การ "ให้" จากทุกฝ่าย จะช่วยให้งาน "ดี" ขึ้น
ต่อจาก "ฉากชีวิต1"
เมื่อการเรียนการสอนดำเนินมาได้สักระยะ ก็มีกิจกรรมเกี่ยวการสอนวิชาชีพ หัวหน้ากำหนดมาให้สอนการทำน้ำยาล้างจาน?
คำถามคือ 1)ง่ายไปมั้ย 2)อนาคตมันจะเป็นกลุ่มอาชีพได้หรือ 3)ใช้งบประมาณ300บาทในการซื้ออุปกรณ์ แต่อย่างอื่นไม่มีค่าใช้จ่ายให้ 4)เปื้อนแน่ที่ห้องเรียนคงไม่เหมาะ โอ้ มีคำถามมากมาย แต่ไม่มีคำตอบนอกจากรอยยิ้มหวานๆ
แน่นอนว่านี่อาจเป็นสิ่งท้าทายที่เราอาจจะรออยู่ ปัญหาจึงมีไว้พุ่งชน
ครูกับนักเรียนหลายสิบชีวิตก็ทำการสุมหัวกันอย่างสนุกสนานเลยเถิดไปถึงขั้นกินข้าวป่าและขับรถไปเล่นวัดเพื่อถวายน้ำยาล้างจานให้พระสงค์ใช้ช่วงที่มีกิจกรรมวัด
ถึงวันกิจกรรมทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างดี ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากทุกคนรวมถึงทีมถ่ายภาพ? เราจึงมีน้ำยาล้างจานสูตรสัปะรด สูตรมะกรูด สูตรมะนาว ไว้ให้ทุกคนได้ใช้อย่างล้นเหลือรวมถึงเอาไปถวายพระตามที่ตั้งใจไว้ด้วย
(วิธีทำไม่ยากเลยคะเพียงแค่ซื้อสารทำน้ำยาล้างจานที่มีขายที่ศึกษาภัณฑ์ชุดละ145บาทมาผสมกับน้ำต้มอุ่นแล้วผสมกับกลิ่นจากธรรมชาติ เมื่อคนจนเข้ากันแล้วก็รอให้ฟองหายเพื่อง่ายต่อการกรอกใส่ขวด งานนี้มือสมัครเล่นใช้เวลา4ชม.เท่านั้นเอง)
งานนี้ครูควักไป800บาทเพื่อเตรียมอาหารเครื่องดื่ม แต่นักเรียนนี่สิน่ารักกว่า หาข้าว หาปลามาเผามาต้ม หาผักมาเคียงเครื่อง หาขนม หาน้ำมาโฮมกินกันในช่วงเสร็จจากกิจกรรม แต่เสียหน่อยนึงว่าทีมถ่ายภาพมาเยอะไปหน่อย นักเรียนเลยไม่ค่อยได้กินกันเต็มที่เท่าไหร่ ไม่ว่ากันไว้แก้กันคราวหน้า
จากกิจกรรมนี้ถือได้ว่ามีการบูรณาการได้หลายอย่างเช่นวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ โภชนาการ สุขศึกษา เศรษฐศาตร์ สิ่งแวดล้อม ศาสนา? ภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
กิจกรรมนี้ อิ่มสมอง(ความรู้ในการทำน้ำยาล้างจาน) อิ่มความคิด(ได้พูดคุยกับนักเรียนมากขึ้นได้ฟังแนวคิดต่างๆที่น่าสนใจ) อิ่มท้อง(ไม่ต้องอธิบาย)และอิ่มใจ(ได้ทำบุญ)
ติดตามตอนต่อไป
ครูบิว
