สาย ๆ วันที่ 31 มกราคม 2555

เมื่อเย็นวานนี้ ผมไปหาปู่สอน ที่บ้าน เจอแต่ย่าเพ็ง

ย่าบอกว่า ปู่ถีบจักรยาน ไปดูต้นไม้ที่กล้าเอาไว้

เพื่อจะเอาลงปลูกหน้าแล้ง...ปู่เล่าว่า ปลูกต้นไม้หน้าแล้งดีที่สุด

เพราะถ้าต้นไม้รอดหน้าแล้ง...ทำนายได้ว่า จะเติบโตไม่ตายง่าย ๆ

 

ผมจึงฝากข้อความไว้กับลูกสาวปู่สอน

ว่า... คุณตู่ จากรายการคนค้นฅน... เชิญมอบรางวัลแด่กลุ่มคนที่ปลูกต้นไม้... ในงานคนค้นฅน อวอร์ด ครั้งที่ 3 ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ในวันที่ 3 ก.พ.55

แต่งานมีตั้งแต่ วันที่ 1 - 3 ก.พ. 55

ตามจริงผมจะพาปู่เดินทางมาร่วมงาน เพราะเดิมงานจัดปลายปี 54 แต่น้ำท่วมกรุงเทพ ฯ เลยเลื่อนจนกระทั่งครั้งนี้

แต่ผมติดธุระ เพราะผมต้องพา อสม. และทีมงาน มาร่วมประกวด อสม. ระดับเขต / ภาค ในวันที่ 1 - 2 ก.พ.55

ผมจึงเสียดายมาก เพราะถ้าไปร่วมงาน คงเจอใคร ๆ หลายท่าน ที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับผมได้

และคงได้เจอหน้าเจอตา คุณตู่...พิธีกรรายการคนค้นฅน...เพราะพูดคุยผ่านโทรศัพท์กันหลายหน

ผมบอกลูกสาวปู่ว่า พรุ่งนี้ผมจะมาหาปู่ใหม่

 

ตอนสาย ๆ วันนี้...ผมประชุม อสม. ร้อยกว่าชีวิต

มีวาระหลายเรื่อง...ลืมไปหาปู่สนิทเลย

ปู่มาหาผมที่อนามัย...นั่งรอผมนานมาก (เพราะผมประชุมกับ อสม. เหลียวมามองปู่บ่อย ๆ) เจอผมรีบบอกผมว่า มากวนไหม ?  (น่ารักจังครับ)

แล้วเข้าเรื่อง และบอกผมว่า...ปู่จะไปกับลูกชาย ไปรถทัวร์ ผมเลยฝากฝังทางโทรศัพท์กับคุณตู่ เรื่องที่พัก และการต้อนรับปู่

ผมบอกกับปู่ว่า...ให้ปู่เดินทางปลอดภัย

ปู่ก็อวยพรผมกลับเช่นกัน...และให้ผมประสบความสำเร็จทุกเรื่อง

ปู่อย่าลืมกลับมาเล่าเรื่องราวที่ได้รับจากงานให้ผมฟังด้วยนะครับ

 

ผมและปู่สอน...ต่างมีจุดหมายแห่งการเดินทางแตกต่างกันในครั้งนี้

แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันกับเฮนรี่  มิลเลอร์ กล่าวไว้ว่า... 

 

 "...จุดหมายแห่งการเดินทาง ไม่ใช่สถานที่ ทว่าคือวิธีใหม่ในการมองสิ่งต่าง ๆ..."