ในปัจจุบัน เราถูกพันธนาการด้วยพฤติกรรมการยัดเยียดจากลัทธิบริโภคนิยม สร้างคุณค่าเทียมให้เห็นว่า สมการการบริโภคกับความสุขแปลงค่าออกมามีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกัน คือ หากบริโภค (วัตถุ)ได้มากก็จะทำให้มีความสุขมาก แต่ถ้าหากบริโภค (วัตถุ) น้อยก็จะทำให้ได้รับความสุขน้อย เปรียบเสมือนเป็นการวิ่งไล่กวดความทะยานอยากของตนเองแล้วเคยลองถามตัวเราเองหรือไม่ว่า
ความอยากของเรานั้นมันจะสิ้นสุดลงที่ตรงไหน ?
"คนที่เอาชนะความต้องการของตัวเองได้
เป็นคนที่กล้าหาญกว่าคนที่เอาชนะข้าศึกได้"
อริสโตเติล ( Aristotle : ๓๘๔ - ๓๒๒ ก่อน ค.ศ.)
นักปราชญ์ชาวกรีก
