ปีใหม่ทั้งที นิสัยไม่ดี จะไม่มีอีกต่อไป

วันพ่อที่ผ่านมาหนูและครอบครัวมีโอกาสได้เที่ยวงานเกษตรกำแพงแสน ความรู้สึกที่ได้คือเหมือนได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้งคือได้เที่ยวกับพ่อแม่ ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่าห่างหายจากการร่วมกิจกรรมกับทางบ้านไป หนูจะบรรยายอย่างไรดีว่างานนี้ได้พบเจอ หรือไปเดินเที่ยวที่ไหนมาบ้าง เพราะมีหลายที่หลายแห่งเหลือเกิน กลับมาที่พักเมื่อยขามากๆค่ะ

Large_hug

คนทางด้านซ้ายคือพี่สาวของหนูเอง แต่งงว่าทำไมไม่เหมือนกันเลย(เขาสวยกว่าแงๆๆ)

 เดินรอบสระได้ต้นฟักข้าวกับลูกแสนสวย สาลี่สุพรรณ ดูสัตว์หลากชนิดจากคณะสัตวแพทย์ แวะดูต้นไผ่ยักษ์ต้นเท่าขาอ่อน ซื้อต้นมะเฟือง ต้นมะนาว มะม่วง สนับสนุนร้านค้าราคาธงฟ้า ดูเสื้อผ้าจากภาคเหนือ สินค้าOTOPจากหลายจังหวัด ฯลฯ (ที่บ้านเรียกว่าเดินมั่ว เดี๋ยวไปโซนของกิน เดี๋ยวไปโซนต้นไม้…)  แนะนำว่าใครต้องการมาซื้อของให้ใช้กระเป๋าลากหรือรถเข็น เพื่อช่วยผ่อนแรงถือของเนื่องจากต้องเดินไกล พี่สาวหนูเอากระเป๋าลากมาล้อเกือบพังค่ะ

ที่หนูประทับใจมากที่สุดคือปูเสื่อการนั่งล้อมวงทานข้าวเหนียว กับลูกชิ้นใต้ต้นจามจุรี มีแต่คนแย่งกันคุยขาดคนฟัง เสียงจึงค่อยข้างดังใครผ่านมาทางนี้มักจะหันมามองนึกว่าทะเลาะกัน

งานเกษตรปีนี้มีโครงการ 84 อาชีพเพื่อถวายในหลวงและแนะแนวอาชีพให้กับผู้ที่สนใจด้วย หนูมีโอกาสฝึกการพับกุหลาบจากใบเตยและเย็บพวงกุญแจจากเศษหนัง

ก่อนกลับหนูจึงได้นำดอกกุหลาบจากใบเตยไหว้เตี่ยเนื่องในวันพ่อด้วย ถึงเตี่ยไม่ค่อยได้พูดอะไรแต่แววตาของท่านแสดงถึงความปลื้มใจมากที่อุตส่าห์ทำให้ท่าน แต่ที่หนูดีใจมากที่สุดก็คือเรื่องต่อไปนี้ค่ะ

ปีใหม่ที่ผ่านมาหนูกลับบ้านเพื่อไปขัดบ้าน (นึกว่าจะได้ฉลองปีใหม่กับแม่ผิดคาด) ก้มๆเงยๆมึนหัวทีเดียว ตอนนี้น้ำลดไปมากแล้วแต่ยังไม่ยอมแห้งสักที

Large_bandai

บันไดที่บ้านจากท่วมครบทั้งเจ็ดขั้น ตอนนี้ท่วมแค่เพียงสองขั้นแล้วค่ะ

หลังจากขัดบ้านแล้วแม่ก็ให้หนูเก็บกวาดบ้าน แต่ไม่ให้เข้าครัวท่านบอกว่าทำกับข้าวแล้วไม่มีคนกิน (แม่จ๋าพูดตรงไปไหมจ๊ะฮือๆๆ) กวาดไปกวาดมาก็ไปเจอสิ่งนี้ที่หิ้งพระค่ะ

Large_leaf

กุหลาบใบเตยที่หนูทำไหว้เตี่ยในวันพ่อยังถูกเก็บไว้อยู่บนหิ้งพระอย่างดี (เหี่ยวจนแห้ง) ตอนแรกนึกว่าทิ้งไปนานแล้ว เหตุการณ์นี้ทำให้หนูนึกถึงตอนที่เตี่ยเด็ดดอกจำปีให้แต่พอหนูดมแล้วก็ทิ้งไป ท่านจะเสียใจขนาดไหนกันหนอ? หนูดีใจมากที่เตี่ยยังเก็บรักษาใบเตยไว้เป็นอย่างดี ทำให้คิดได้ว่าต่อไปนี้จะไม่ทิ้งดอกไม้ที่เตี่ยหรือคนที่เรารักให้อีกต่อไปแล้ว ลองนึกย้อนกลับมาที่ตนเองคงจะเสียใจมากถ้าตั้งใจให้ของใครแล้วเขาเอาไปทิ้ง.

สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้ผู้อ่านทุกท่านสุขภาพแข็งแรงเพื่อมีเวลาบันทึกเรื่องราวดีๆแบ่งปันกันต่อไปเรื่อยๆทุกๆปีค่ะ

 

ปล.บันทึกนี้เริ่มเขียนตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม 2554 เสร็จวันที่ 3 มกราคม 2555