มิตรภาพ...

เช้าสดใส...ที่ริมฝั่งโขง
ทบทวน...ตน...เมื่อลืมตา...จนรุ่งสาง
นึกถึงมิตรภาพที่เรามี...ให้บุคคลต่อบุคคล
บางมิตรภาพ...ได้คืนกลับอย่างสวยงาม
บางมิตรภาพ...มักล้อเล่น...กับมิตรภาพนั้น
...
มิตรภาพ...คำก็เป็นมิตรด้วยนัย...
แต่บางคน...ที่เข้ามาในชีวิต...มักหลอกล่อ...ให้ติดกับแห่งมิตรภาพ
การเรียนรู้...เรื่องมนุษย์...ทำให้เราเข้าใจแห่งความเป็นไปนี้มากขึ้น
...
แม้บางครั้ง...บางเวลา...บางบุคคล
แอบอาศัยมิตรภาพนี้...เพื่อแสวงหา
แต่นั่น...เราก็ได้ให้มิตรภาพนั้นไป...โดยไม่มีเงื่อนไข
จนถึงวันหนึ่ง...ที่มิตรภาพนั้นย้อนกลับมาทำร้ายเรา...
...
จึงได้แต่นิ่ง...และทบทวน...พร้อมเฝ้ามองแห่งความเป็นไป
แต่มิตรภาพ...ก็ยังคงมีให้...
เพราะห้วงแห่งเวลาที่...เรามีอยู่นั้นสั้นนัก...
พยายามทำดีทุกลมหายใจ...
อภัยให้กับตนและสิ่งอื่นเสมอ...ยามผิดพลาด

...
ด้วยมิตรภาพที่ยังคงไว้ใจ...และดีงามเสมอ
ทุกลมหายใจ