ครู (ที่ส่วนใหญ่ออกเสียงว่า "คู")
คำเรียกง่ายๆ สั้นๆ รู้เลยว่าทำงานอะไร(ก็แน่หล่ะสิ) แต่มันเริ่มมีความหมายยิ่งใหญ่ขึ้นนับตั้งแต่...
ก่อนหน้านี้ดิฉันก็เป็นลูกจ้างบริษัททำงานมาก็หลายปี มีทั้งสุขทั้งเศร้าไปตามประสา จนวันนึงที่คนในครอบครัวบอกว่า"เปลี่ยนงานเถอะ"อย่างน้อยที่ทำงานใหม่ก็อยู่ใกล้บ้านจะได้มีเวลาอยู่กับครอบครัวแล้วก็ได้พักผ่อน ได้ออกกำลังกาย ได้เดินเล่นตลาด ได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด ฯลฯ เราก็งงว่า หลายปีที่ผ่านมาเราไม่เคยมีเวลาทำกิจกรรมพวกนี้เลยแฮะ แค่เปลี่ยนงานที่เคยได้โบนัสกับสวัสดิการมากมายเพื่อจะแลกกับอะไรที่วัดค่าไม่ได้มันจะคุ้มเหรอ ไม่ใช้แค่คิดอย่างเดียวมือก็กดเครื่องคิดเลขไปด้วย แล้วจู่ๆแม่ก็เข้ามาถามว่า "สุขบางอย่างก็ซื้อด้วยเงินไม่ได้หรอกลูก" ในที่สุด..ก็เขียนใบลาออก
ความรู้สึกในการลาออกครั้งนี้ไม่มีอะไรการันตีได้ว่าพอก้าวออกมาแล้วอนาคตจะเป็นยังไงบ้าง งาน เพื่อนร่วมงาน หัวหน้า องค์กร อะไรอีกมากมายที่ไม่รู้ แต่แน่นอนว่าจากความรู้สึกของการเป็นหัวหน้ามาเป็นลูกจ้างชั่วคราวนั้น มันเหมือนตกหล่นวูบจากที่สูงมันแปลกๆ
แต่ยังไงซะ ชีวิตก็ต้องเดินต่อไป ต้องทำให้ตัวเองรู้สึกว่าข้างหน้ามันมีอะไรที่ท้าทายรอเราอยู่ (ปลอบตัวเอง T_T) และแล้วการเริ่มงานวันแรกก็มาถึง
"ไปอบรมหลักสูตรที่จังหวัดเลยนะ1สัปดาห์" ฮ่ะ แรกๆก็อบรมเลยซะงั้น สู้นะตัวเอง
จากการไปอบรมก็ได้รู้ว่า "การทำเรื่องง่ายให้เป็นเรื่องยาก น่ะง่ายมาก แต่การทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่ายน่ะง่ายกว่าเยอะ"
พอกลับมาก็ทำรายงานบันทึก แล้วก็ลงทะเบียนนักศึกษา คราวนี้ล่ะปวดหัวเลย (ขอละไว้)
ขอลัดมาตอนเปิดเทอม(เมื่อปี 1/53)เลยดีกว่า ใครที่เคยเปิดร้านค้าใหม่ๆแล้วกำลังรอลุ้นว่าลูกค้าจะมาเมื่อไหร่น๊า นี่แหล่ะคือความรู้สึกในตอนนั้นเลย เพราะว่าผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ไม่มีใครมาเรียนเลยสักคน จนกระทั่งวันหนึ่งของการพบกลุ่มม.ปลาย มีป้าคนหนึ่งเดินมา(แบบว่าห้องเรียนอยู่ชั้นสอง เสียงเดินบันไดจะดังมาก่อนเลย)แล้วก็ถามว่า"ครู สอนมั้ย" จำได้ว่าตอนนั้นดีใจมากเลย ก็เลยบอกป้าว่าวิชาเรียนมันเยอะมากป้าชอบเรียนวิชาไหนมากที่สุด ป้าก็บอกว่าชอบภาษาอังกฤษ ก็เลยเข้าทาง งานนี้จัดเต็ม ป้าเล่าให้ฟังว่าพอกลับไปบ้านก็ไปเล่าให้เพื่อนฟังว่าครูน่ารัก(อันนี้ไม่รู้จะเรียกแขกได้รึป่าว อิ อิ) สอนดี เข้าใจง่าย ถามอะไรก็(แสน)รู้ไปหมด(เหมือนอับดุลเอ๊ยเลยนะเนี่ย) จากนั้นก็มีนักเรียนทะยอยมาเลยอย่างไม่ขาดสาย
ติดตามตอนต่อไป
ครูบิว