เช้าวันนี้..เริ่มต้นวันใหม่ด้วยข้าวต้มDM food(เป็นข้าวต้มที่หวานจับใจ..รสชาติ(หวาน)โดดเด่นมาก)ที่มีเพื่อนที่แสนดี 2 คนของพวกเราออกไปซื้อมาให้ตั้งแต่เช้า

หลังจากนั้นเราก็เริ่มดำเนินตามPlanที่ได้ตกลงกันไว้ โดยแบ่งคนออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งไปถ่ายเอกสาร "แบบสอบถาม" ที่ได้ตระเตรียมกันจนสำเร็จ..เมื่อคืนนี้!!

แบ่งเป็นสองเรื่องหลักๆตามที่พวกเราลงความเห็นว่าเป็นปัญหาของชุมชนคือ "สุขภาพดีวิถีไทย" และปัญหาใหม่ที่เราค้นพบสดๆร้อนๆเมื่อวานคือ "ยาฆ่าแมลง"

อีกกลุ่มหนึ่งเป็นตัวแทนไปพบนายกเทศบาลตำบลพลิ้ว

เพื่อนกลุ่มที่ไปที่รพ.แหลมสิงห์นั้น ได้ไปพบกับ"พี่เภสัชกรประจำรพ.แหลมสิงห์"ผู้มีความรู้เกี่ยวกับยาฆ่าแมลงและสารเคมีที่ตกค้างในผักและผลไม้ ตามคำแนะนำของพี่จิ๋ม

พี่เค้าเคยทำโครงการเกี่ยวกับเรื่องการวัดระดับสารเคมีในเลือดและพวกสารตกค้างมาก่อน แต่ในตอนนั้นเหมือนจะไม่ได้รับความสนใจจากชาวบ้านมากเท่าที่ควร

ซึ่งก็ได้รับความรู้และแนวทางต่างๆมามากมาย ทั้งวิธีการตรวจวัดสารเคมีที่ปนเปื้อนในผักและผลไม้ วิธีการล้างผัก และอันตรายที่เกิดจากสารเคมีต่อร่างกาย เป็นต้น

 

ในส่วนของกลุ่มที่เป็นตัวแทนไปพบท่านนายกเทศบาลตำบลพลิ้ว ก็ได้ทำการแนะนำตัวและพูดคุยกับปัญหาต่างๆโดยทั่วไปของคนในชุมชน รวมถึงคำแนะนำในการทำงาน ที่สำคัญ!!ท่านได้ย้ำถึงปัญหาเรื่องสารเคมีกำจัดศัตรูพืช!!

พบท่านนายกเทศฯ

รวมถึงความล้มเหลวของการปฏิบัติงานในครั้งก่อนๆ และเมื่อทางกลุ่มของเราได้แสดงออกถึงความสนใจปัญหาดังกล่าวของชุมชนเช่นกัน ท่านนายกฯจึงได้แนะนำให้เราไปพบกับบุคคลท่านหนึ่งชื่อ"พี่อุทัย"

 

จึงเป็นการไปพบกับผู้รู้โดยมิได้นัดหมายของพวกเราทั้งสองกลุ่ม *o*

 

พี่อุทัย เป็นเกษตรกรค่อนข้างหนุ่ม ไฟแรงสูง

เป็นคนดูแลศูนย์สุขภาพชุมชนอยู่ในขณะนี้ และเป็นผู้ริเริ่มการทำ"น้ำหมักชีวภาพ" ซึ่งมีประสิทธิภาพในการไล่แมลงได้เป็นอย่างดีไม่แพ้ยาฆ่าแมลง ที่สำคัญคือมีส่วนประกอบจากธรรมชาติ หาได้ง่ายทั่วไปในชุมชน ต้นทุนการผลิตต่ำ ทำได้ง่าย

และที่สำคัญไม่เป็นอันตรายต่อทั้งคนและสิ่งแวดล้อม

 

พวกเราตรงดิ่งไปพบพี่อุทัยทันที ซึ่งพี่อุทัยได้เล่าให้ฟังถึงประวัติความเป็นมา ความล้มเหลวในการเผยแพร่"น้ำหมักชีวภาพ"แก่ชาวบ้าน

