สวัสดีค่า ท่านผู้อ่านที่รอติดตามข่าวล่า(ช้า)ของเรา สำนักข่าวเฝ้าระแวง
ตีพิมพ์ช้าสักหน่อยนะ ช่วงนี้ งานด่วนเข้าน่ะค่า เอาล่ะ มาพูดถึงวันนี้กันดีกว่า นับว่าเป็นวันแรกในรอบศตวรรษ(อย่างเวอร์) ที่เราชาวอ่างคีรีตื่นได้เพราะแสงตะวันเลียก้น กว่าจะตื่นกันได้ก้นแฉะไปตามๆกัน เพราะว่าช่วงเช้าเราไม่ได้มีนัดกับทางหน่วยงานราชการนั่นเอง ก็เลยเหลือแต่งานราชกู ทางเราได้รับแจ้งจากองค์กรแม่ว่า เค้าจะมาเยี่ยมเยียนเราถึงบ้าน เวลา 11นาฬิกา สมาชิกทุกคนมาพร้อมกันที่สภาขนมคบเคี้ยวหน้าที่พำนักในเวลาสิบโมง จกขนมกินไป หารือกันไปว่ามีคำถามอะไรคาใจที่ต้องถามอาจารย์บ้าง หน่วยยิงคำถามก็จดรวบรวมคำถามเอาไว้ หน่วยเสนอproject ก็เตรียมลำดับการทำงานทั้งที่ได้ทำไปแล้วและที่กำลังจะทำในอนาคตอันใกล้และไกลไว้อย่างเป็นระบบ เมื่อทุกอย่างพร้อม เราก็มาช่วยกันชะเง้อคอรอคอยพาหนะขององค์กรแม่ สภาพไม่ต่างจากฝูงลูกยีราฟหิวนม 555 ระหว่างนี้ฝ่ายห้องเครื่องก็เสิร์ฟอาหารรองท้องเป็นระยะแบบไม่ขาดตอน ทั้งขนมจีบ ทั้งไก่คาราเกะ จากรองท้องก็เริ่มจะเป็นล้นท้อง ไม่นานนักรถตู้จากองค์กรแม่ก็แล่นช้าๆเข้าสู่ลานจอด เหยี่ยวตาไวตะโกนบอกทุกคนในบ้าน “อ.อุไรมาแล้ววววว” ทุกคนหยิบปึกกระดาษของตัวเองกันพรึ่บพั่บ เตรียมพร้อมหามุมในการพูดคุย อาจารย์และเลขาคนสนิท ก็เดินลงจากรถมาหาเราที่หน้าบ้าน “ป้ะ เด็กๆ เดี๋ยวเราไปกินข้าวกันก่อน แล้วค่อยกลับมาคุยกัน” แต่หน่วยยิงคำถามของเราเตรียมตัวพร้อมเกินกว่าที่จะไปกินข้าวก่อนแบบตัวเปล่าๆได้ ดังนั้น จึงเสนอว่าเราจะคุยไปด้วย กินไปด้วยแล้วกัน อาจารย์ก็แอบงง เรื่องมันเยอะขนาดนั้นเลยหรือ หากเป็นเช่นนั้นคุยกันก่อนก็ได้ ฝ่ายรับรองแขกจัดหาที่นั่งเสวนา ทันทีที่อาจารย์นั่งลง คำถามก็ถูกยิงรัวอย่างต่อเนื่อง เหมือนนายกถูกสัมภาษณ์เรื่องการแก้ไขน้ำท่วม สำนักข่าวเองยังแอบกลัว สรุปการประชุม ได้ความว่า เราจะต้องเสริมความเข้มแข็งของกลุ่มอสม. ที่เป็นการรวมกลุ่มของชาวบ้านที่มีกิจกรรมต่อเนื่องมากที่สุด แล้วก็ได้รับคำแนะนำอีกมากมายในการทำโครงการอันยากเย็นนี้
คุณแม่มาหา
13.00น. ได้เวลาไปกินข้าวกลางวันกันแว้ว มื้อนี้อาจารย์พามาเลี้ยงที่ร้าน “จังเฮงฟาด” ร้านนี้เป็นร้านอาหารสไตล์จีนโบราณอยู่ใกล้ตลาดสด ชื่อเสียงกระฉ่อนได้ลงเป็นร้านแนะนำตามหนังสือพิมพ์หลายครั้งเชียวนะ จะบอกให้ อาม่าร้านนี้น่ารักมาก มาคอยเสิร์ฟตั้งแต่จานยันกับข้าว อายุก็90เข้าไปแล้ว ยังแข็งแรงดีอยู่เลย แล้วพวกเราก็ไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังมาจังเฮงฟาด เราก็ฟาดเรียบไม่มีเหลือ ไข่เจียวหมูสับร้านนี้อร่อยที่สุดในโลกจริงๆ ทอดได้ยังไง หนาๆกลมๆ ตักลงไปข้างในมีแต่หมู O.O
กินอะไรดีน้าาาา
