การเดินทางลงพื้นที่ภาคสนามในประเทศมาเลเซียครั้งนี้ได้เตรียมตัวเพื่อเก็บข้อมูลเชิงลึกเพื่อนำมาเรียงร้อยบันทึกลงเป็นงานวิจัยที่ตนเองเป็นหัวหน้าโครงการอยู่...
หลังจากพบกับหัวหน้าหน่วยวิจัยวัฒนธรรมคนสยามในมาเลเซียแล้ว ท่านชวนไปทานข้าวเที่ยงวันซึ่งวันนั้นจะมีพี่น้องคนสยามในมาเลเซียเดินทางมาพบกัน
ไผเป็นไผดูกันเอาเองนะ...อิ อิ อิ
ร้านนี้น้ำมะพร้าวอร่อยชื่นคอ
เป็นอาหารที่อร่อยด้วยได้พบพี่น้องฝั่งประเทศมาเลเซีย
ในการคุยกันวันนี้นั้นได้วิเคราะห์ ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ดำรงอยู่และเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา
เมื่อทานกันอิ่มแล้วมีกิจกรรมอย่างหนึ่งคือการผูกเกลอ...เป็นสหายกัน...ทางอีสานเขาเรียกว่า...ผูกเสี่ยว...โดยมีผู้ใหญ่ฝั่งมาเลเซียกับฝั่งไทยร่วมเป็นสักขีพยาน...ถ้าใครอายุน้อยก็ให้ต้มไก่เลี้ยงเกลอเมื่อไปพบเยี่ยมกันตามประเพณีท้องถิ่นภาคใต้
ภาพ...ยูมิกับเชิ่ม...
นี่คือเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้นั้นมีการผูกมิตรไมตรีเป็นเพื่อนกันระหว่างยูมิคนไทยในฝั่งไทยกับเชิ่มคนไทในฝั่งมาเลเซีย
และแล้วงานเลี้ยงก็ต้องมีการเลิกลาเพื่อไปทำหน้าที่ของแต่ละคน...เหลือไว้แต่ความคิดถึงในความเป็นเพื่อพี่น้องผองเผ่าคนไตหรือคนไท คนสยาม คนไทยนั้นแล.
เป็นโครงการงานวิจัยที่น่าสนใจมากเลยครับ
สวัสดีครับ ท่าน ดร. ธวัชชัย ปิยะวัฒน์
เป็นโครงการที่ต้องลงพื้นที่ในกลุ่มคนสยามในมาเลเซียครับ
เพื่อศึกษาบทบาทวัฒนธรรมวิถีพุทธที่ผมเคยเป็นนักบินมาก่อนครับ ( บิณฑบาต )
ขอบคุณครับผม
ว้าว ได้ความรู้ใหม่เลยทราบว่า อาจารย์หล่อใหญ่เป็นนักบิน มาก่อน
บรรยากาศแห่งความเป็นไทย ไทแท้ มาถึงเรือนชานได้รับรอง อาหาร ค่ะ
สวัสดีครับ คุณ ปู
หมู่บ้านคนสยามในมาเลเซียอยู่กันเหมือนพี่น้อง ยังคงได้ทานหมูเถื่อนอยู่ครับ บ้านเราเรียกหมู่ป่า...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