เพลโต (Plato ๔๒๗-๓๔๗ ก่อน คริสต์ศักราช)  เพลโตเกิดเมื่อ ๔๒๗ ก่อนคริสต์ศักราชที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ในครอบครัวที่มั่งคั่งและเก่าแก่อีกครอบครัวหนึ่ง บิดาชื่ออริสตัน (Ariston) ส่วนมารดาชื่อเพริเทียน (Peritione) ซึ่งบิดาของเขาเป็นเพื่อนสนิทกับโซเครตีส (Socrates) ซึ่งเป็นนักปราชญ์ที่มีชื่อเสียงอีกท่านหนึ่ง และเป็นลูกศิษย์ของปีทาโกรัส (Pythagoras) โดยในเวลาต่อมาเพลโตได้ศึกษาวิชาการด้านต่างๆ กับโซเครตีส เพลโตเป็นทั้งนักปรัชญาและนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของโลก เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชื่อ อะเคดามี (Academy) ที่กรุงเอเธนส์ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สอนเกี่ยวกับวิชาปรัชญา วิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ หลักในการเรียนการสอนของเพลโตคือ ความรู้ทางการบริหาร วรรณคดีและดนตรี เป็นการศึกษาเบื้องต้น ซึ่งเป็นรากฐานของการศึกษาปรัชญา วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และดาราศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาในขั้นสูงต่อไป และได้รับยกย่องให้เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของโลก   

 

         เพลโตมีความเห็นเกี่ยวกับมนุษย์ว่า มนุษย์ตามธรรมชาตินั้นมีข้อจำกัดเนื่องจากมนุษย์ได้เสื่อมถอย (a fall from grace) จากสภาพสมบูรณ์นิรันด์กาล ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับพระผู้เป็นเจ้า ที่มีความสมบูรณ์และไม่มีข้อจำกัด

         โดยสรุปก็คือ สภาพของมนุษย์ในโลกนั้นด้อยคุณภาพและแปลกแยกกับสภาพในอุดมคติ ดังนั้น เมื่อมีชีวิตแล้วต้องพยายามทำความดี เพื่อจะได้มีโอกาสกลับไปสู่จุดที่จากมา หรืออีกนัยหนึ่งคือ ชีวิตในโลกปัจจุบันนี้ไม่มีความหมายอะไรสำหรับมนุษย์ มนุษย์ควรจะทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นความดี เพื่อจะได้กลับไปสู่โลกอันเป็นอมตะนิรันด์กาล นั่นก็คือ มนุษย์ไม่จำเป็นต้องสนใจแสวงหาความสุขใส่ตัวในชาตินี้ หน้าที่หลักคือการทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ซึ่งอาจจะมีความจำเป็นแม้กระทั่งการสละชีวิตเพื่อบางสิ่งบางอย่างที่ดีกว่า

          จากรูปแบบการปกครองนครรัฐที่เน้นรูปแบบการปกครองในอุดมคติประกอบกับพื้นฐานความเชื่อในความเสื่อมถอยของมนุษย์ เพลโตมีข้อเสนอสำหรับกษัตริย์ นักปราชญ์ และทหาร ซึ่งเป็นชนชั้นการปกครองจะต้องมีชีวิตอยู่แบบคอมมิวนิสต์อย่างบริสุทธิ์ ชนชั้นปกครองจะต้องไม่มีทรัพย์สินส่วนบุคคล ทุกอย่างต้องเป็นของส่วนรวม ซึ่งหมายรวมถึงภรรยาและบุตรด้วย ชนชั้นปกครองจะต้องอาศัยอยู่ร่วมกัน ทั้งนี้เนื่องจากเพลโตเห็นว่า เงินและสิ่งของส่วนตัวจะทำให้ความดีเสียไป การแต่งงานระหว่างชนชั้นนำต้องได้รับการเลือกเฟ้นโดยรัฐ เพื่อที่จะให้ได้บุตรที่ได้รับการคัดสรรจากลักษณะเด่นทางพันธุกรรม

          ผลของความคิดทางเศรษฐศาสตร์ที่ได้ตามมาจากการแบ่งชนชั้นทางสังคมโดยเด็ดขาดเช่นนี้คือ การสร้างความถนัดเฉพาะกลุ่มที่เกิดจากความหลากหลายและความไม่เท่าเทียมกัน การแบ่งงานจะช่วยให้มีผลผลิตเพิ่ม หลังจากมีการผลิตเหรียญเงินและทองใช้เป็นเงินตราครั้งแรกในโลกที่เมืองลิเดีย (lidia) ในช่วงต้นของศตวรรษที่ ๗ ก่อนคริสตกาล เงินตราเหล่านี้ได้มีการใช้กันอย่างแพร่หลายในกรีก และเนื่องจากเพลโตไม่เห็นด้วยกับการหาเงิน การค้า และทรัพย์สินส่วนตัว ประกอบกับเงินมีความเป็นสากลใช้ได้ทั่วไป เงินจึงมีโอกาสถูกใช้ไปเพื่อการทำลายกฎเกณฑ์ทางเศรษฐกิจและคุณธรรมในนครรัฐโดยชนชั้นปกครอง

           เพลโตจึงต่อต้านการใช้เงินและทองในฐานะที่เป็นเงินตรา เขาเสนอให้รัฐบาลออกกฎหมายควบคุมปริมาณเงิน มีการปรับอย่างรุนแรงจากการนำทองเข้ามาจากภายนอกนครรัฐ และห้ามพลเมืองที่เป็นพ่อค้าและคนงานทำกิจการที่เกี่ยวกับการเงิน และข้อเสนอที่โดดเด่นของเพลโตก็คือ การออกระเบียบและควบคุมอย่างเข้มงวดเพื่อสร้างสภาพหยุดนิ่ง ซึ่งหมายความว่าไม่จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงหรือมีนวัตกรรม รวมทั้งการเติบโตทางเศรษฐกิจ ซึ่งรวมถึงจะต้องมีการควบคุมการขยายตัวของประชากรด้วย โดยเพลโตเสนอว่าครอบครัวเจ้าของที่ดินที่ทำการเกษตรควรมีไม่เกิน ๕,๐๐๐ ครัวเรือนต่อหนึ่งนครรัฐ