การต่อยอดตำรับอาหารที่ไม่ใช่การลอกแบบตำรับ แต่ต้องคัดเลือก เลือกสูตร มาทดลองใหม่ ว่าตำรับนั้นอาหารออกมาอย่างไร
มือปั้นแป้งแห่งความรัก : กว่าจะได้ปั้น บันทึกต่อจากตอนที่แล้ว มือปั้นแป้งแห่งความรัก : แถลงการณ์ของหัวใจ
คำที่ว่า กว่าจะปั้นได้ ... นั้นเปรียบกับเรื่องราวแห่งชีวิตของการเรียนรู้กับการทำอาหารที่ได้เรียนด้วยหัวใจ ใช่เรียนไปวันๆขอให้จบๆก็พอแล้ว แบบนั้นไม่ใช่
การทำอาหารเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ คนทำต้องมีทั้งพรสวรรค์และพรแสวงควบคู่กันไป เมื่อลงมือทำต้องทำด้วยหัวใจและผลที่ได้จะงดงาม
จากการได้เรียนรู้จากครูบาอาจารย์ หลังจากนั้นก็ต้องเรียนรู้ต่อยอดด้วยตัวเองด้วย ก็จะช่วยให้ทำได้ดียิ่งขึ้น เหมือนต้องทำการบ้านนั่นเอง
การต่อยอดจากการเรียนรู้ที่ได้รับการสอนสั่งมาจากครูบาอาจารย์ นำมาประยุกต์ใช้ให้เข้ากันสถานะการณ์และยุคสมัย
กว่าจะได้เขียนบันทึกตำรับอาหารเป็นเรื่องเป็นราวขึ้นมาได้สักหนึ่งเรื่องหนึ่งตำรับนั้นต้องใช้เวลา ใช่ว่า...จะขีดเขียนได้รวดเร็วดังใจก็หาไม่
เราต้องรู้อะไรก่อนจึงจะเขียนตำรับอาหารออกมาได้ ...
ก็ต้องมีสูตรต้นตำรับหลายสูตร นำมาทดลองทำดูว่าสูตรไหนตำรับไหนทำแล้วรสชาติดีลักษณะของอาหารเหล่านั้นออกมาดีตามจินตนาการไว้หรือไม่?
หากเป็นไปตามลักษณะที่ต้องก็ถือว่าใช้ได้ บันทึกไว้ หากไม่ได้หรือไม่เป็นไปตามที่หวังไว้ก็ต้องทดลองทำใหม่ ทำซ้ำๆ ...
^^
"มือปั้นแป้งแห่งความรัก" อยากจะบอกกล่าวให้ได้ทราบว่า ... บางตำรับเรานำสูตรของท่านอื่นมา แต่ก็นำมาเฉพาะสูตรส่วนผสมที่ใช้ ส่วนอื่นๆอย่างเช่นภาพขั้นตอนต่างๆก็จะทำเองถ่ายภาพเอง ... อย่างที่เขาเรียกว่าการต่อยอด เฉพาะสัดส่วนของส่วนผสม ส่วนวิธีทำก็เขียนจากสิ่งที่ทำ ขั้นตอนการทำเขียนด้วยคำพูดตัวเองที่เรียบเรียงขึ้น...
การต่อยอดตำรับอาหารที่ไม่ใช่การลอกแบบตำรับ แต่ต้องคัดเลือก เลือกสูตร มาทดลองใหม่ ว่าตำรับนั้นอาหารออกมาอย่างไร
การต่อยอดตำรับอาหาร จึงต้องใช้เวลา ตะเตรียมในทุกๆรายละเอียด ตั้งแต่เตรียมส่วนผสม และอุปกรณ์ต่างๆตลอดไปจนถึงขั้นตอนที่ต้องเก็บภาพเป็นขั้นเป็นตอน บางลีลาก็ต้องทำมือซ้ายกดชัดเตอร์มือขวาเพราะทำคนเดียว มองมุมจากหัวใจ เคยให้คนอื่นถ่ายภาพให้ก็ไม่ได้มุมมองอย่างที่เราคิด มุมนั้นไม่ได้มุมนี้ไม่ใช่ เขาบอกว่าเราเรื่องมาก มากเรื่อง...
กับเรื่องราวของ "มือปั้นแป้งแห่งความรัก" ที่ว่า "กว่าจะได้ปั้น" นั้นก็ทำไปด้วยหัวใจแม้ต้องใช้เวลาที่กว่าจะได้มาอย่างที่ได้เห็น
^^
ถามว่า ... "แล้วหวงสิ่งต่างๆเหล่านั้นไหม?"
ขอตอบจากใจ ..."ไม่เคยหวง ที่จะให้ใครๆได้เรียนรู้"
"แต่ก็เป็นห่วงเรื่องการลอกแบบ ในอนาคตที่คนรุ่นต่อๆไป จะเข้าใจอะไรๆได้มากกว่านี้ หากไม่มีการต่อยอด มีแต่ตัดจากยอดถึงโค่นต้นก็หมดกัน มันไม่งอกงามอีกแล้ว งอกไม่ไหวใจมันหาย ขาดปุ๋ยให้ดินอุดม"
"มือปั้นแป้งแห่งความรัก" ...ขอจบบันทึกที่ว่า "กว่าจะได้ปั้น" ไว้เพียงเท่านี้ก่อน
ขอขอบคุณทุกๆท่านที่แวะมาเยี่ยมอ่านบันทึก
ขอให้สุขสันต์นะคะ
สวัสดีค่ะ:)
.......................
การต่อยอดในเรื่องใดเรื่องหนึ่งทำกันได้
แต่สิ่งพิเศษและแตกต่างกัน
คือ
ความมีเสห่น์ของแต่ละคน
ซึ่งมาจากหัวใจ ความรัก และการแบ่งปัน
ซึ่งผมว่า...
พี่หนูรี มีสิ่งเหล่านั้น
ใคร ๆ
ก็ยากที่จะลอกเลียนแบบครับ
สวัสดีค่ะน้องหนูรี