ต้นไม้ขนาดกลางถึงใหญ่ในอีสานที่เห็นทั่วไปคือ ถ่อน หรือ ทิ้งถ่อน

ผมได้ยินกิตติศัพท์ครั้งแรกเมื่อออกเดินธุดงค์กับหลวงพ่อแคน (นามสมมติ) ท่านชี้ให้ดูแล้วบอกว่ามันเป็นสมุนไพรเข้ายาอายุวัฒนะ กินแล้วอายุยืน

 

http://www.tistr.or.th/sakaerat/Plant%20in%20Sakaerat/plant%20list/ถ่อน.pdf

 

 

ท่านแจ้งว่า หมอยาโบราณได้มีการผูกเป็นกลอนไว้ด้วยว่า

 

ทิ้งถ่อน ตะโกนา

เปลือกหา มาเตรียมไว้

.......  แหละพริกไทย

สี่อย่าง เสมอกัน

 

(ที่ .... ไว้เนื่องเพราะ จำบ่ได้  ธ่อ..ก็มันนานมาแล้ว จดใส่สมุดไว้ด้วย  แต่หาไม่เจอแล้ว ไม่รู้ว่าเล่มไหนในซอกใต้เกวียนเล่มที่ ๙๙)

 

 

กลอนอีกบทที่เหลือก็จำไม่ได้อีกต่างหาก ...แต่จำหลักการได้นะ ..ทำนองว่าให้เอาตัวยาทั้งสี่มาตำผสมกัน แล้วปั้นเป็นลูกกลอน กินวันละเม็ด จะอายุยืนเป็นร้อยปีขึ้นไป  นั่นแล

 

หลวงพ่อเล่าว่ามีคนบางคนอยากเรียนลัด ได้สูตรนี้ไป แล้วเอาไปทำกินวันละสองเม็ด ปรากฏว่า ตายไว (ไตวาย)

 

วันนี้กลับไปค้นอินตะเหน็ด เพิ่งทราบว่าใบอ่อนมันก็กินเป็นผักน้ำพริกได้ด้วย  ถามแม่บ้านดูแล้ว หลายคนยืนยันตรงกันว่ากินได้ ...วันหลังต้องลองให้ได้ เพราะมันขึ้นอยู่หลายต้นในม. เรานี่เอง

 

เฮ้อ..คนไทยเราหนอ มีผักดีๆ ทรงคุณค่ามากหลาย แต่ทำเป็นไม่รู้จัก หันไปแด๊กซ์ผักฝรั่ง ผลไม้ฝรั่งกันโม๊ดดดดด....

 

...คนถางทาง (๗ กพ ๒๕๕๕)