโตนี่-ฟาง. ปี ๒๕๔๐
Writer. : Hey ! John , Would you mind staying right there
I ’ ll take you a picture.
John. : Sure. ..Pong.
Writer. : Would you please take me some.
John. : OK. Move back a little bit…
Writer. : Appreciated that.
ผู้เขียน. : เฮ้ ! จอห์น , คุณยืนตรงนั้นหน่อยน๊ะ ผมอยากจะถ่ายรูปคุณเก็บไว้.
จอห์น. : ได้สิ..พงศ์.
ผู้เขียน. : คุณช่วยถ่ายให้ผมบ้างน๊ะ
จอห์น. : ตกลง ถอยหลังหน่อยภาพจะได้ออกมาสวย.
ผู้เขียน. : ขอบคุณมากครับ.
๔๖.แท่นขุดเจาะระเบิด. - ที่บังคลาเทศ. ภาพโดยโตนี่-ฟาง. ปี ๒๕๔๐
มองจากรูปแล้วจะพบว่า มีพื้นที่ราบกว้างยุบลงจนเป็นแอ่งน้ำขนาดใหญ่ ไฟไหม้ทั่วบริเวณ โชคดีที่ไม่มีใครเสียชีวิต ซึ่งเป็นเพราะความสำคัญในด้านความปลอดภัยนั่นเอง ! ที่แท่นเจาะบนบกนี้ผมคะเนค่าเสียหายว่า ไม่น่าจะต่ำกว่าห้าสิบล้านบาท ที่สำคัญที่นี่ห้ามถ่ายรูปเด็ดขาด ทางบริษัทเกรงว่าภาพจะแพร่ออกไปในทางที่ไม่ดี จึงห้ามเด็ดขาด. เห็นไหมครับว่าถ้าเขาห้าม..เราต้องถ่ายเขาก่อน หลังจากนั้นก็เป็นโอกาสของเรา มาถึงตรงนี้ใครอยากนำวิธีของผมไปใช้ ผมไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ. You be my guest. ช่วงที่ช่างเชื่อมไทยถูกส่งกลับหลังจากแท่นเจาะระเบิดแล้ว ผมตามดูข่าวจากทีวีหลายๆช่อง ปรากฏว่ามีภาพออกมาไม่ถึง ๑๐ วินาที ดูสิเจ้าของงานไม่อยากให้ชาวโลกเห็น ภาพที่ไม่ดีเพราะเกรงว่า..จะเสียชื่อเสียงบริษัทฯเป็นแน่ เออ..ใจไม่ถึงเลยน๊ะ. สู้ของบริษัทบีพีไม่ได้เลย. แท่นเจาะระเบิดแถวๆมลรัฐหลุยส์เซียน่า น้ำมันดิบไหลไปทั่วหลายๆพื้นที่ แถมกว่าจะอุดรูรั่วได้ใช้เวลานานกว่าสามเดือน. ถูกปรับไปหลายหมื่นล้านเหรียญ พี่แกกลับไม่กลัวแถมยังออกข่าวเกือบทุกวัน..เสียดายน้ำมัน..เสียดายสภาพแวดล้อมที่เสียหายไป.สงสารพวกสัตว์ต่างๆที่ต้องมารับกรรมโดยมิได้ก่อ..ขณะเขียนเรื่องนี้ ได้ทำการปิดรูรั่วแล้ว. หัวหน้าระดับใหญ่ชาวอังกฤษถูกย้ายออกไปจากบริษัทบีพี แล้วนำเอาคนอเมริกันมาบริหารแทน. พอได้รูปมาตามต้องการแล้วเราจึงเดินกลับมายังพื้นที่แท่นเจาะน้ำมัน และไม่ลืมที่จะมาใช้บริการกาแฟในห้องเซฟตี้อีกครั้ง ในห้องเซฟตี้นี้มีกาแฟร้อนแบบอเมริกันต้มไว้ตลอดเวลา Serve yourself.แต่ผู้ดื่ม จะต้องมาบริการตัวเองทุกอย่าง.ผมแอบเห็นเขาเขียนป้ายเป็นภาษาอังกฤษตัวโตว่า...เสร็จแล้วให้ล้างด้วย หมายถึงแก้วกาแฟ. ข้าไม่ใช่แม่เอ็งน๊ะ ! จะได้มาคอย ล้างให้. Clean up after using , I am not your Mam.
