สิงโตตัวใหญ่ อยู่ในป่ากว้าง

 

                    นิทานมหาสนุก 12

                  เรื่อง สิงโตเจ้าเล่ห์

           

       สิงโตตัวใหญ่   อยู่ในป่ากว้าง

       วิ่งโซจับกวาง  ท่าทางหิวโหย

        วิ่งตามอยู่นาน   สังขารร่วงโรย   

        มันร้องโอดโอย  ไล่โกยไม่ทัน

        ขณะนั้นเอง       มีเก้งวิ่งผ่าน

        สิงโตอาจหาญ   คิดการกินเก้ง

        ขับเก้งไม่ทัน      มันรู้ตัวเอง

        วิ่งเร็วไม่เก่ง      เร่งล่าเหยื่อนั้น

        จึงคิดอุบาย      ด้วยใจจาบัลย์

        จับเหยื่อให้มั่น  โดยมันไม่ล่า

        จึงกลับไปถ้ำ    นั่งพร่ำภาวนา

        สวดมนต์หลับตา เหมือนว่าถือศีล       

        พวกสัตว์บอกข่าว  เหล่าสัตว์ได้ยิน

        สิงโตไม่กิน       สัตว์ที่เป็นๆ    

      จะจริงหรือหลอก  ต่างออกความเห็น

      พูดหลายประเด็น  เรื่องเป็นอย่างไร

     จึงแอบมาดู          อยู่หน้าถ้ำใหญ่

     ไม่กล้าเข้าใกล้     กลัวไม่ปลอดภัย       

      แต่มีม้าหนุ่ม         จะซุ่มเข้าไป

      ลองดูอุบาย         สัตว์ร้ายเจ้าป่า     

     แกล้งเดินเขยก     เฉกเช่นขาล้า

     สิงโตเห็นม้า         ใจกล้าอยากกิน

       ท่านเป็นอะไร       ให้ข้าดูนิด

       ม้าเตะไม่ผิด         อย่าคิดชั่วร้าย

                    ....................                           

         สรุป เรื่อง สิงโตเจ้าเล่ห์    มีสิงโตตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในป่ากว้าง กำลังวิ่งไล่จับกวางท่าทางหิวโหยแต่ไล่ตามกวางไม่ทัน   ต่อมาก็มีเก้งวิ่งผ่านมา สิงโตก็วิ่งไล่จับเก้งแต่ก็ไม่ทันเก้งอีก  จึงรู้ว่าตัวเองวิ่งไม่เก่งจึงคิดอุบายที่จะจับเหยื่อโดยไม่ต้องล่า   จึงกลับไปที่ถ้ำนั่งสวดมนต์หลับตาเหมือนว่าถือศีล  พวกสัตว์จึงบอกข่าวกันว่าสิงโตถือศีลไม่กินสัตว์ที่เป็นๆ  จะจริงหรือหลอกต่างออกความเห็น  พูดหลายประเด็นเรื่องเป็นอย่างไร  จึงพากันมาแอบดูที่หน้าถ้ำ  ไม่กล้าเข้าใกล้กลัวไม่ปลอดภัยแต่มีม้าหนุ่มตัวหนึ่งอาสาจะเข้าไปดูใกล้ๆ แกล้งทำเป็นเดินขาเขยก  สิงโตเห็นม้าอยากกินม้าจึงพูดว่าท่านเป็นอะไรขอดูนิด ม้ารู้ทันว่าสิงโตจะกินม้าจึงยกเท้าเตะสิงโตอย่างแรงจนสิงโตกระเด็นออกไปไกล

         นิทานเรื่องนี้มีคตีสอนใจว่า  การรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมกลโกงของผู้อื่นอย่างมีสติปํญญาย่อมไม่ถูกใครเอาเปรียบได้ง่ายๆ         

 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