 พาพวกเราไปดูผลผลิตที่พี่ได้เพาะปลูกและเฝ้าดูแลมาโดยใช้น้ำหมักชีวภาพแทนการใช้ยาฆ่าแมลง ซึ่งพืชผักต่างๆดังกล่าวดูแข็งแรงสุขภาพดีกันถ้วนหน้าเลยทีเดียว นอกจากนี้พี่อุทัยยังได้อธิบายและสาธิตวิธีการทำน้ำหมักชีวภาพให้พวกเราได้ศึกษาเก็บข้อมูล

พร้อมกับตบปากรับคำว่าจะให้ความร่วมมือและคอยช่วยเหลือสนันสนุนพวกเราอย่างเต็มที่ ในการเผยแพร่น้ำหมักดังกล่าวแก่ชุมชน

พี่อุุทัยและยาฆ่าแมลงชีวภาพ

 

จากนั้นเวลา 11.00 น พวกเราทั้ง2กลุ่มได้กลับมาพร้อมกันที่บ้านพัก ซึ่งนัดกับพี่อสม. เพื่อพี่อสม.จะพาไปแต่ละบ้านในชุมชนเพื่อนเติมเต็มแบบสอบถาม

 แต่ปัญหาคือเนื่องจากพวกเราทั้ง 2กลุ่ม ได้ใช้เวลาในการไปหาข้อมูลดังกล่าวค่อนข้างมาก

จึงหาข้าวเที่ยงกินกันไม่ทัน!!(แต่ต้องรีบมารอโดยพร้อมเพียงกันที่บ้านก่อน เพื่อภาพพจน์ที่ดีต่อพี่อสม.) แต่ด้วยความโชคดีและด้วยความน่ารักของพี่อสม. พี่อสม.มาช้า2 คนและพี่อสม.ก็ได้รู้ว่าพวกเรายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงกัน

จึงบอกให้พวกเราไปซื้อข้าวมากินก่อนได้และพวกพี่ๆจะนั่งรอหน้าบ้าน ระหว่างที่รอเพื่อนไปซื้อข้าว พวกเราก็ทำหน้าที่สร้างสัมพันธ์กับพี่อสม.อย่างสุดความสามารถ ทั้งด้วยการสนทนา น้ำเปล่าเย็นๆ และขนมขบเคี้ยวเล็กๆน้อยๆที่เรานำไปแบ่งกันกับพี่อสม.

หลังจากรอข้าว15นาที และกินข้าวเสร็จภายในไม่เกิน10นาทีหลังจากได้ข้าวมา พวกเราก็ออกเดินทางไปสำรวจชุมชนด้วยแบบสอบถามดังกล่าว

เพื่อนๆบางคนได้ observe การพ่นยาฆ่าแมลงแบบ realtime

หลัง 16.30น พี่อสม.และนิสิตแพทย์ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

พักผ่อน+ซื้ออาหารมาทำกินกัน+รับประทานอาหาร

จากนั้นเวลาประมาณ19.00น พวกเราก็ได้มาประชุมเพื่อพูดคุยถึงปัญหาที่พบในวันนี้รวมถึงวิธีการแก้ไข แลกเปลี่ยนความรู้ที่ได้รับมาจากพี่เภสัชกรและพี่อุทัย รวมถึงการประเมินความต้องการของชาวบ้านโดยคร่าวๆซึ่งขณะนี้ผลออกมาว่าส่วนใหญ่

ให้ความสำคัญกับอันตรายจากการใช้ยาฆ่าแมลง แต่อย่างไรก็ตามต้อรอดูผลการสำรวจที่แท้จริงหลังจากได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งหมดแล้ว

PP it's complicated 

 

ความประทับใจสั้นๆที่มีในวันนี้ : เวลาได้พบกับคนดีๆ คิดดี ทำดี มีฝัน ทำให้พวกเรานิสิตแพทย์ตัวน้อยๆก็เริ่มที่จะมีฝันอยากทำสิ่งดีๆนี้ให้เกิดขึ้นจริงๆแล้วเหมือนกัน :D