วันนี้ไม่มีคาบสอน คุณครูปานทิพย์เลยชวนพวกเราออกไปทานข้าวเที่ยงนอกโรงเรียน

มื้อเที่ยงวันนี้ตกลงว่าไปทานกันที่ "ขนมจีนบ้านเจ็ดยอด"

และเนื่องจากวันนี้ทุกคนไม่มีภาระการสอน จึงไม่ได้รีบร้อนกับมื้อเที่ยงกันสักเท่าไหร่

นั่งทานกันไปเกือบชั่วโมง ดิฉันเหลือบไปเห็นผู้บริโภคกลุ่มใหม่กำลังเดินเข้ามาในร้าน

แต่เอ๊ะ ! หน้าตาแบบนี้รู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ...... อาจารย์ชาตรี นั่นเอง ^^

คุณครูปานทิพย์และพวกเรานักศึกษาฝึกสอนทุกคน ลุกขึ้นสวัสดีทักทายอาจารย์ชาตรี

อาจารย์ชาตรีถามว่า "อ้าว อาจารย์สาโรจน์ไปนิเทศไม่ใช่หรอ ?"

ดิฉันตอบว่า "ไม่มีนะคะ ไม่ได้โทรมาด้วย คงไปโรงเรียนอื่นก่อนมั้งคะ"

แล้วพวกเราก็นั่งทานนั่งคุยกันต่ออีกสักพัก ก็ชวนกันกลับ

ขณะที่กำลังจะเปิดประตูรถ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ชื่อหน้าจอบอกว่า จากครูพี่เลี้ยง

จังหวะนั้นรู้สึกเหมือนมีพลังอะไรบางอย่างที่สามารถเขมือบตัวเราให้หายไปได้ทั้งตัวเลย

ครูพี่เลี้ยงบอกว่า "อาจารย์สาโรจน์มานั่งรอ กรุณารีบกลับด่วน"

เฮ้ย ! งานเข้าแล้วไง :(

กลับถึงโรงเรียน อาจารย์สาโรจน์นั่งรออยู่ อาจารย์ก็น่ารักมาก ไม่ได้ว่ากล่าวอะไรรุนแรงเลย (อาจเป็นเพราะมีคุณครูปานทิพย์เป็นผู้นำในการออกนอกกรอบก็เป็นได้)