อยู่เมืองไทย กับอยู่ที่นี่ ที่ไหนจะมีความสุขมากกว่า
วันนี้ไปรับลูกสาวกลับบ้าน เพราะพรุ่งนี้จะเป็นวัน พิธีรับชุดขาว ของทางโรงเรียนแพทย์ที่เธอเรียนอยู่ ถามเธอว่าเรียนยากมั้ยเมื่อเทียบกับตอนเรียนปริญญาตรี

เธอตอบว่า ยากกว่ากันห้าเท่า เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เธอเข้าห้องสมุดเกือบทุกวัน ตั้งแต่เก้าโมงเช้า ออกจากห้องสมุดห้าทุ่ม เป็นประจำ วิชาที่เคยเรียนมาหนึ่งเทอม ตอนนี้ให้เวลาเรียนแค่สิบห้าวัน ต้องจำและทำความเข้าใจทุกเรื่อง จะมานั่งเดาข้อสอบไม่ได้
ถามเธออีกว่า คิดว่าอยู่เมืองไทย กับอยู่ที่นี่ อย่างไหนจะมีความสุขมากกว่า
เธอคิดสักครู่ แล้วตอบว่า คนไทยอะไรๆก็ ชิลๆ
ถามว่า ชิลๆ คืออะไร
เธอตอบว่า คนไทยอะไรๆ ก็สบายๆ ไม่สบายใจก็ไปกินส้มตำ
มันร้อนนิดหน่อย
แต่ไม่เป็นไร กินกาแฟเย็นได้
สำหรับผู้ที่ต้องการจะรู้อัตราค่าเล่าเรียนของนักศึกษาแพทย์ที่อเมริกา
ที่นี่ต้องจบปริญญาตรีก่อน(อะไรก็ได้ - เกรดเฉลี่ยต้องได้อย่างน้อย ๓.๕ จาก ๔.๐๐, MCAT อย่างน้อย ๓๑ ) จึงจะเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนแพทย์ อีก ๔ ปี ฝึกงานอีก ๓ ปี จบแล้วไปศึกษาต่อแพทย์เฉพาะทางอีก ๓ ถึง ๕ ปี
รวมเวลาการศึกษาทั้งหมด ๑๔ - ๑๖ ปี
ค่าเล่าเรียนปริญญาตรี ของรัฐ ๑- ๒ หมื่นเหรียญ ของเอกชน ๓ - ๔ หมื่นเหรียญต่อปี (ไม่นับค่าหอ ค่ากินอยู่)
ค่าเล่าเรียนโรงเรียนแพทย์ ของรัฐ ๓ หมื่นเหรียญ ของเอกชน ๔ หมื่นเหรียญต่อปี
ตอนฝึกงานมีรายได้ประมาณปีละ ๓ หมื่นเหรียญ (ต้องให้ภรรยาหรือสามี เป็นรายได้หลักของครอบครัว เพราะรายได้ไม่พอใช้)
ตอนเรียนแพทย์เฉพาะทาง มีรายได้ประมาณปีละ ๓ หมื่นเหรียญ
เริ่มทำงานมีรายได้
Median Salary by Job
|
|||||||||||||||||||||||||||
อยู่ได้อย่างชิลๆ
แต่ถ้าไม่ชิลๆ ก็ต้องกลับไปกินส้มตำที่เมืองไทยครับ
ลูกสาวคุณโยมช่วยสะท้อนมุมมองให้เห็นสภาพรวมๆของคนไทยได้ดีจัง(สงสัยคนไทยแก้เครียด ชอบกินส้มเนาะ)
เคยเห็นแว็บๆตามรายการถ่ายทอดทางทีวีว่า(เพราะไม่เคยไปไหนไกล)พวกตะวันตกนั้น เวลามีสถาการณ์อะไรๆให้ลุ้นเครียดๆ ก็เห็นชอบเคี้ยวหมากกันจัง
สรุปเองว่าคนไทยกินส้มแล้วสบายใจ
ส่วนชาวตะวันตกนั้น(ฝรั่ง)กินหมาก-เคี้ยวหมากแล้วสบายใจ
ขอบคุณที่นำข้อมูล การเรียนแพทย์ในอเมริกามาให้รับทราบคะ
ชอบที่ลูกสาวคุณบ้านไกล..มีอารมณ์ขัน ชิวๆ ไปกินส้มตำ 555
..
เท่่าที่สังเกต
นักศึกษาแพทย์ที่อเมริกา มีความเป็นผู้ใหญ่ (mature)มากคะ
การมี gap ปริญญาตรี กับ medical school
มิใช่เรียนเก่งอย่างเดียว ยังต้องมีจิตใจที่มุ่งมั่นจะเป็นแพทย์จริงๆ ด้วย
ชื่นชมด้วยใจจริงคะ
นมัสการครับท่านพระอาจารย์พระมหาแล
สวัสดีครับ
สงสัยว่าเธอคงอยากกินส้มตำเต็มแก่
คุณหมอทานส้มตำครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