เรื่องนี้ >> เริ่มต้นจากการฉันได้หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่านทำให้มีความรู้สึกว่า "อักษรไทยไม่ได้มีไว้ท่องแค่ ก-ฮ เท่านั้น แต่ยังสามารถที่จะสอนเราให้รู้จักเรียนรู้ชีวิต เพียงแค่ได้หยิบมันขึ้นมา"
วันนี้ก็คงพบกับอักษรตัวแรกของไทยเรานั้นก็คือ ก ไก่
ก ไก่ <ไก่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นอาหารของมนุษย์>
นานมาแล้วในสมัยโบราณกาล มนุษย์เป็นสัตว์โลกที่ชอบนอนตื่นสายเป็นประจำ บ้างก็นอนกินบ้านกินเรือน บ้างก็นอนจนแสงตะวันส่องก้น ซึ่งปฏิบัติแบบนี้มาช้านาน
จนเทวดารู้สึกกลุ้มมาก จึงได้เนรมิตสัตว์ตัวหนึ่งขึ้นมา เพื่อใช้ปลุกมนุษย์ในตอนเช้า สัตว์ตัวนี้ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ไก่" และยังมีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะ "เอ่ก อี๊ เอ้ก เอ้ก..ก เอ่ก อี๊ เอ้ก เอ้ก..ก"ก่อนที่เทวดาจะส่งไก่ลงไปยังโลกมนุษย์ก็ได้กำชับไก่ไว้อย่างเป็นมั่นเป็นเหมาะว่า "เจ้าไก่เอ๋ย ตัวเจ้าถูกสร้างขึ้นเพื่อหน้าที่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือการร้องขันเืพื่อเรียกให้มนุษย์ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เวลาตี 5 ฉะนั้นจงทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด อย่าให้ข้าต้องผิดหวังได้" หลังจากนั้นเทวดาก็ได้ส่งไก่มายังเมืองมนุษย์ ไก่ก็ได้ปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างเคร่งครัด
พึ่บ พึ่บๆ ๆ เอ่ก อี๊ เอ้ก เอ้ก..ก
มนุษย์ต่างตื่นตกในเป็นอย่างมากที่ถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ มนุษย์ที่มีนิสัยขี้เกียจต่างรู้สึกรำคาญเป็นอย่างยิ่งแล้วก็ล้มตัวลงนอนต่อด้วยความหงุดหงิด
แต่ยังมีคนอีกประเภทหนึ่งที่รู้สึกชื่นชอบเป็นอย่างมาก ซึ่งก็คือ มนุษย์ที่มีนิสัยขยันนั่นเอง "ดีใจจังเลย มีสัญญาณปลุกแบบนี้ พวกเราจะได้ตื่นแต่เช้า มีเวลาสำหรับทำประโยชน์อื่นๆ อีกมากมาย"
* วันเวลาล่วงเลยไป
ไก่ร้องขันทุกๆ เช้า มนุษย์ที่ขี้เกียจก็อารมณ์เสียจนสุดความอดทน จึงได้จับไก่มาฆ่าทิ้ง! แล้วนำไปเผาไฟด้วยความแค้น!! เมื่อไก่ถูกเผาก็เกิดกลิ่นหอม มนุษย์จึงได้ลองกินเนื้อไก่ แล้วรู้สึกติดใจในรสชาติ จากนั้นไม่นาน เมนูสารพัดที่ทำมาจากเนื้อไก่ก็ถือกำเนิดขึ้น
เมื่อไก่ถูกฆ่าเืพื่อนำมาเป็นอาหาร มนุษย์ฝ่ายขยันรู้สึกไม่เห็นด้วย ได้เกิดการโต้เถียงกัน มนุษย์ฝ่ายขยันรู้สึกกังวลมาก ถ้าไม่มีไก่มาส่งสัญญาณปลุกให้ตื่น จึงได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้ขึ้นมา พวกเค้าเรียกมันว่า "นาฬิกาปลุก" และนี้คือต้นกำเินิดของนาฬิกาปลุกที่ไม่ไม่ใครล่วงรู้มาก่อน
โลกนี้มีเครื่องมือถึง 2 ชนิด มีทั้งไก่ที่เทวดาเป็นผู้สร้าง มีทั้งนาฬิกาปลุกที่มนุษย์ฝ่ายขยันเป็นผู้สร้าง คอยส่งสัญญาณเตือนให้ตื่นขึ้นมาเพื่อทำประโยชน์กับตนเองและผู้อื่น
แต่ในยุคปัจจุบัน ด้วยภารกิจที่ต่างกัน บางคนก็นอนหัวค่ำตื่นเช้า บางคนก็นอนดึกตื่นสาย ตอนนี้ท่านเทวดาเข้าใจแล้วว่าทำไมมนุษย์บางคนต้องนอนตื่นสาย ท่านจึงไม่ได้ว่าอะไร เพียงแค่ฝากข้อคิดมาสะกิดใจมนุษย์ทุกคนว่า
"พวกเจ้าจะตื่นนอนกี่โมงก็คงไม่สำคัญ แต่ควรถามตัวเองว่า
ตื่นขึ้นมาแล้วได้สร้างประโยชน์อะไรบ้าง นั่นแหละสำคัญที่สุด!"
** สำหรับวันนี้ทุกๆ คนคงได้ข้อคิดดีๆ ของการตื่นขึ้นมาในแต่ละวันแล้วน่ะค่ะ แต่ละวันของเรานั้นมีคุณค่า เราควรที่จะทำทุกๆ วันของเราให้เป็นวันที่ดีที่สุด เพราะบางทีพรุ่งนี้เราอาจจะไม่ได้ตื่นขึ้นมาเห็นโลกดั่งเดิมของเราแล้ว :)
>> ติดตามชม "ข ไข่" ต่อไปน่ะ ค่ะ ^^~
เป็นบันทึกที่น่าติดตามมากนะคะ
จะติดตามศึกษาทุกตัวค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยส่งเสริมการเรียนรู้เกี่ยวกับ "ภาษาไทย ภาษาชาติ"
ชอบข้อคิดสะกิดใจมนุษย์ของเทวดาที่ว่า "พวกเจ้าจะตื่นนอนกี่โมงก็คงไม่สำคัญ แต่ควรถามตัวเองว่า ตื่นขึ้นมาแล้วได้สร้างประโยชน์อะไรบ้าง นั่นแหละสำคัญที่สุด!" ค่ะ