14.00น. กลับมาปุ๊บ เราก็เริ่มงานในยามบ่ายปั๊บ พรุ่งนี้เราจะต้องลงพบปะประชาชนชาวหมู่6 แจกแบบสอบถามและให้ความรู้แก่อสม. การให้ความรู้เราตัดสินใจจะทำในรูปแบบของคลิปวีดีโอ ด้วยเหตุผลที่ว่าเราสามารถใส่ลูกเล่นในการดึงดูดความสนใจได้ แล้วก็สามารถเก็บไว้เปิดดูซ้ำได้อีกด้วย และจากคำแนะนำของอาจารย์ที่ว่า อสม.มีโรคอื่นต้องรู้อีกเยอะแยะ เพราะฉะนั้นอยากให้เค้ารู้อะไร ก็ให้รู้เฉพาะประเด็นสำคัญ เราจึงตั้งใจจะทำสมุดความรู้ฉบับพกพาแจก อสม.เพื่อไว้ใช้ทบทวนด้วย ดังนั้นงานของวันนี้จึงสาหัสเอาการ เราจะทำอย่างไรให้แบบสอบถาม สมุดความรู้และคลิปวีดีโอเสร็จภายในคืนเดียว เราจึงเริ่มจากการทำแบบสอบถามให้เสร็จก่อน เพราะเหลือแค่พิมพ์และเย็บเป็นชุด จากนั้นฝ่ายใครฝ่ายมัน กลุ่มผู้ทำสมุดพกพาก็เริ่มจากหาประเด็นสำคัญของความรู้ ฝ่ายคลิปวีดีโอ ก็เริ่มพลอตบทและจัดเตรียมอุปกรณ์ถ่ายทำ
จริงจังจอมแก่นนะจะบอกให้
17.00น. ได้เวลาอาหารเย็น วันนี้เสียเวลามากไม่ได้ หน่วยครัวด่วนจึงเป็นผู้ลงครัว ได้กับข้าวออกมาอย่างที่เห็นในรูป ก็ยังกินเยี่ยงราชาอยู่ดี ^ ^
อิ่มหนำกันไปแล้ว ผู้กำกับก็เริ่มแจกบท และค่อยๆจิกตัวนักแสดงออกมาถ่ายทำทีละคน เพื่อไม่ให้เสียงานอื่น ฝ่ายสมุดพกพาก็ยังคงขะมักเขม้นกับการจัดทำรูปเล่ม ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่นิสิตแพทย์ที่เคยถูกสอนให้จำทุกสิ่งอย่างในโรค จะต้องมานั่งสรรค์คำที่ต้อง “ง่าย สั้น ประเด็น และเป็นที่สนใจ”
รับบทกันไปจ้ะพี่น้องชาวไทย
21.00น. เราต้องพึ่งพิงบิดาของเพื่อนอีกแล้ว ด้วยเรื่องที่เราต้องใช้อินเตอร์เนตทำงาน จึงต้องยกโขยงกันมาที่สาธารณสุขอำเภอ notebook ตั้งกันเรียงราย ทุกคนรีบดื่มด่ำกับเจ้าสิ่งนี้ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน “FACEBOOK - -” การกด LIKE ช่วยลดอาการลงแดงลงไปได้มาก ไร้สาระกันสัก 15นาทีก็สำเหนียกได้ว่า งานตรูยังไม่เสร็จก็หันมาลุยต่อ หารูปหาไฟล์กันจ้าละหวั่น การถ่ายทำละครก็ยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่อง เปลี่ยนฉากนั้นฉากนี้ แต่งเพลง อัดเสียง เต้นกันกระจาย วุ่ยวาย โหวกเหวกไปหมด ใครมาเห็นเข้าคงตกใจ
เต้นแร้งเต้นกา
01.00น. กลับถึงบ้านพักอย่างปลอดภัย สมุดพกพาของเราเสร็จสิ้นแล้ว จะเหลือก็แต่คลิปวีดีโอยังต้องถ่ายทำต่ออีกหน่อย
นักแสดงตาโบ๋กันหมดแล้ว แต่พออยู่หน้ากล้องก็สามารถใช้skill ปั้นหน้ากันได้งดงามไร้ที่ติ ถ่ายทำกันเสร็จก็ปาเข้าไปตีสอง มารอดูพรุ่งนี้แล้วกันว่าไฟล์จะสมบูรณ์แบบกี่โมง
สำนักข่าวของเราต้องขอลาแล้วนะคะ บาย
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่ข่าวเราไม่เคยมั่ว กับ
สำนักข่าวเฝ้าระแวง (^.^)v
นึกว่าสำนักข่าวเฝ้าระแวง ถูก ศภป.สั่งปิดซะแล้ว
ได้ข่าวว่าจับงานยาก
มีของ กลุ่มบ้านไร่ปี52 ทำchikungunya
กิจกรรมคงจะคล้ายๆกัน
ไปแอบดูที่
http://www.gotoknow.org/blogs/posts/307564
สู้ต่อไปทาเกชิ
อึดมากครับ เป็นกำลังใจให้สู้ๆ นะน้องทุกคน
เย้...ได้อ่านแล้ว ติดตามข่าวจากสำนักข่าวนี้ทุกวัน
หายไปเลย....ทราบว่ามีทีเด็ดเยอะนี่นา
เอามาปล่อยแถวนี้บ้างก็ได้นะคะ