GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ตะวันลับขอบฟ้า และรุ่งอรุณที่พังงา

เหมือนดวงตะวันที่ลาลับขอบฟ้าไปในวันที่โหดร้ายนั้น แต่ในเช้าวันใหม่ ก็ยังมีความหวัง
  • ดิฉันมีความสุขกับการสะสมกัลยาณมิตร
  • ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาดิฉันได้รู้จักกับกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง
  • ตลอดระยะเวลาที่ดิฉันนำรถเข้าอู่ เนื่องจากประสบอุบัติเหตุนั้น กัลยาณมิตรท่านนี้ได้อาสาให้การช่วยเหลือบริการรับส่งดิฉันระหว่างบ้านกับโครงการฯ ทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น
  • กว่า 10 วันนั้น ดิฉันได้รับการถ่ายทอดความรู้ และประสบการณ์ ตลอดจนเกร็ดชีวิตมากมาย ของชาวจีนแผ่นดินใหญ่ที่อพยพมาตั้งรกรากที่จังหวัดภูเก็ต ดูเหมือนจะเป็นพรอตเรื่องใกล้เคียงกับนวนิยาย ลอดลายมังกรก็ว่าได้
  • เมื่อวันพุธที่ผ่านมา   ดิฉันได้มีโอกาสเดินทางไปจังหวัดพังงากับกัลยาณมิตรท่านนี้
  • ท่านเล่าว่า ได้อ่านหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฉบับหนึ่ง และทราบว่า Hero ซึ่งดำเนินการประท้วงกลุ่มนายทุนใหญ่ที่กว้านซื้อที่ดิน เพื่อทำประโยชน์แก่ธุรกิจตัวเอง แต่ทำลายทรัพยากรของชาวบ้านนั้น ถูกลอบยิงเสียชีวิต ท่านต้องการให้ความช่วยเหลือครอบครัว
  • โดยไม่รู้จักว่าครอบครัว Hero นั้นอยู่ที่ใด ทราบแต่เพียงชื่อหมู่บ้าน  ท่านก็สอบถามจนเจอบ้าน
  • สภาพบ้านไม้เก่าๆ มุงสังกะสี แวดล้อมด้วยสวนมะพร้าว และสภาพหน้าดินที่เป็นทรายขาวสะอาด (ที่ดินบริเวณนั้นเป็นบ่อทราย)   แต่ไม่พบเจอผู้ใด
  • จากการสอบถามเพื่อนบ้าน ทราบว่า  ผู้ตายมีบุตร 3 คน ภรรยา ทำงานที่โรงงาน มีรายได้เพียงวันละ 100 + บาท
  • ท่านทิ้งนามบัตรไว้ พร้อมทั้งเขียนข้อความว่าให้ช่วยติดต่อกลับ จะหาทางช่วยเหลือครอบครัว
  • ในตอนค่ำของวันเดี่ยวกัน ท่านได้รับโทรศัพท์จากลูกชายคนโตของครอบครัว ว่ากำลังเรียนหนังสือที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง และน้องสาวกำลังเรียนระดับมัธยมศึกษา รวมท้งน้องคนเล็กที่ยังเล็กอยู่
  • ท่านรับปากว่า จะให้การช่วยเหลือด้านการศึกษากับเด็กทั้ง 2 คน โดยจะโอนเงินเข้าบัญชีให้ทุกเดือน และกรณีมีค่าเทอม หรือกิจกรรมพิเศษ ก็ให้แจ้งล่วงหน้า
  • อย่างน้อย แม้จะขาดหัวหน้าครอบครัวไป เหมือนดวงตะวันที่ลาลับขอบฟ้าไปในวันที่โหดร้ายนั้น  แต่ในเช้าวันใหม่ ก็ยังมีความหวัง จากน้ำใจอันสว่างไสวของกัลยาณมิตรของดิฉันคนนี้  ที่จะให้การศึกษาและอนาคตกับเด็กกำพร้าครอบครัวนี้ต่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 47619
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

     ยินดีและดีใจกับพี่ครับ พี่รู้สึกดีแค่ไหนกับการได้ร่วมกระทำสิ่งดี ๆ ผมก็พลอยรู้สึกดีเช่นนั้นไปด้วยครับ