วันนี้ที่ ฝ่ายการพยาบาล รพ.พิจิตร จัดให้มีการประชุมประจำเดือนช่วงแรกก็ทานอาหารร่วมกัน ส่วนใหญ่ก็เป็นพยาบาลและน้องๆที่ทำงานสังกัดกลุ่มการพยาบาลน่ะครับ อาหารกลางวันเป็นเมนูก๋วยจั๊บเจ้าอร่อยเสริฟพร้อมกับไอศครีมรสนุ่มนวลหวานมันเจ้าประจำอีกนั่นแหละนะ เมื่อทานกันอิ่มแล้ว ยังมีเวลาก็ได้ร่วมร้องเพลงคาราโอเกะกัน สร้างความเพลิดเพลิน สนิทสนมกันไปหลังจากห่างๆกันด้วยหน้าที่การงานนะ ต่อจากนั้นเมื่อถึงช่วงพิธีการ วันนี้ทำกันแบบไม่เป็นทางการนะ ประเดิมเริ่มต้นด้วยการเชิญหัวหน้าหอทั้งซีแปดและว่าที่ฯ มาอวยพรให้น้องๆ กัน มาให้พรกันเนื่องในเทศกาลปีใหม่ อีกอย่างก็คือการโชว์ความสมาร์ทกัน เพราะใกล้จะต้องมีหัวหน้าฝ่ายการฯคนใหม่แล้ว ...
ผลก็ออกมาน่าสนใจ หลากหลายสีสรรค์ครับ สวยงามกันไปในแบบส่วนบุคคลนะ ทุกท่านส่วนใหญ่ก็อวยพรอย่างที่เราคุ้นเคย คล้ายกับเวลาที่เราไปทำบุญและเราอธิฐานขอพรอย่างนั้นแหละ ซึ่งแบบนี้มันก็ปลื้มนะ เราก็พนมมือกันไป แต่สิ่งที่น่าประทับใจก็น่าจะเป็นคุณพี่ด้านะ คำถามคือ ทำไม! ...ก็เพราะว่าเค้าเอ่ย เค้าอ้างอิงแต่ละช็อตนี่ มันเอื้อมถึงสัมผัสได้ถึงพรเลย ก็คือยึดหลัก พรใดจะสำเร็จผลนั้นต้องปฏิบัติเอง การปฏิบัติก็ต้องรู้หลักรู้วิธีด้วย ยังมีการอ้างอิงหลักปฏิบัติของตนเองที่ทำสัมฤทธิ์ผลอีกด้วย นั่นคือหลักการการอยู่กับปัจจุปัน here and now ดูความสุขจากตรงนีและตอนนี้ว่าทำอะไรได้บ้าง อย่างไร และผลของพรที่จะให้ก็จะได้เกิดแก่ผู้ที่นำสิ่งที่ได้ให้ไปปฏิบัติ อย่างนี้ผมถือว่าทึ่งมาก มันไม่ใช่แค่พร แต่มันเป็นความสำเร็จเลย
จริงๆ ก็เห็นการเติบโตของคุณพี่มาโดยลำดับนะ ได้พูดได้คุยกันอย่างสม่ำเสมอ ในช่วงเวลาที่มีโอกาส ปัจจุบันคุณพี่ท่านไปเป็นวิทยากรระดับประเทศไปแล้ว แต่สิ่งที่จะบอกก็คือ เค้ายึดหลักทำสิ่งที่ดีเยี่ยมก่อน แล้วค่อยทำเร็วๆ ทำเยอะๆ
สังเกตเค้าเมื่อได้รับมอบหมายงานจากหัวหน้ามา เค้าก็จะต้องจริงจัง วางแผน จากนั้นก็ดำเนินการต่างๆ ไปตามสิ่งที่ได้วางไว้ เรื่องราวเหล่านี้ก็ธรรมดานะ ไม่มีอะไรแปลก จะเขียนเส้นใต้ก็คือ เป็นการอวยพรที่ปรากฏผลจริงๆ ก็เท่านั้นน่ะ
