"ความสุข" จากคนรอบข้าง คนที่อยู่ข้างกาย เป็นเพียงแค่ความสุขวันใดเมื่อไม่มีเขาอยู่ “เราจะสุขไหม” ความสุขอาจจะแปลเปลี่ยนเป็นความทุกข์เมื่อใดก็ได้  

 

ความสุขในศรัทธาของตนเอง ความสุขที่จะทำสิ่งที่ดี ๆ ความสุขที่ไม่ได้กระทำความผิด ความสุขที่ได้จากการในสิ่งที่ถูกต้อง ดังเช่นบัณฑิตต้องทำในสิ่งที่ถูกต้อง มากกว่าถูกใจ

การทำในสิ่งที่ถูกใจ อาจจะเกิดความสุขฉับพลัน แต่สักวันหนึ่งความสุขนั้นก็จะแปลเปลี่ยนไปเป็นสิ่งอื่น ดังนั้นความสุขที่เกิดขึ้นจากความถูกใจนั้นเป็นเพียงแค่ "ความสุข"   

แต่ความสุขที่เกิดขึ้นในใจที่มีจุดกำเนิดมาจากการคิดและทำในสิ่งที่ดี ถึงแม้ว่าจะทำให้ความสุขรายทางนั้นขาดหายไปบ้าง นั่นคือ "ความสุขแท้"

 

ความสุขแท้ มิใช่สุขที่คนอื่นทำให้เรามีความสุข

 

ความสุขแท้ เป็นสุขที่ตนเองทำให้ตนเองมีความสุข

ความสุขที่ได้จากการที่ให้ได้มิได้หวังสิ่งใดตอบแทน นั่นก็เป็น “ความสุขแท้”

 

ความสุขที่เกิดจากรอยยิ้ม มิใช่ยิ้มที่ปาก แต่ยิ้มที่ใจ การยิ้มที่ใจถือได้ว่าเป็น “ความสุขแท้”

 

ความรักที่ได้จากพ่อและแม่ที่ประเสริฐและบริสุทธิ์นั้น เป็นความรู้สึก “สุข” ที่ลูกได้รับอย่าง “สุขแท้”

 

ความสุขที่เกิดขึ้นในจิตและในใจของตนเอง เกิดจากสติที่สุข สมาธิที่สุข จนทำให้เป็น “สุขปัญญา”

 

สิ่งเหล่านี้เป็น “ความสุขแท้” ที่เรียกว่า “นิพพาน” นั่นเอง

 

 

 

 

ขอพลังแห่งความสุขแท้จงสถิตกับทุก ๆ ท่านตลอดไป

 

ขอขอบพระคุณอาจารย์จตุพร 

จากการสนทนาแบบมีความสุข

ซึ่งเป็นที่มาแห่งบันทึกนี้ 

ปภังกร วงศ์ชิดวรรณ

29 สิงหาคม 2549