๔๗. นายทองสุก. ช่างเชื่อมไทยที่ชาวเยอรมันยกย่อง. กำลังทำถังเก็บน้ำโคลน. - ที่แท่นเจาะบก.
ผมมิได้กังวลแต่อย่างใด ? เพราะนำแก้วส่วนตัว มาเองครับ. ผมกลับมาตรวจงานเชื่อมของทีมงานไทยปรากฏว่ายังไม่เรียบร้อยดี พอจะเป็นรูป เป็นร่างแล้ว. ส่วนของช่างเชื่อมบังคลาเทศนั้นรู้สึกว่าออกจะยังต้วมเตี้ยมอยู่พอสมควร. เกือบจะสี่โมงเย็นเราจึงออกมารอรถเพื่อจะกลับไปยังเมืองโมลิบาร์ซ่าร์ ทางแค๊มป์นี้ได้จัดรถไว้ไปส่งเราก่อนแล้วจึงถือโอกาสรับพนักงานบริษัทฯจากยาร์ดที่เมืองโมลิบาร์ซ่าร์. กลับไปที่แค๊มป์ใหญ่ตามปกติ. ผมต้องแวะมารายงานความคืบหน้าของงานในแต่ละวัน ให้กับทางจนท.บริษัทฯทราบก่อนเสมอ จึงจะได้รับอนุญาตให้กลับที่พักได้. พอกลับถึงที่พักเราก็มักจะว่าง จึงมักเดินมาดูของต่างๆที่ทางบรรดาพ่อค้าแม่ขาย นำมาวางขายกันที่ร้านใต้ถุนโรงแรม เดินดูเสียเป็นส่วนใหญ่.พ่อค้าหลายคนมักจะชวนผมไปร่วมดื่มชาด้วย มีบางคนเคยมาซื้อของแถวๆประตูน้ำเพื่อนำกลับไปขายที่นี่. ผมมีโอกาสซื้อผ้าแบบพับแล้วจ้างเขาตัดกางเกงมาหนึ่งตัว โดยเอากางเกงเดิมไปทำตัวอย่างด้วยการวางแล้ววัดแบบทาบเอากับตัวกางเกงจริง ปรากฏว่าฝีมือพี่แกใช้ได้ครับ. ส่วนราคานั้นผมว่าน่าจะใกล้เคียงกับราคาในบ้านเรา.จนท.ติดต่อพาผมไปตัดรองเท้าแบบแขกเลยครับ เป็นแบบคีบ. แต่ราคาค่อนข้างแพง ๕๐๐ ตาก้า. สงสัยจะถูกจนท.ติดต่อบวกค่าน้ำไปด้วย..ธุรกิจจงเจริญ..
๔๘.ทีมช่างเชื่อมไทยรวมทีมก่อนไปดินเนอร์. - ที่ใต้ถุนโรงแรมเชอราตั้น.ปี ๒๕๔๐
ที่ใต้ถุนโรงแรมนั้นมีร้านค้าขายของที่ระลึก และของจิปาถะอยู่มากกว่าสิบร้าน ใครที่เคยไปซื้อของหนีภาษีแถวๆตึกสันติสุขที่หาดใหญ่ล่ะก็ !เหมือนกันราวกับแกะ คงจะนึกภาพ ออกน๊ะครับ. สไตล์เดียวกันเลยครับ เพียงแต่ที่นี่ ไม่มีทีวีหนีภาษีเท่านั้นเอง ! สรุปแล้วผมเดินทางมาที่นี่สองครั้งได้ของที่ระลึก..กลับมาโชว์บนชั้นที่บ้านไม่กี่อย่าง..ที่ยังใช้งานอยู่คือไม้เท้าซึ่งทำมาจากหวาย.ราคา ๑๐๐ ตาก้า.นอกนั้นเป็นรถจักรยานคันเล็กๆทำด้วยอลูมิเนียม ผมซื้อมาสองคันๆละ ๑๐๐ ตาก้า.สมควรแก่เวลาแล้วจึงเดินกลับห้องพัก ฟังข่าวคราวบ้าง. ก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวแล้วพาลูกทีมไปทานมื้อเย็น. ช่วงหลังนี้ผมตกลงกับจนท.