ในชีวิตจริงเมื่อเห็นภาพนี้ สิ่งที่คิดในใจเป็นไปได้ทั้งสองทาง คือ "ทางบวก" และ "ทางลบ" หากไม่มีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ของเรา สิ่งที่เราคิดจากภาพที่ปรากฏจะขึ้นอยู่กับบุคคลนั้นทันที
"หากคุณเห็นลูกน้องหรือเพื่อนร่วมงานของคุณ เป็นแบบนี้ในที่ทำงานคุณคิดอย่างไร"
เป็นภาพที่ผมชอบถามผู้เข้าร่วมกิจกรรม แทบทุกครั้งหากมีโอกาสไปเป็นกระบวนกร KM (แบบสมัครเล่น) คำตอบที่ได้จากผู้ร่วมกิจกรรม มักจะเป็นไปในทาง "บวก" เพราะเป็นคำตอบในคนหมู่มาก เช่น "เขาคงไม่สบาย" "ลูกคงไม่สบาย" หรือ "เมื่อคืนคงทำงานดึก" แต่ก็มีคนตอบทีเล่นทีจริงในทาง "ลบ" เช่น "สงสัยเมื่อคืนเที่ยวดึก" หรือ "สงสัยเมื่อคืนดูฟุตบอลแหงๆ" แต่ส่วนใหญ่สิ่งที่ตอบกันมาก็เป็นสิ่งที่ในใจแต่ละท่านเคยนึกคิดกันมาแล้วทั้งสิ้น
ในชีวิตจริงเมื่อเห็นภาพนี้ สิ่งที่คิดในใจเป็นไปได้ทั้งสองทาง คือ "ทางบวก" และ "ทางลบ" หากไม่มีปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอารมณ์ของเรา สิ่งที่เราคิดจากภาพที่ปรากฏจะขึ้นอยู่กับบุคคลนั้นทันที หากเรามีประสบการณ์ที่ดีกับบุคคลนั้นตลอดมา เช่น เขาเป็นคนขยันทำงาน เขาเป็นคนตั้งในทำงาน เราอาจ "ตัดสินในใจ" ทันทีว่า "เขาไม่สบาย" หรือ "อาจมีปัญหาสักอย่างที่น่าเห็นใจ" แต่หากเรามีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับบุคคลนั้น เช่น "มาทำงานสายบ่อย" "ทำงานไม่ค่อยเสร็จ" เราอาจ "ตัดสินในใจ" ทันทีว่า "ต้องเที่ยวมาดึกแน่" "ต้องไปทำอะไรไม่ดีมาเมื่อคืนแน่"
อ.วรภัทร (ดร.วรภัทร ภู่เจริญ) เคยเขียนไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง (จำไม่ได้อ่านของท่านหลายเล่ม) ใช้คำว่า "Voice of Jugdement" หรือ VOJ แปลว่า เสียงของการพิพากษา ซึ่งน่าจะหมายถึง เสียงที่เกิดขึ้นในใจ ตัวอย่างที่เราอาจเคยประสบพบมา ก็เช่น คุณครูหรืออาจารย์เมื่อเห็นเด็กเกเรประจำห้องสักคนนอนฟุบอยู่บนโต๊ะขณะเรียน ก็ปาช็อคใส่ (เดี๋ยวนี้อาจไม่ใช้ช็อคแล้ว ไม่รู้ปาอะไร) หรือสมัยผมเรียนและฝึกงาน มีเพื่อนคนหนึ่งที่มีพฤติกรรมด้านการเรียนไม่สู้ดี เมื่ออาจารย์มานิเทศ ก็จะซักไซร้ไล่เรียงอยู่แต่กับเพื่อนคนนั้น เพราะอาจารย์ "ตัดสินไปในใจ" แล้วว่า นักศึกษาคนนี้ต้องไม่เตรียมตัวมาฝึกงานแน่นอน ทั้งๆ ที่บางครั้งผมและเพื่อนคนอื่นก็ไม่ได้เตรียมตัวมา (ตัวอย่างที่ดีอาจหาอ่านได้ในหนังสือ "โรงเรียนป(ล)าฏิหารย์! Schools of Fish!)
