วันเด็กแห่งชาติ ; 14 มกราคม 2555
(ผมเป็นพ่อที่ไม่ได้พาลูกไปเที่ยวงานวันเด็กเหมือนชีวิตพ่อส่วนใหญ่ทั่วไป เพราะวันเด็กต้องทำงานวันเด็กทุกปี ลูกชายจึงมาทำงานด้วย สิ่งหนึ่งที่เขาน่าจะได้ไป คือ การเป็นผู้ให้และผู้รับ)
ผมไม่ได้เข้ามาที่บ้านหลังนี้ เพื่อนั่งเขียนบันทึกหลายวัน คิดถึงมากครับ ถ้าแบ่งผู้สูงอายุสมัยนี้ เป็น 3 ต. - ติดสังคม - ติดบ้าน - ติดเตียง ใจของผมคงอยู่ในข่ายที่แยกแยะไม่ออกว่า จะอยู่ตอไหน ?
จากประโยคเด่นข้างบน ผมไปประชุมมาครับ เป็นการประชุมกลุ่มหมออนามัยครับ มี 30 ท่าน มาจากทั่วประเทศ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเครือข่ายปลายปากกาวารสารหมออนามัย และหมออนามัยที่ได้ลงหน้าปกและถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตในวารสาร
ในฐานะที่ผมเป็นหมออนามัยที่มีโอกาสได้เข้าร่วมประชุม ผมรู้สึกดีใจมาก เหมือนได้กลับบ้านเก่า เหมือนพี่เหมือนน้องกัน ได้ฟังเรื่องเล่าของชีวิตและการทำงาน เพราะผู้จัดบอกพวกเราว่า พวกเราคือวิทยากรทั้ง 30 ท่าน
ผมได้เรียนรู้ชีวิตและการทำงานของทุกท่าน ผมรู้สึกชื่นชมและยกย่องทุกท่าน เพราะบางท่านทำงานบนดอยและภูเขา ทะเล ทุรกันดาร และไร้เครื่องอำนวยความสะดวกพื้นฐาน เช่น ถนน ประปา ไฟฟ้า หรือแม้กระทั่งกลุ่มชาติพันธุ์
แต่สิ่งเดียวกันที่ชีวิตหมออนามัยทั้ง 30 ท่าน ที่ผมรู้สึกไม่แตกต่างกัน คือ ความรักและศรัทธาในงาน และการอยู่เคียงบ่าเคียงไหล่กับชาวบ้าน
เมื่อเวลาที่ไม่ได้อยู่ในเวทีที่เป็นทางการของการประชุม ผมได้เรียนรู้ถึงเคล็บลับการทำงาน การใช้ชีวิตอยู่ในป่า ชีวิตกับชาวบ้าน และเรื่องขำขำ ซึ่งน่าจะนำมาใช้ในชีวิตของผมได้เป็นอย่างดี
นี้คือ อีกหนึ่งตัวอย่างครับ ...พาชาวบ้านทำหมวกกันหนาวจากผ้าขนหนู...
เหมาะสมสำหรับพื้นที่และชาวบ้านที่ไม่มีหมวกกันหนาว...สามารถเอาผ้าขนหนู ผ้าอ้อม ผ้าคุมไหล่ หรือผ้าขาวม้า มาใช้ได้
ขั้นตอนที่ 1 นำผ้าแบ่งเป็น 3 ส่วน และนำมาพับเหลือส่วนเดียว
ขั้นตอนที่ 2 เอาชายผ้าแต่ละด้าน พับตามขอบทับกันหลาย ๆ ชั้น
ขั้นตอนที่ 3 พับผ้าตามขอบทับกันหลาย ๆ ชั้น ทั้งสองด้าน กะความพอดีตามขนาดศีรษะของผู้ใส่
ขั้นตอนที่ 4 นำผ้าที่พับได้มาใส่ ส่วนที่เป็นวงกลมให้สอดหูเข้าไป เพื่อความอบอุ่นให้หู และมีรูให้ได้ยินเสียง...และแล้วก็ได้หมวกสวมคลายหนาวครับ
ขอบคุณมากคะ เรียบง่าย เข้าใจคิดดีจริงๆ
นายแบบทิมดาบน้อย สวมหมวกกันหนาว น่ารักอีหลี กระดี้กระด้อ เด้อค่า คุณหมออิสาน น่าอิจฉาได้ใกล้ชิด บรรดาเหล่าท่านสว. อารมณ์ดี๊ ดี กันทุกคนแน่เลยบ่ :) * * * ดช. เหรก จากชัยภูมิ รึคะ น่ารักอย่างแรงเด้อค่า :)
นายแบบทิมดาบน้อย สวมหมวกกันหนาว น่ารักอีหลี กระดี้กระด้อ เด้อค่า คุณหมออิสาน น่าอิจฉาได้ใกล้ชิด บรรดาเหล่าท่านสว. อารมณ์ดี๊ ดี กันทุกคนแน่เลยบ่ :) * * * ดช. เหรก จากชัยภูมิ รึคะ น่ารักอย่างแรงเด้อค่า :)
นายแบบทิมดาบน้อย สวมหมวกกันหนาว น่ารักอีหลี กระดี้กระด้อ เด้อค่า คุณหมออิสาน น่าอิจฉาได้ใกล้ชิด บรรดาเหล่าท่านสว. อารมณ์ดี๊ ดี กันทุกคนแน่เลยบ่ :) * * * ดช. เหรก จากชัยภูมิ รึคะ น่ารักอย่างแรงเด้อค่า :)
น่ารักดีนะคะ...2 in 1 ได้ทั้งหมวกและที่ปิดหูกันหนาวในคราวเดียวกัน
โอโฮ....คงจะเต็มไปด้วยสุดยอดจอมยุทธ์ทั้งนั้นนะคะ 30 อรหันต์
เพิ่งไปประชุมจัดตั้งเครือข่าย R2R ของ สปส.เขตอีสานบนมาที่อุดรธานี
เห็นภาพและเรื่องราวของคุณทิมดาบ
ในจดหมายข่าว R2R ของ สวรส. ฉบับที่ 5 เรื่อง แรงงานตัดอ้อยและการดื่มสุรา....เยี่ยมมาก ๆ ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ทำทันที ช่วยกันพับกับเจ้าหลานสาว...สำเร็จแล้ว
เย็นนี้ จะสวมขุดหลุมทำราวตากผ้าต่อค่ะ ^___^
เป็นหมวกกันหนาวได้ดีเลยนะคะ ทำง่ายจากของที่มีอยู่ในบ้าน หากคุณทิมดาบไม่นำมาบอกเล่า ปรางเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน ดีจังค่ะ ^^
ขอบคุณค่ะ
ดช.ทิมดาบ ตัวน้อยๆ
นายแบบช่างน่ารักจริงๆ ไอเดียกิ๊บเก๋มากนับว่าเป็นภูมิปัญญายิ่งยวด
หนาวนี้..คงจะหายหนาว(กาย)
....แต่คงจะหนาวใจเหมือนเดิม
ระหว่างทางจากบ้านมาที่ทำงาน ผ่านดงทิวใบไม้แห้งเหี่ยวต่างสีสรร
....เฉกเช่นวัยสังขารที่นับวันจะแปรผัน
.....แม้เราจะไม่พบกัน...
ขึ้นดอยถ้าได้หมวกใบนี้คงหายหนาว