ติดต่อว่า จะขอจ่ายค่าอาหารเองแล้วจะนำใบเสร็จมาเบิกตอนเจอกันในวันถัดไป* คนเรานั้นพอคุยกันรู้เรื่องก็มักจะทำให้อะไรๆดูง่ายไปหมด ผมคิดว่าเขาเองคงอยากมีเวลาว่างเป็นของตัวเองบ้าง มิใช่จะต้องมาคอยรับ-คอยส่งเรา ไปกินอาหารทุกวัน. เราเองก็อยากเป็นอิสระ ทำอะไรเองบ้าง มิใช่เป็นระดับหัวหน้าแล้วแค่การไปกินอาหารทำไมจะต้องให้เขามารับทุกมื้อจริงไหมครับ ? ก่อนมาที่นี่ผมได้นำวิทยุเล็กๆติดมาด้วยหนึ่งเครื่อง.ดีมากครับเพราะผมสามารถรับฟังภาคภาษาไทยจากประเทศญี่ปุ่นได้ด้วย อีกสถานีหนึ่งก็คือจากสถานีบีบีซี.ซึ่งส่งกระจายเสียงจากกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษโน่นน่าเสียดายครับที่เลิกส่งกระจายเสียงไปแล้ว น่าจะขาดทุน. วิทยุเครื่องดังกล่าวนี้น่ะเหรอ ? เป็นของแท้จากประเทศกัมพูชาครับถือว่าคุณภาพดีทีเดียวเพราะสามารถรับฟังจากประเทศดังกล่าวได้ . วิทยุโซนี่ขนาดเล็กเครื่องนี้ ผมมิได้ซื้อมาเองหรอกครับ.
๔๙.ผู้เขียนกับ เจ้าของวิทยุ. - ร่วมงานยู -เอ็น. ที่ท่าเรือสัตหีบ.ปี ๒๕๓๖
ช่วงประมาณปี พ.ศ.๒๕๓๗ พจอ.สุเทพ ม.เป็นนรจ.นย.รุ่นน้อง.ได้ไปทำงานแบบไซ๊ค์ไลน์Sideline.แถวๆท่าเรือสัตหีบ และน้องแกได้มาชวนผมไปแอบรับงานนอกด้วยกัน คือ เราได้มาร่วมงานกับบริษัทเซอร์เกิ้ลเฝรด ฯ Circlefreight Co,ltd.ซึ่งทำการขนย้ายของยู-เอ็น จากประเทศกัมพูชา และส่งอุปกรณ์ต่างๆโดยทางเรือ.เพื่อไปยังประเทศโมแซมบิก Mozambique.ผมรู้จักกับพนักงานยู-เอ็นที่เป็นคนผิวสีครับ. พี่มืดแกรับปากว่าจะยกวิทยุเล็กให้ผมก่อนเดินทางออกจากประเทศไทย ปกติผมมักไม่อยากได้ของใครเปล่าๆ..ของฟรีใครๆก็อยากได้แต่ไม่ใช่ผม.จริงๆน๊ะครับ. ช่วงพักเที่ยงผมแอบไปซื้อเสื้อในค่ายแสมสารมาหนึ่งตัว.สีแดงแปร๊ดเลยล่ะ!.แปลกแต่จริงครับคนผิวสีนั้นชอบมาก โดยเฉพาะเสื้อผ้า. ตอนบ่ายผมนำมาให้เพื่อเป็นการมัดจำไว้ก่อน พี่แกรีบทำความสะอาดทันทีแล้วยกให้ผมโดยไม่ต้องรอให้ถึงวันเดินทางกลับ ขณะเขียนเรื่องนี้ยังรับฟังได้บางสถานีแต่ไม่ชัดเหมือนเมื่อก่อนแล้วครับ. อยากบอกว่าใครยังไม่ได้อ่านให้กลับไปอ่านได้เลยเพราะผมนำลงบล็อกไว้นานแล้ว.ท่านสามารถเข้าไปที่ WWW.โตนี่ฟางคนล่าฝัน ไม่ผิดหวังเป็นแน่..อย่าหาว่าผมโฆษณาตัวเองเลยน๊ะ ความจริงอยากแบ่งปันเรื่องดีดีให้ได้อ่านกัน สุดท้ายอยากให้ท่านได้นำสิ่งที่ดี เป็นประโยชน์กลับไปใช้ถ้าพบว่าอันไหนไม่ดีถ้ายังอยากนำไปด้วยผมคงไม่กล้าขัดใจหรอกครับ..
๕๐. งานกินเลี้ยงหลังจบงานที่ยาร์ดเมืองโมลิบาซ่าร์. - ช่างไทยและช่างบังคลาเทศ.
