วัฒนธรรมท้องถิ่น : ชีวิตสามเณร 10

  ติดต่อ

  รากฐานของตึกคืออิฐรากฐานของชีวิตคือการศึกษานั้นเอง  

             เมืองนครพนม...มีงานใหญ่เท่าที่ผมรู้อยู่  3  งาน คือ  งานออกพรรษาแล้วมีการแข่งเรือในแม่น้ำโขง...งานไหลเรือไฟยามค่ำคืน...และงานพระธาตุพระพนม...โดยเฉพาะงานพระธาตุพนม...ถือว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่มาก...อยู่ในช่วงเดือน ก.พ.หรือช่วงวันเพ็ญเดือน 3  ครับ

           ช่วงผมเป็นสามเณรน้อย ๆก็ได้ไปก้มกราบบูชาองค์พระธาตุพระธาตุพนม...ที่บรรจุพระอุรังคธาตุของพระพุทธเจ้า...เชื่อกันว่าอย่างนั้น

แล้วก็เที่ยวงานทั้งกลางวันและกลางคืน...มี  7  วัน  7  คืนเลยครับถ้าผมจำไม่ผิด...ในงานมีทุกอย่าง...นับเป็นงานตื่นตาตื่นใจในชีวิตผมเลยครับ...

             ต่อเมื่อ  11  ส.ค. 2518   ค่ำวันนั้น  พระธาตุพนมถล่มลงมา...หัวใจชาวประชาผู้มีความเคารพศรัทธา...ก็โศกเศร้าเสียใจ...และได้มีการสร้างขึ้นมาใหม่...คือพระธาตุองค์ปัจจุบันนี้ครับ

             ผมกราบลาองค์พระธาตุพนมแล้วกลับบ้านเกิดกาย...ที่บ้านจัดงานบายศรีสู่ขวัญให้มีการผูกข้อมือสามเณรน้อย ๆยามเมื่อต้องจากไปไกล...ผมถือว่าประเพณีนี้...สร้างขวัญและกำลังใจแก่ผู้เดินทางไกลได้เป็นอย่างดียิ่งครับ...

              คือเย็นวันนั้น...ผมต้องจากบ้านมาขึ้นรถบัสที่  บ.ข.ส.มีเป้าหมายอยู่ที่กรุงเทพ ฯ  และสิ้นสุดชีวิตสามเณรที่อยู่ในวัฒนธรรมอีสานแต่เพียงเท่านั้น...ครับ ฮา ๆ เอิก ๆ

                 รุ่งขึ้นวันใหม่...ได้เข้าอยู่อาศัยวัดราชนัดดาราม...วัดที่มีปราสาทจำลองมาจาก...ปราสาทของนางวิสาขามหาอุบาสิกา... ในวัดปุบผาราม...ที่เมืองสาวัตถีโบราณนั้นเองครับ...

โปรดติดตามตอนต่อไป 

 ด้วยความปรารถนาดี 

 จาก...umi

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

หมายเลขบันทึก: 47514, เขียน: , แก้ไข, 2012-06-10 06:19:05+07:00 +07 Asia/Bangkok, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #แนวคิดทางพุทธศาสนา

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (8)

Ka-Poom
เขียนเมื่อ 

สวัสดียามเช้าคะ...อาจารย์

กะปุ๋มก็เป็นคนหนึ่งที่ศรัทธาและสักการะต่อกระธาตุพนม...

ในงานออกพรรษานี้คนส่วนใหญ่ในละแวกนั้นที่สามารถเดินทางไปนมัสการพระธาตุพนมได้...เราก็จะไปกัน อย่างคุณแม่ของกะปุ๋มท่านไม่เคยพลาดสักครั้งเลยคะ...

ขอบคุณคะ

กะปุ๋ม

อรุณสวัสดิ์ครับ  คุณกะปุ๋ม

เพราะที่พึ่งอื่นของเราไม่มี...พระรัตนตรัยจึงเป็นที่พึ่งของเรา...ผมชื่นใจครับที่ได้อ่านบันทึกนี้...

อาจเดินสวนกันไปมา...แต่ไม่รู้จักกัน...ฮา ๆ เอิก ๆ

ผมหมายถึงในงานพระธาตุพนมนะครับ...

เป็นเรื่องน่าคิดอย่างหนึ่งคือตอนที่ผมจุดเทียนธุปบูชาองค์พระธาตุแล้ว..นำแผ่นทองคำติดปรากฎว่า

ลมมันหอบแผ่นทองคำปลิวขึ้นไปด้านบนขององค์พระธาตุจนลับตาผม...

ขอบคุณครับ

ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

จาก...umi

  • เคยไปไหว้พระธาตุพนม 2 ครั้งค่ะ ครั้งแรกไปกับเพื่อน ๆ จำได้ว่าตอนนั้นมีงานเทศกาลที่นั่นพอดี คนเยอะมากอย่างไม่น่าเชื่อ พอได้ไปไหว้เป็นอะไรที่น่าทึ่งจริง ๆ ค่ะ
  • ครั้งที่ 2 พาคุณพ่อคุณแม่ไปด้วย ไปถึงที่นั่นตอนเย็น ๆ ไม่มีคนเลยค่ะเพราะไม่ใช่เทศกาล และตอนนั้นรู้สึกว่าวัดจะปิดแล้ว  ไปถึงก็ไปกราบไหว้ และได้เก็บภาพถ่ายมาด้วย สวยงามมากค่ะ มองเห็นพระธาตุพนมกับพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน  
  • มีโอกาสคงได้ไปอีกครั้งที่ 3 เป็นแน่ค่ะ

สวัสดีครับ  คุณสุชานาถ  บุญเที่ยง

ยามค่ำคืน...ที่สงขลา...ฝนลงปรอย ๆบางเบา...ครับ

พระธาตุพนมเป็นศุนย์รวมจิตใจของเราชาวพุทธไทย

อีสาน...การได้ไปไหว้สักครั้งหนึ่งในชีวิต...ก็เป็นบุญตา...บุญใจแล้วครับผม

ขอบคุณครับ

ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

จาก...umi

  • เหตุเกิดวันที่ ๑๑  สิงหา เมื่อตอนเวลาดึกสงัด.......
  • จำเพลงของเทพพร  เพชรอุบล ไม่ลืมเลือนครับ
  • ผมผ่านไปทุกครั้งต้องแวะกราบไหว้พระธาตุพนมครับ
  • ขอบพระคุณมากครับ

สวัสดีครับ  คุณบวร

สายฝนกระหน่ำลมซ้ำสะบัด...จนพระเณรทั้งวัดต้องตื่นผวา...โอ้อะนิจจัง...วะตะสังขารา...ฟ้าได้บัญชา

อาญาโทษทัณฑ์...ที่เห็นหมู่เฮา...เอาแต่ฆ่าฟัน...เอาแต่ฮ้ำหั่น...ล้างผลาญชีวา....ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับที่มาทำให้ผมจำเพลงนี้ได้อีกครั้ง...

เหมือนกัน...

ขอบคุณครับผม

ด้วยไมตรีจิตมิตรภาพ

จาก...umi

น้องน้ำ
IP: xxx.154.140.41
เขียนเมื่อ 

น้ำอยากลองไปเที่ยวพระธาตุพนมจังเลยค่ะ

สวัสดีครับ คุณ น้องน้ำ

ถ้าตั้งใจไปได้จริง ๆ นะครับ

ขอบคุณครับ