สวัสดีค่ะลูกศิษย์ชั้น ม. ๑/๔ ทุกคน ครูหวังว่าลูกศิษย์ของครูคงจะใช้ความสามารถของตนเองจากการสะสมความรู้ที่เรียนมา นำมารังสรรค์เป็นผลงานชิ้นนี้ โดยแต่งกาพย์ยานี ๑๑ สองบท กำหนดส่งได้ตั้งแต่วันี้จนถึงวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ เวลา ๒๓.๐๐ น. นะคะ ครูจะรอคอยผลงานจากมันสมองน้อย ๆ ของลูกศิษย์พันธุ์มะม่วงรุ่นนี้ ด้วยฝีมือของตนเองนะพวกเรา
คุณครูวนิดา
ด.ช.วิทยา ชำนาญชัดและด.ช.นก เนตรสุวรรณ์
แปลกดีนี่ความรัก แรกรู้จักมักหอมหวาน
เคลียคลอพอไม่นาน รักล้นพาลมินานหาย
เหลือแต่แค่น้ำตา คร่ำครวญหามาแนบกาย
รักล้นจนเสียดาย แทบวางวายหมายหมดใจ
ห่างเหินสุดเดินต่อ ทำทดท้อเพราะเธอไกล
หมางหมิ่นสิ้นเยื่อใย ทำไฉนใครบอกที
ด.ช.ณัฐวุฒิ มณีโชติ และ พลากร ใจดา
ต้นกล้วยนี้มีใบสีเขียวเขียว.............ประโยชน์มากมายเชียวจะบอกให้
ข้างบ้านฉันมีมากมายเรียงรายไป.....อีกต้นเล็กต้นใหญ่ในสวนตา
ใบสีเขียวมีไว้ห่อสิ่งของ................เหล่าเพื่อนผองเก็บผลอร่อยหนา
เด็กเด็กชอบตัดก้านใบทำเป็นม้า......ชวนกันมาร่วมเล่นสำราญใจ
ปลีกล้วยนั้นไว้ทานเป็นกับข้าว.........ชวนหนุ่มสาวมาทานกันดีไหม
กับข้าวสุดอร่อยอาหารไทย.............คนรุ่นใหม่ไม่นิยมรัประทาน
ส่วนลำต้นไว้ทำเป็นกระทง..............ให้ผลบุญสูงส่งมหาศาล
ทำเสร็จแล้วไปลอยกันแถวลำธาร.....แสนชื่นบานไร้ทุกข์สุขอุรา
ก่อนอื่นต้องขอชื่นชมลูกศิษย์ทะโมน ๆ ของครูก่อน ครูไม่นึกว่าจะได้อ่านและตรวจผลงานของเหล่าทะโมนก่อนชะนีนะคะ ครูไม่นึกเลยว่าพ่อหนุ่มน้อยวิทยากับตานกที่ดูสุภาพเรียบร้อย นิ่ง ๆ เฉย ๆ ไม่ค่อยวอกแวกอย่างตานก จะมีอารมณ์สุนทรีโรแมนวืกับเขาด้วย คงยังไม่ได้ตกหลุมรักใครใช่ไหมครับ ? แค่กาพย์แค่กลอนมันพาไปเท่านั้นนะครับ (n______n)
ส่วนกลุ่มของตาณัฐวุฒิกับพลากรต้องขอชื่นชมก่อนเลยว่ามีความรับผิดชอบดีมาก แต่ครูไม่เข้าใจทำไม username ของหนูถึงเหมือนกับวิทยา ที่สำคัญร้อยกรองที่หนูแต่งมาก็ดีมากจ้ะ เป็นพ่อหนุ่มรักษ์โลกและคงความเป็นเอกลักษณ์ไทย แต่ครูให้งานเป็นกาพย์ยานี ๑๑ ไม่ใช่หรอครับ หนูลองไปทำมาใหม่นะครับ ยังพอมีเวลาเหลืออยู่นะครับ หนูลองช่วยกันใหม่นะครับ ครูจะรออ่านผลงานของหนูครับ (n___n)
ครูวนิดา
ด.ช.ณัฐวุฒิ มณีโชติ ด.ช.พลากร ใจดา
เหลียวมองดูต้นไม้ มองยังไงก็ไม่งาม
พบเธอใจหวาบหวาม คือความงามที่ฉันเจอ
