ผ่านช่วงสอบกลางภาคมาได้แค่หนึ่งอาทิตย์ ผลสอบที่ได้มามีทั้งสอบได้และสอบตก นั้นมันก็เป็นเรื่องปกติของการสอบทั่วๆงมีคนที่สอบได้และสอบตก สำหรับคนที่สอบได้อาจจะดีใจ และคนที่สอบตกอาจจะเสียใจเป็นเรื่องธรรมดา แต่..................สำหรับบางคนอาจจะคาดหวังมากเกินไปเมื่อผลออกมาไม่เป็นอย่างที่หวังก็ต้องเสียใจมากกว่าคนอื่นๆไปที่ต้อ วันนี้ได้เข้าไปสอนนักเรียน ป.4 ห้องหนึ่ง ซึ่งเจอกันวันแรกหลังจากที่สอบกลางภาคเสร็จ
ครู: เอาละนักเรียน ผลคะแนนสอบออกมาแล้วมีใครอยากรู้คะแนนบ้างว่าตัวเองได้เท่าไหร่
นักเรียน : ผมครับ หนูค่ะ (สรุปอยากรู้กันทั้งห้อง)
ครู: อ่ะงั้นเงียบๆ ตั้งใจฟังครูเงียบๆนะ เดี๋ยวครูจะเริ่มบอกคะแนนทีละคน
นักเรียนเงียบ....ทั้งห้องและตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ
ครู: เลขที่หนึ่งได้ 23
นักเรียน: ฮู้!!!!เราผ่านด้วยแฮะ
ครู: เลขที่สองได้ .......เลขที่สามได้.........จนกระทั่งถึงเลขที่ สิบสี่ นักเรียน นั่งนิ่งเงียบรอฟังคะแนนตัวเอง
ครู : เลขที่สิบสี่ได้ สามสิบเก้าคะแนน
นักเรียนทั้งห้อง ฮู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทุกคนตบมือกันใหญ่ เพราะคะแนนเต็มสี่สิบคะแนน นั้นหมายความว่าเค้าคนนั้นได้คะแนนเยอะที่สุดในห้องและในระดับชั้นอีกด้วย ครูคิดว่านักเรียนคนนี้ต้องดีใจสุดขีดแน่ๆที่ทำคะแนนได้เยอะที่สุดของห้องและระดับชั้น แต่ปรากฎว่าสิ่งที่คิดกลับไม่ใช่ มีนักเรียนคนหนึ่งตะโกนออกมาว่า
นักเรียน: ครูค่ะเค้าร้องไห้ค่ะ ครูคิดในใจ สงสัยจะดีใจมากไปหน่อย แต่เปล่ากลับไม่ใช่ นักเรียนคนนั้นไม่ได้ร้องเพราะความดีใจแต่เค้ากลับร้องเพราะเสียใจที่ไม่ได้คะแนนเต็มสี่สิบ
ครู: งงสักพัก และถามนักเรียนคนนั้นว่า " นักเรียน ร้องไห้เพราะอะไร " นักเรียนไม่ได้ตอบ แต่ เพื่อนที่นั่งข้างๆรู้ดีว่าเค้าร้องไห้เพราะคะแนนไม่เต็ม สี่สิบ
ครู: ไม่ต้องร้องไห้นะ เห็นไหมคนที่คะแนนน้อยกว่าเรา (คนที่น้อยได้ เจ็ด คะแนน)เค้ายังไม่ร้องเลย นี่เราได้ตั้งสามสิบเก้า (อีกหนึ่งคะแนนเต็มสี่สิบ)เราน่าจะดีใจนะ คนเราย่อมมีข้อผิดพลาดได้เสมอ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะล้มเหลวไปตลอด ไม่มีใครสมบูรณ์แบบทุกคนหรอก ถ้าตั้งใจทำแล้วจงพอใจผลที่ออกมา และเก็บข้อผิดพลาดไปเป็นบทเรียน เรายังมีโอกาสอีกเยอะชีวิต ครั้งหน้าเอาใหม่นะ สู้ๆ
