ปีเก่าแม้นไม่ส่งมันก็ไป  ปีใหม่แม้นไม่รับมันก็มา  ในโอกาสที่ชาวโลกกำหนดกันว่า เป็นกาลวันขึ้นปีใหม่ของทุก ๆ ปี ต่างรอคอยด้วยความหวัง โดยหวังว่าชีวิตจะดีขึ้นกว่าเดิมจะมีความเปลี่ยนแปลง จะมีสิ่งใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิต ซึ่งเป็นเพียงอิทธิพลของความหวังเพื่อประเทืองใจให้ร่าเริง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นการตั้งความปรารถนาดีแก่ตนเป็นเบื้องต้น

                ว่าโดยลักษณะแห่งความเป็นจริง กาลเวลาย่อมหมุนเวียนเปลี่ยนไปตามลำดับ ไม่มีช้า ไม่มีเร็ว ไม่ตามใจใครและไม่อยู่ใต้อาณัติสัญญาณของใคร ถ้าหากจะมีใครมาขู่บังคับหรือขอร้องให้ช้าลง  หรือเร็วขึ้นอย่างไรย่อมไม่เป็นผลทั้งนั้น   คงหมุนเวียนเปลี่ยนไปตามปกติวิสัยอย่างนั้น มิได้เป็นความดี มิได้เป็นความชั่ว มิได้ให้คุณให้โทษแก่ผู้หนึ่งผู้ใดเป็นการเฉพาะ  แต่ย่อมพัดพากลืนกินชีวิตของสรรพสัตว์ไปถ้วนทั่วกัน  

         ในโอกาสพิเศษคือวาระดิถีขึ้นปีใหม่ จึงน่าจะเป็นประโยชน์แก่เราท่านทั้งหลาย เป็นโอกาสให้หยุดใจ หวนระลึกทบทวนถึงพฤติกรรมของตัวเองที่ได้ดำเนินชีวิตมาเป็นเวลาขวบปีว่าร้ายดีประการใด  ตกอยู่ในลักษณะได้กำไรหรือขาดทุน   คล้ายกับสำรวจงบดุลประจำปีของบริษัท ฉะนั้นถ้าหากว่าได้ดำเนินชีวิตมาตามครรลองแห่งธรรม มีความสงบสุขตามควรแก่อัตภาพ ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องผิดพลาดบ้างก็ไม่ถึงกับเสียสภาพแห่งการทรงตัวตามหลักธรรม  ยังมีใจอาจหาญร่าเริงในอันที่จะประกอบภาระกิจ ในอันที่จะประพฤติกุศลธรรมไม่ท้อแท้  สิ้นหวัง       หาใช่มีชีวิตอยู่เพียงหายใจเข้าหายใจออกไปวัน ๆไม่  เป็นธรรมดาว่าอันวิสัยของคนฉลาดจะต้อปลีกตัวให้พ้นจากความเสื่อมเสีย ทุกข์ ภัย ด้วยชั้นเชิงของความฉลาด โดยเฉพาะต้องยึดถือความถูก-ผิด ในกิจกรรมที่ทำมาแล้วไห้เป็นครูคอยตักเตือนพร่ำสอน ด้วยทำไว้ในใจว่า จะต้องไม่ผิดพลาดเช่นนี้อีกเป็นซ้ำสอง แล้วดำเนินชีวิตไปตามแนวทางที่ถูกต้อง    นับเป็นช่วงเวลาที่เป็นฤกษ์ดี ยามดี ในการที่จะเริ่มต้นทำสิ่งที่ดีงาม   โดยที่หลังจากได้หยุดใจทบทวนตรวจสอบถึงพฤติกรรมของตัวในรอบปีที่ผ่านมาแล้วมองเห็นความไม่ดีไม่งามอันใดที่จะพึงมีพึงเกิดขึ้น ก็ได้จัดการ เลิก–ละ- ปล่อย-วางเสีย แล้วหันมา  ปรับ-ปรุง-แก้-ไข  ในส่วนที่ยังบกพร่องให้สมบูรณ์ ส่วนที่ดีอยู่แล้ว ให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป นับเป็นความตั้งใจดีในอันที่จะน้อมนำสิ่งอันเป็นมงคลมาสู่ตนเป็นแนวปฏิบัติ ชื่อว่าได้ทำวันปีใหม่ให้มีคุณค่า เพราะจัดว่าเป็นฤกษ์งามยามดี กับการทำสิ่งดีๆให้ก่อเกิดในจิตใจ

    สุดท้ายนี้ธรรมฐิตก็ขอคุณงามความดีที่ท่านได้ทำมาแล้วก็ดี  ที่ทำอยู่ก็ดี  หรือที่คิดจะทำก็ดี  มารวมกันเป็นกำลังอุดหนุนให้ท่านมองเห็นความสุขที่ก่อร่างสร้างตัวอยู่ภายในใจ  หากเรื่องที่คิด  กิจที่ทำ  ถ้อยคำที่พูดเป็นไปโดยชอบประกอบด้วยกุศลไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น  ก็ขอให้สมมโนปรารถนา  ทุกทิพาราตรีกาล......เทอญ........

..สุขสันต์วันที่ยังหายใจอยู่ขอรับ...