หาวนอน....ก็บั่นทอนความน่าเชื่อถือได้เหมือนกันนะคะ
วันนี้เป็นวันแรกของเดือนกันยายน ภารกิจหนึ่งของมนุษย์เงินเดือนอย่างพี่เม่ยก็คือการไป ชำระเงินค่าใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิต ที่หยิบยืมจากอนาคตมาใช้ก่อนค่ะ
******************
ก่อนจะเริ่มต้นออกเดินทางก็ต้องบอกกล่าวกับสมาชิกที่ทำงานกันก่อนค่ะว่า..."พี่เม่ยจะไปธนาคารนะคะ...." มีเสียงตอบรับจากน้องๆมาค่ะว่า
"พี่เม่ยรีบไปรีบกลับนะคะ...""โชคดีนะคะ...พี่เม่ย....""พี่ระมัดระวังหน่อยนะครับ...."
พี่เม่ยตอบขอบคุณ แล้วออกเดินทาง.....
******************
เดินไปถึงสาขาย่อยของธนาคารแห่งหนึ่งที่ใกล้กับที่ทำงานมากที่สุด พนักงานธนาคารที่ให้บริการกับพี่เม่ยเป็นสุภาพสตรี ดูเธอไม่ค่อยมีสมาธิในการทำงานเท่าไรนักค่ะ สายตาสอดส่ายซ้ายขวา เหมือนจะคอยมองหาอะไรสักอย่างที่อาจแปลกปลอมมาในสำนักงานของเธอ
เข้าใจค่ะ! เพราะพี่เม่ยก็ช่วยมองสอดส่ายสายตาหาสิ่งแปลกปลอมเช่นกัน.....
พนักงานหญิงท่านนี้ รับเอกสารชุดชำระเงินพร้อมเงินจากพี่เม่ย และแถมด้วยการ หาว นอนกว้างๆหนึ่งครั้ง (ไม่เป็นไรค่ะ พี่เม่ยไม่ถือสา เธอคงจะพักผ่อนไม่เพียงพอ)
นับเงินเสร็จ ตรวจเช็ครายการแล้วก็จัดการทอนเงินให้พี่เม่ยก่อน แถมด้วยหาวหวอดใหญ่อีกครั้ง...(พี่เม่ยขอแต่เงินทอนนะคะ ไม่เอาของแถม....)
หลังจากนั้นเธอก็ก้มหน้าก้มตาทำรายการกับคอมพิวเตอร์ค่ะ ในระหว่างทำรายการอยู่นั้นพี่เม่ยก็สังเกตเห็นเธอหาวนอนอีกสองครั้ง (สารภาพค่ะว่าไม่ได้ตั้งใจจะจ้องจับผิดเธอนะคะ แต่ก็นั่งตรงกันข้ามกันอยู่ ไม่รู้ว่าจะละสายตาไปทางไหนดีค่ะ...)
ทำรายการเสร็จ ก็ใส่กระดาษเข้าเครื่องและรอให้เครื่องพิมพ์รายการออกมาให้ เอ้า! หาวอีกแล้ว (พี่เม่ยเริ่มเป็นห่วงนิดๆ....น้องจะไหวมั๊ยเนี่ย??)
ที่สำคัญแต่ละครั้งของการหาวนั้น ไม่ได้สนใจพี่เม่ยสักนิดเลยค่ะ ว่าจะรับรู้ถึงรู้สึกง่วงนอนไปกับเธอด้วยหรือไม่....
พี่เม่ยรับเอกสารที่เธอส่งกลับมาให้ พร้อมกับส่งยิ้มหวานจ๋อยให้กับพนักงานคนเก่ง เธอทำหน้าเฉยๆพร้อมกับ หาว อีกหนึ่งครั้ง
พี่เม่ยเดินกลับมาที่ทำงาน พร้อมกับพยายามนับผลรวมของการหาวนอนที่ได้เป็นของแถมมาในครั้งนี้ (ใครก็ได้ช่วยบอกทีเถอะค่ะ ว่าพี่เม่ยได้รับ "หาว" มาทั้งหมดกี่หวอด?...)
ผลที่ตามมา...จากการได้รับบริการที่แถมการหาวนอนมาในครั้งนี้......ทำให้พี่เม่ยต้องตรวจสอบเอกสารและยอดเงินที่ชำระไปค่ะ ว่าเป็นหมายเลขบัญชีของตนเองหรือไม่ ยอดเงินที่ทำรายการไปถูกต้องหรือไม่ ...(จากเดิมที่ไม่เคยตรวจสอบเลยค่ะ เพราะไว้วางใจในการปฏิบัติงานของพนักงานทุกท่าน)
และที่สำคัญที่สุดคือ.....ได้บทเรียนสำหรับตนเองด้วยเลยค่ะ (เพราะเราก็ทำงานที่ต้องบริการผู้อื่นอยู่เช่นกัน) ว่า......
สองคนยลตามช่อง คนหนึ่งมองเห็นพี่เม่ย
ง่วงเหงาเหมือนอย่างเคย ตั้งหกหาวหนาวในทรวง
พนักงานคงอดนอน จิตนิวรณ์ไม่ลุล่วง
ระเบิดจริงไม่ใช่ลวง เป็นผู้ใดใครก็กลัว
ดีแล้วที่รอดมา เสร็จภาระให้ยิ้มหัว
หาวนอนไม่ต้องกลัว ของแถมให้ชื่นใจเอย
ขำนิดๆแต่ก็น่าสงสารพนักงานสาวผู้นี้เหมือนกันนะพี่เม่ย ใครๆก็ระหวาดระแวง ระมัดระวังตลอดเวลาแต่ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ขอภาวนาอย่าให้เกิดเหตุการณ์เหมือนที่จ.ยะลาอีกเลย สาธุ สุดท้ายขอตอบคำถามพี่เม่ย หาวหกหวอดค่ะพี่ (ไม่รวมหวอดพิเศษใช่มั๊ยพี่เม่ย) คุณบวรแต่งกลอนได้ดีค่ะ
หาวเถิด ไม่เป็นไร ขออย่าให้ มีเพียงสาม
หาวได้ ให้พองาม แต่สามหาว ไม่เข้าที !
…. หรือไผว่าไม่จริง.
พี่เม่ยน่ะ.....
"ไม่ได้หาวนะ จะบอกให้
ทั้งที่ใจอยากจะหาว...
ก็ได้แถมพกมาตั้งหกคราว
ต้องคิดยาวๆ(ถ้า)จะหาวสักครั้ง!"
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ...โหวต!