ขอแค่เธอมาใกล้ หัวใจไม่พล่ำเผลอ
ทุกคืนฉันละเมอ คิดถึงเธอเพียงผู้เดียว
เธอนั้นคือนางฟ้า ที่สายตาฉันแลเหลียว
อยากเดินเข้าไปเกี้ยว ให้เธอเหลียวมองดู
ในที่สุดก็เห็นความสำเร็จของคู่หูดูโอตาณัฐกับพลากร ครูภูมิใจในความกระตือรือร้นมุ่งมั่น ในการปรับปรุงแก้ไขผลงานนะคะ และเป็นผลงานที่งดงานเข้าใจใช้โวหารภาพพจน์เปรียบความงามของสาวน้อยในใจกับต้นไม้เชียวนะเรา แล้วตกลงเธอคนนั้นรู้ตัวหรือยังครับ แต่ครูขออย่างเดียวนะเราขอให้เป็นเพื่อนกันไปก่อนนะครับ เป็นความรักแบบมิตรภาพระหว่างเพื่อนนะครับ (n_____n)
ครูวนิดา
ด.ช.พีระพล เที่ยงนิล และ ด.ช.วิษณุ งามพริ้ง
ด้วยรักและผูกพัน ดุจตะวันคู่จันทร์ฉาย
ไม่เปลี่ยวไม่เดียวดาย เพื่อนคู่กายหมายมากมี
รวมมิตรชิดชอบพอ นวลละออพ่อโฉมศรี
ผู้ใดถูกกล่าวชี้ เป็นเพื่อนดีเหลือประมาณ
รักนี้ไม่รู้โรย ชื่นขอบโชยโปรยความหวาน
เก็บรักเมื่อวันวาน จัดใส่พานหน้าบ้านเลย
ด.ญ. ศุภลักษณ์ แดงโชติ ด.ญ.สโรชา วิลาจันทร์ และด.ญ.อมรรัตน์ คำแก้ว
มิตรแท้นั้นหายากมีหลายหลากต่างติดใจ
ทั้งหญิงชายได้ให้ความเป็นมิตรที่แท้จริง
มิตรสหายทั้งหลายไม่เสื่อมคลายจากเพื่อนยาก
มิตรเทียมต้องแพ้พายย่อมไ้ม่ได้จากมิตรแท้
มิตรแท้จะได้ให้สุขดั่งใจที่เคยหมาย
และนี้คือมิตรภาพทีี่ได้มาอย่างแท้จริง
ด.ญ. สุริวิภา คูณมา และ ด.ญ. ขวัญทิพย์ กลัดมี
วันนี้วันแห่งรัก ทุกคนมักรู้สึกดี
กุหลาบที่เธอมี ลองดูสิจะให้ใคร
ชายใดที่ยังโสด โปรดรับรู้ของผู้ใด
ดอกไม้ให้สวนใหญ่ จะมีใครได้เชยชม
รักนี้ช่างเลิศเล่อ ช่างเมาเพ้ออย่างขืนขม
รักนั้นทำให้จม ทำใจบ้ายับสลาย
ความรักเยี่ยมยอดยิ่ง ทำชายหญิงเจ็บเจียนตาย
รักกลายมาทำร้าย หมู่หญิงชายโปรดจำไว้
ความรักชั้งแสนหวาน อีกไม่นานคงหายไป
ความรักคืออะไร ใครก็ใครโปรดตอบที
ความรักที่สวยหรู โปรดรับรู้ว่าไม่ดี
ความรักชั้งแหนงหนี จึงไม่มีแล้วความรัก
เรียนรู้แล้วเรียนรัก เรียนอกหักเรียนทำใจ
เรียนรู้ความห่วงใย เรียนต่อให้ใจรักเธอ
เรียนผูกต้องเรียนแก้ เรียนรักแท้เมื่อพบเจอ
เรียนไปใจละเมอ เลยเรียนเผลอไปรักเธอ
กลุ่มพีระพลและวิษณุ......ตกลงเป็นความรักแบบเพื่อนกันหรือเพื่อนใจครับ ครูชอบที่มีการใช้โวหารภาพพจน์จากการที่ครูได้สอนไปแล้วนำมาแต่งเป็นกาพย์บทนี้มาส่งครู
กลุ่ม สาว สาว สาว มีความพยายามดีค่ะ พยายามอีกหลาย ๆ ครั้ง ครั้งต่อไปคำประพันธ์ของหนูจะดีขึ้น จะไพเราะขึ้น