พอเริ่มย้ายของออกจากยาร์ดนี้ งานก็เริ่มหมดเย็นนี้ทางบริษัทฯที่ซัพพลายคนงานก็หมดงานไปด้วยและจะต้องย้ายกลับเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้ ทางเจ้าของบริษัทจึงได้จัดเลี้ยงเนื่องจากสามารถจบงานโดยไม่มีอุบัติเหตุแต่อย่างใด ? เขาได้เชิญทีมช่างเชื่อมไทยไปในงานด้วย.ผมว่าการจัดงานใดใดถ้าสามารถจัดได้แบบชาวบังคลาเทศล่ะก็ ! ไม่ต้องใช้ทุนมากนักแถมยังไม่มีพิธีรีตรองมากเช่นกัน กล่าวคือผมเห็นเขาเรียกพนักงานทั้งหมดมารวมตัวกัน..แล้วกล่าววัตถุประสงค์ในการจัดเลี้ยงมื้อนี้ แม้ผมจะฟังไม่รู้เรื่องก็ตาม. พูดจบก็มีการตบมือแล้วทุกคนเดินเข้าโต๊ะอาหารกันเลย.มีน้ำขวดเสริฟทั้งแบบร้อนและเย็น ที่เมืองนี้ไม่มีน้ำแข็ง ตามที่ผมบอกไปแล้วแต่ต้น.อาหารก็จะมาแบบโต๊ะจีนบ้านเรา ที่นี่น่าจะเรียกว่าเลี้ยงแบบโต๊ะแขก.ใครอิ่มแล้วก็ลุกเดินออกจากร้านไปเลย แบบไม่ต้องมาร่ำลาใครๆเหมือนที่บ้านเรา น่าสงสารแต่พวกคอเหล้าเท่านั้นเอง ! เพราะที่นี่เป็นประเทศมุสลิมครับ.ผมไม่อยากบอกว่าไม่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใดใด ? เดี๋ยวจะเป็นการโกหกและจะเป็นบาปเปล่าๆ ผมกล้าพูดก็เพราะเวลาเลิกงานตอนเย็นจะมีผู้หญิงแขก แอบนำเบียร์กระป๋องบ้าง. เหล้ายี่ห้อมาร์แชลบ้าง เหล้านี้มาจาก ประเทศอินเดีย. หล่อนแอบซุกมาในเสื้อเพราะไม่อยากให้ใครเห็น. เพื่อนร่วมงานชาวบังคลาเทศเป็นผู้มาติดต่อว่า..อยากดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไหม ? ผมปฎิเสธครับเพราะถ้าเกิดติดลมแล้ว..ไม่มีที่ไปต่อแถมเบียร์ก็ไม่เย็น ถ้าจะดื่มเหล้าก็ไม่มีน้ำแข็ง ราคาก็ค่อนข้างแพง เพราะราคากระป๋องละประมาณ ๑๐๐ บาท.ไม่เอา..ไม่เมาดีกว่า.
๕๑. ผู้เขียนกับตัวแทนต่างบริษัท. ดื่มเหล้าอินเดียกันในห้องพัก. - ที่รร.เชอราตั้น.
ช่วงที่ผมมาทำงานกับบริษัทอมฤตฯ ลูกเรือหลายคนชวนผมมาดื่มที่โรงแรมบ้านฉางพาเหรด.กระป๋องละ ๔๐ บาท ผมยังไม่อยากดื่มเลยครับเพราะราคาขนาดนั้นผมถือว่าแพงครับ.กู๊ปดำ.ถ้าดื่มที่ห้องอาหาร ๑๒๐ บาทรวมค่าภาษี ต้นทุนขวดละ ๖๕ บาท. นี่ขนาดมีคนซื้อเลี้ยงน๊ะครับผมยังว่าแพงเลยครับ..สงสารเจ้าของเงินทั้งที่เขายินดีเลี้ยงผมเองHey Pan ! Don ’ t worry I buy you. เออ.เพื่อนผมมักจะโกรธถ้าถูกผมปฎิเสธ..ดื่มเพื่อตามใจเขาเสียหน่อย.. เย็นนี้เป็นอันว่าเราไม่ต้องออกมากินมื้อเย็นเหมือนปกติ เพราะมีผู้เลี้ยงดูเราแล้ว ทีมไทยขอฝากขอบคุณเจ้าภาพมา ณ ที่นี้ด้วย ขอบคุณน๊ะครับพี่บัง.
