กลอนสี่   "มโนรา"  ชมทุ่ง

                                                                     ดอกรัก   ดอนตรอ

               ผมนั้นจะกล่าว         เรื่องราวท้องทุ่ง

              ถิ่นงามจรุง                    กลิ่นโคลนสาบควาย

             ลมพัดริ่ว  ริ่ว                   สดชื่นไสว

             ท้องทุ่งแดนไทย              วิไลกว่าเมืองกรุง

            ลมพัดฉิวฉิว                     ใบข้าวปลิวไม่สูง

             ธรรมชาติท้องทุ่ง             น่าชมเจริญตา

            เห็นปูเลื้อยคลาน               อุดม    หนักหนา

            ในน้ำมีปลา                     แดดร่มลมโชย

            ท้องทุ่งเมืองเชียรใหญ่        สุขใจเพื่อนโหวย

            มีสายลมโชย                    แดดบ่ายคล้อยมา

            เห็นชาวนาไถดำ                ขยันหนักหนา

           ทำนานานมา                      มีแต่ยากจน

            ส่งลูกให้เรียน                    บังเกิดมรรคผล

            มีลูกหลายคน                   ต้องทนทำกิน

            สายน้ำเมืองเชียร               นี้ก่อนเคยถวิล

            มีของเหลือกิน                 ข้าวปลามากมาย

            นอกทุ่งนอกนา                ดอนตะแบกไสว

            ทำนาคราวตายาย                  ปลูกข้าวเรากิน

            พอเห็นท้องทุ่ง          ใจให้ถวิล

            ลำบากทำกิน             ชาวนา  ไม่เกียจ    คร้านเอย...