สำหรับกลุ่มที่ยังไม่ได้ส่งผลงานให้นักเรียนรีบทำและส่งผลงานครูภายในวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ เวลา ๒๓.๐๐ น. นะคะ เป็นกำลังใจให้ลูกศิษย์ที่ยังมีภารกิจวุ่น ๆ ชุลมุนอยู่ แบ่งเวลามาทำงานครูด้วย เร็วนี้ ๆ อยากอ่านผลงานฝีมือรุ่นมะม่วงของ ม.๑/๔ ที่เหลือนะคะ
ครูวนิดา
ด.ช.พงศกร มหาจักษ์ ไม่มีคู่
เหลืองทองทานตะวัน กลีบเรียงชั้นรัศมี
ไร้กลิ่นหอมยวนยี แต่ความดีนั้นมากมาย
ชูดอกทานแสงสู้ สุริยันยามผันผาย
มิเกรงร้อนแรงกาย อวดสีเด่นดวงดอกงาม
จงเยี่ยงทานตะวัน ความดีนั้นน่าเกรงขาม
เงยหน้าฟ้าครั่นคร้าม เภทภัยพาลพลันหลีกหนี
ด.ช. สุรศักดิ์ นันทเขต
คนที่ให้กำเนิด เราขอเทิดพระคุณยิ่ง
พ่อแม่มีบนยิ่ง กำเนิดสิ่งคำว่าลูก
พ่อแม่รักเรามาก ทั้นรักมากก็คือลูก
เพราะพ่อแม่รักลูก คำว่าลูกคือทุกสิ่ง
เพราะลูกคือทุกอย่าง ลูกทำทุกอย่างทุกสิ่ง
พ่อแม่รักเรายิ่ง นั้นรักยิ่งก็คือลูก
ในที่สุดครูก็ได้อ่านผลงานของเจ้าเตอร์ คาดไม่ถึงว่ามีความพยายามและความรับผิดชอบขึ้นมาก คงรักษาไว้ต่อไปนะจ๊ะเจ้าเตอร์ อ่านกาพย์หนูแล้วชอบเลย มาแนวธรรมชาติและการใช้โวหารภาพพจน์การอุปลักษณ์ซะด้วย ชื่นชมค่ะ
ครูวนิดา (n____n)
สุรศักดิ์เป็นอีกหนุ่มที่มีความพยายามอย่างมาก ฝึกบ่อย ๆ และพยายามสรรคำ ที่หลากหลาย ผลงานของหนูจะดีขึ้น ดีขึ้น และดีขึ้นนะคะ แต่เป็นอีกหนึ่งหนุ่มที่มีความละเมียดละไม ใส่ใจและรู้จักพระคุณของคุณพ่อคุณแม่ ความกตัญญูจะเป็นเครื่องนำทางให้เราพบแต่สิ่งที่ดีเสมอจ้ะ
ครูวนิดา (n___n)
ด.ช.ปารเมศ แสงจันทร์ และ ด.ช.ชวิศร ทาคำมา ม.1/4
มิตรภาพนั้นเกิดได้ เพราะจิตรไร้ซึ่งความแค้น
เพื่อนนั้นเป็นตัวแทน ความผูกพันเป็นอย่างดี
เพื่อนดีล้วนมีค่า ควรรักษาเพื่อนดีนี้
เพื่อนสุขเรายินดี ขอเปรมปรีโมทนา
เพื่อนทุกข์เราไม่สุข เมื่อมีทุกข์ทั้งชาตินี้
ความสุขล้วนมากมี เพราะเพื่อนนี้ดีจริงเอย
คุณครูวนิดาครับ กลุ่มผมสมัค gotoknow ไม่ได้เลยขอยืมรหัสของวิทยามาใช้ก่อนนะครับ
รับทราบ ชัดเจน เปลี่ยนครับ อย่างน้อยก็มีความรับผิดชอบครับในการติดตามงาน โดยที่ครูไม่ต้องลงไปกำกับติดตาม นั่นก็คือความภูมิใจอย่างหนึ่งของคนเป็นครูอย่างครู ที่อบรมหน้าเสาธงไม่สูญเปล่าเรื่อง " ความตระหนักรู้ " แม้กาพย์จะแต่งมาสัมผัสมั่งไม่สัมผัสมั่ง แต่คะแนนความรับผิดชอบเข้าท่า ( ว่ะ ) 555555555
(@^_________^@)
ครูวนิดา
(@^________^@)