เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด :
ชายไร้แขนใจดีแห่งสันกำแพง

ลุงสมัย.....ชายไร้แขนใจดีแห่งสันกำแพง
เมื่อวันที่ 2 ก.พ. 2555 ที่ผ่านมา ผมและชาวบ้านแม่ตาด พากันแห่ลูกนิมิตรไปให้พุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันทำบุญปิดทอง ณ บริเวณตลาดต้นดู่ ต.บวกค้าง อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่
ในวันนั้น ผมรู้สึกประทับใจผู้ชายนิรนามคนหนึ่ง ซึ่งเป็น "มนุษย์ไร้แขน" หากแต่มีความสามารถในการปั่นรถสามล้อไปไหนมาไหนได้อย่างดี ที่สำคัญไปกว่านั้น ก็คือ แกเป็นผู้ชายที่ใจบุญสุนทานมาก
เมื่อแกปั่นรถสามล้อผ่านมาถึงบริเวณที่ขบวนรถแห่ลูกนิมิตรจอดอยู่ แกก็รีบลงมาทำบุญปิดทองลูกนิมิตรด้วย โดยขอให้ชาวบ้านแม่ตาดคนหนึ่งหยิบเงินในกระเป๋าเสื้อและช่วยปิดทองลูกนิมิตรแทน จากนั้นแกก็เดินกลับไปปั่นรถสามล้อต่อไป ด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและความสุขใจ
ตอนแรก ผมไม่ทราบว่าแกชื่ออะไร จนกระทั่งหลายวันต่อมา ลูกศิษย์ของผมคนหนึ่ง บอกว่าแกชื่อ "ลุงสมัย"(จำนามสกุลไม่ได้)
ลูกศิษย์คนนั้น บอกผมว่า...... "เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว เขาเคยสูญเสีย 2 สิ่งในเวลาที่ใกล้เคียงกัน 1. คือแขนที่ช่วยเขาทำมาหากิน (ถูกตัดแขนเนื่องจากไฟดูด เขาเป็นพนักงงานการไฟฟ้า) และ 2. สิ่งที่เขาสูญเสียมากที่สุด คือ สูญเสียภรรยา อันเป็นที่รักด้วยอุบัติเหตุโดนรถชน"
ปัจจุบันนี้ ลุงสมัยใช้ชีวิตแบบคนปกติทั่วไป โดยอาศัยอยู่กับลูก 2 คน ที่ตลาดต้นดู่ ต.บวกค้าง อ.สันกำแพง จ.เชียงใหม่
วันนั้น....ผมมองไปที่ลุงสมัย.....ชายไร้แขนผู้นั้นอยู่เป็นเวลานานสองนาน พร้อมทั้งรู้สึกทึ่งและมหัศจรรย์อย่างมาก ทำให้ผมมองเห็นความงดงามและคิดอะไรขึ้นได้หลายอย่าง
ที่สำคัญที่สุดก็คือ แกทำให้ผมรู้ว่า.....
"ชีวิตนี้ช่างงดงามและมีค่ามากกว่าสิ่งใดๆ
เป็นสิ่งที่ผู้เป็นเจ้าของควรจะดูแลและทนุถนอมอย่างดีที่สุด
ไม่ว่าเราจะตกอยู่ในสภาพเช่นไรก็ตาม"
ลุงสมัยกำลังปั่นสามล้ออย่างคล่องแคล่ว
ไร้แขน.....หากแต่ไม่ไร้น้ำใจ
เพลง "Live and Learn"
ร้องโดย "คุณกมลา สุโกศล"
เพลง "Living For Tomorrow"
ร้องโดย "Scorpions"
ลุงสมัย เป็นแบบอย่างของ..ผู้มีใจเป็นใหญ่..ใจเป็นประธานค่ะ..ขอชื่นชม
ถึงไร้แขนแต่ใจดี
ถือว่าเก่งแล้วครับ
ชื่นชมลุงสมัย นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยจิตคารวะค่ะ
สวัสดีครับ คุณนงนาท สนธิสุวรรณ
-ตามปกติ ผมมักจะเห็นคนไร้แขนหรือคนพิการนั่งขอทานตามที่ต่างๆ นะครับ ต่างจากลุงสมัยที่แกไม่เคยยอมแพ้กับชะตากรรมที่เกิดขึ้นเลย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกชื่นชมแกมากเป็นพิเศษ
-ขอบคุณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมและให้กำลังใจ
สวัสดีครับ อาจารย์โสภณ เปียสนิท
-ผมได้รับทราบข้อมูลชีวิตของลุงสมัยจากลูกศิษย์แล้ว ทำให้รู้สึกสงสารในชะตากรรมของแกมากๆ เลย ในเดียวกันก็รู้สึกชื่นชมในความกล้าหาญของแก ที่ไม่ยอมแพ้ต่อชะตาชีวิต และสามารถยืนหยัดอยู่ได้ตัวตัวเอง
-ขอบุคณมากๆ ครับ ที่กรุณาแวะเข้ามาเยี่ยมเป็นประจำ
สวัสดีครับ คุณ Poo
ลูกศิษย์ผมบอกว่า ลุงสมัยแกเป็นคนที่ใจดีมากๆ เลยนะครับ แม้ว่าแกจะโชคร้ายและสูญเสียอะไรในชีวิตไปหลายอย่างก็จริง แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยสูญหายและผู้คนทั่วไปสามารถพบเห็นได้ตลอดเวลา ก็คือ "รอยยิ้ม" ของแกนะครับ.....น่าชื่นชมจริงๆ
ขอบคุณ คุณอักขณิช ที่นำผู้พิการมาชื่นชม ทำให้เกิดแรงบันดาลใจ ในการทำงาน
ลุงสมัย ชายไร้แขน
สวัสดีครับ ท่านวอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
เห็นลุงสมัยแล้ว ทำให้ผมนึกถึงอมตะวาทะของ Ray Charles นักดนตรีตาบอดชาวอเมริกันนะครับ ที่ว่า.....
"ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเราถึงต้องเกิดมา
แต่เราทุกคนต่างก็รู้ว่าเราควรจะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร"
หนูเรียกว่าตาสมัยค่าเพราะบ้านหนูอยู่ไกล้ค่าเจอกันทุกวันด้วย