สวัสดีวันคริสต์มาสอีฟค่ะ ท่านผู้อ่าน รู้มั้ยคะชื่อของวันนี้มีที่มายังไง เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ ที่มหานครซานตาริน่า มีเศรษฐีนีนางหนึ่งชื่ออีฟค่ะ นางรวยมาก บ้านหลังใหญ่โต ทรัพย์สฤงคารเป็นถังถุง ล่อตาล่อใจจอมโจรฝีมือระดับเซียนชื่อว่าคริสต์ ที่เป็นที่ร่ำลือกันว่า เข้าบ้านไหน เจ้าบ้านไม่มีเจ็บตัวแต่ต้องเจ็บใจเพราะของหายไปอย่างไร้ร่องรอย คืนหนึ่งจอมโจรคริสต์ก็ย่องเบาปีนเข้าบ้านเศรษฐีนีอีฟ เคราะห์ร้ายที่เข้าไปห้องของอีฟพอดี นางเลยรู้ตัวและพยายามต่อสู้ โจรคริสต์จึงต้องมัดนางไว้ เด็กรับใช้ได้ยินเสียงแปลกๆ จึงขึ้นมาดูเห็นนายของตนถูกจับมัดจึงร้องให้คนช่วย "ช่วยด้วย คริสต์มัดอีฟ คริสต์มัดอีฟ" เรื่องนี้จึงเป็นที่โจษจันท์กันไปทั้งบาง เนื่องจากคำนี้ออกเสียงลำบาก จึงกลายมาเป็นคริสต์มาสอีฟจนถึงทุกวันนี้ 555จบจนได้ เวิ่นเว้อดีมั้ยคะ ตายละ บล๊อกนี้ ถ้าลูกเจ๊กเด็กแดงเข้ามาอ่าน นอกจากจะไม่ได้สาระแล้ว ยังทำให้สับสนอีกนะเนี่ย เอาละ มาพูดเรื่องของเรากันดีกว่า
และแล้วงานปีใหม่สุดสวิงที่เราทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจจัดก็มาถึง ตื่นเต้นจังเล้ยย เค้าจะมากันกี่คนก็ไม่รู้ กะประมาณไม่ได้เลย เพราะเรื่องของใจเนี่ยมันเดายาก ฮิ้ว
06.00น. นางแปดริ้วตื่นมาอาบน้ำคนแรกอีกแล้ว อาบเสร็จก็ไล่จิกเพื่อนๆจอมขึ้เกียจให้ลุกไปอาบน้ำแบบเรียงคิว เราจะต้องไปสแตนด์บายที่งานตอนเจ็ดโมงครึ่ง หนาวแฮะ แต่ต้องอาบสะอาด แต่งหน้าแต่งตาให้ดูเป็นผู้เป็นคน ที่ปกติก็ไม่ค่อยจะเหมือนคน เพราะเราเป็นนางฟ้า ฮี่ๆ
07.30น. ยกทัพมาสู่ศาลาประชาสำราญ ชักนิทรรศการขึ้นสู่ยอดเต๊นท์ ทุกอย่างเข้าที่ ลงตัว และสวยงาม พี่อสม.ที่คุยกันไว้ เข้ายืนประจำแต่ละแผ่นนิทรรศการ อีกส่วนหนึ่งก็จัดโต๊ะลงทะเบียน อีกหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาเปิดให้เข้างานตามที่ประกาศให้ชาวบ้านรับทราบแล้ว แผนกน้ำพั้นช์ ขนมและของขอบคุณ ตรวจเช็คความเรียบร้อยครั้งสุดท้าย พิธีกรซ้อมรันคิวเพื่อป้องกันความผิดพลาด
08.00น. ชาวบ้านเริ่มมากันแล้วค่า มาเร็วกว่าที่เราคิดไว้เยอะมาก แต่มาเมื่อไหร่เราก็พร้อม เอาล่ะตอนนี้คนยังน้อย ก็เลยถือโอกาสให้พี่อสม.ได้ซ้อมฝีปากก่อนจะได้ไม่เขิน เราพาชาวบ้านsetเดินเข้านิทรรศการเลยหลังจากที่เค้าลงทะเบียนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
08.30น. บรรดาผู้หลักผู้ใหญ่มากันแล้วค่ะ มาเยอะมากเลย รู้สึกเป็นเกียรติมากที่เค้าให้ความสำคัญกับเราขนาดนี้ ประมาณ 15ท่านได้ ตอนนี้ชาวบ้านยอดทะลุ100คนแล้ว ก่อนที่จะเข้าพิธีการ เราโชคดีมากที่ได้โฆษกของที่นี่มาช่วยพูดคร่าเวลาให้ ต้องยอมรับว่า เรื่องนี้เรายอมแพ้จริงๆ พี่แกพูดได้ไม่หยุดเลย ชนิดว่างานไม่มีคำว่าเงียบ
09.00น. ได้เวลาเข้าพิธีการแล้วค่า คนมากันเต้มมม สองร้อยคนได้มั้ง เริ่มจากการกล่าวเปิดงานของท่านนายกเทศมนตรี แล้วก็มอบประกาศนียบัตรรับรองความรู้เรื่องไข้เลือดออกให้อสม. มอบของขอบคุณแด่ผู้อำนวยความสะดวกในการทำงานของเราทุกท่าน จากนั้นก็มีการให้ความรู้ชาวบ้านเล็กน้อยแบบสั้นๆเข้าใจง่ายประมาณสิบนาที แล้วก็เข้าสู่การจับฉลากของรางวัล แอบเห็นเค้านั่งลุ้นกันตัวตรงเลย เพราะก่อนหน้านี้ตัวโก่งกันนานจนเมื่อยแล้ว 55 แล้วก็เป็นดังคาด เมื่อรางวัลใหญ่ ทีวีสีของเราออกไป เค้าก็หันหลังกลับบ้านกันทันที
11.30น. เรามีข้าวฟรีเลี้ยงด้วย ใครที่ได้ยินเราประกาศ ก็ได้กินข้าวคลุกพริกเกลือสุดอร่อยร่วมกันกับเราค่า
รู้สึกดีมากเลยนะ หลังงานเลิกมีคุณครูโรงเรียนประถมท่านนึงมาติดต่อขอนิทรรศการและโมเดลบ้านปลอดยุงไปให้ความรู้เด็กๆที่โรงเรียนต่อ เราก็ตกลงอย่างใจง่าย เอาไปเลยค่ะ ให้หมดเลย
และแล้วงานของเราก็เป็นอันเสร็จสิ้นสมบูรณ์ พรุ่งนี้เราจะได้กลับหอกันแล้ว งานหลังจากนี้ก็เหลือแต่เตรียมนำเสนอแล้วก็รูปเล่มรายงานเท่านั้น
ลาก่อน ว่าวดุ๊ยดุ่ย
ลาก่อน บ้านสุขสันต์
ลาก่อน อ่างคีรี
ลาก่อน อากาศดีดี
ลาก่อน.......
ทิ้งท้ายไปกับคำคมวันนี้
ปลาหมอตายเพราะไม่อ่านข่าว กับ
สำนักข่าวเฝ้าระแวง(^.^)v
