* โฆษณาชวนเชื่อ..ท่านที่ยังไม่ได้อ่านเรื่อง “ บนเรือสำรวจน้ำมันในอ่าวไทย” ที่ได้นำลงบล็อกนานแล้ว.หลังวันลอยกระทง..บล๊อคนี้จะต้องลบออกเพื่อนำเรื่องเดิมแต่สมบูรณ์กว่ามาแทนที่ แม้ว่าน้ำไม่ได้ท่วมที่บ้านผู้เขียน. วันหยุดหลายวันที่ผ่านมาลูกชายนำเอกสารมาให้หนึ่งถุง..ถามว่าจะทิ้งหรือไม่ ?ปกติก่อนจะทิ้งของผมต้องสำรวจก่อนเป็นครั้งสุดท้าย นักเรียนทหารเรือเขาสอนไว้นานแล้ว ก่อนเทน้ำทิ้งให้เอามือควานในภาชนะทุกครั้ง.เผื่อ เหรียญห้าจะติดไปด้วย. ผมจึงพบกับต้นฉบับที่เคยเขียนไว้เมื่อแปดปีก่อน.นอนหายใจไม่ออกอยู่ในถุงกร๊อบแกร๊บ ทีแรกคิดว่าเลือด..ที่ไหนได้ฝุ่นท่วมตัว..มิได้ลอยน้ำมา..ถ้าอยากติดตามควรรีบอ่านเรื่องเดิมเสียก่อน ใครที่ใช้ความเร็วเป็นประโยชน์ก่อนแล้ว กรุณาคอย..คอย..ไม่ต้องหมอบ.
ผู้ที่ได้ไปศึกษาและดูงานเกี่ยวกับรถ แอลวีที รุ่นพี-๗ : เครื่องยนต์ดีทรอย.
๑. ดิถี มั่งศิริ. ๒. กิตติ สุขศิริ. ๓. ดำริห์ พวงทอง. ๔. พิชัย โพธิ์ด้วง.๕. สุพล ทะกอง. ๖. วินัย เวชสิทธิ์. ๗.ทองหล่อ ผลมูล.
รุ่นที่ใช้เครื่องยนต์คัมมิ่น. : รุ่นพี - ๗แฟมมิลี่.
๑.ปัญญา ดอกจันทร์. ๒.จำนง พลนาคู. ๓.เบญจพล พึ่งกมล. ๔.พันธ์พงศ์ เลิศบุญชู. ๕. วินัย เวชสิทธิ์. ๖.ประพันธ์ บัวเผื่อนน้อย. ๗.คำรณ แสงกระจ่าง. ๘. ประจิตร บุญญนิยม
ผมขอชี้แจงให้ท่านได้ทราบบ้าง ถึงสาเหตุที่ผมจำต้องลาออกจากราชการ อย่างน้อยเพื่อเป็นการประดับความรู้น่ะครับ มิได้เขียนมาเพื่อ เป็นการเรียกร้องใดใดเลย. *ช่วงที่รับราชการที่พันรนบ.นย. ก่อนจะลาออกนั้นผมไม่เคยถูกจัดให้ไปราชการที่ไหนเลยครับ พอทางหน่วยประกาศให้ข้าราชการสมัครไปราชการ. ช่วงกันยาของทุกปี. เพียงแค่ผมเขียนใบสมัคร ผมก็ถูกทางหัวหน้าของผมปฏิเสธแล้วล่ะครับ ! ขนาดผบ.หน่วยผมยังออกปากเลยว่า เธอไปเรียนที่ต่างประเทศมาถ้าไปราชการแล้วใครจะซ่อมทำรถล่ะ?เออ..พูดได้แบบไม่อายเลยน๊ะ!หลายคนเพิ่งกลับมาจาก ราชการ ตัวยังอุ่นๆอยู่เลยครับ.เอ้า! พี่แกมีชื่อไปทหารพรานอีกแล้ว และปกติตามหน่วยต่างๆที่เป็นเจ้าภาพนั้น เขาสามารถพ่วงชื่อลูกน้องให้ไปเพื่อจะได้สิทธิเรื่อง วันทวีคูณ และเบี้ยเลี้ยงกันเยอะแยะไป..แต่แปลกที่หน่วยผมไม่ยอมทำเอ..แล้วผมจะอยู่ไปทำไม ?เพราะดูดูแล้วยังไงๆ ผมคงรับราชการไม่รุ่งเป็นแน่. เรื่องสวัสดิการของผู้ใต้บังคับบัญชาแบบง่ายๆนี้ หลายหน่วยเขาทำกันทั้งนั้น มิใช่โกงหลวงหรอกครับ เพียงแต่ให้สิทธิเขาไปราชการแต่อยากเก็บตัวไว้ทำงานที่หน่วย. เฉพาะคนที่มีฝีมือ. ตัวเองเป็นผบ.หน่วยยังไงๆก็ทำได้อยู่แล้ว มิฉะนั้นควรย้ายไปอยู่ตำแหน่งอื่น.ไม่รู้เลยหรือยังไง ? เจ้านายหลายๆคนขนาดเกษียณไปแล้ว ไปดูสิพี่แกยังสามารถเอาทหารไปรับใช้ที่บ้าน..ยังทำได้เลย!อย่าซื่อเหมือนสัตว์.คิดถึงรองหวัดอีกแล้ว..
๖๕. ป้อมปืนรุ่นล่าสุด - ที่ห้องเรียน.แค๊มป์เดลม่า. ภาพโดยผู้เขียน. ปี ๒๕๓๑.
ตอนที่ผมจะออกนั้นผบ.หน่วยท่านยังไม่อยากให้ผมลาออกเลยครับ.ท่านบอกผมเองว่าเอ้า ! ผมให้หมวดไปชายแดนตุลานี้เลย เดือนถัดไป.เพราะผมได้ลาจากกองทัพเรือเมื่อ ๑ ก.ย. ๓๙. ขออภัยครับ. ผมขอบคุณท่านและบอกว่า ผมได้ตัดสินใจแล้วที่จะลาออก ผมจึงได้มาเป็นสมาชิกของ.ชมรมทหารเรือแตกทัพ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา. ขอขอบคุณผู้พันชวลิต จาดฤทธิ์ อีกครั้ง.จากการฝึกร่วมที่ผ่านมา. ก่อนที่ผมและวินัยจะออกจากราชการนั้น. เราพบว่าทางนย.อม.นั้นเขาได้พัฒนาตัวเองโดยการบันทึกการซ่อมทำ และการแก้ไขต่างๆจากตำรา ที เอ็ม. TM. = Tactical Manual. ลงมาใส่ไว้ในแผ่นซีดีเรียบร้อยแล้ว. เวลาใช้งานจนท.สามารถนำเครื่องคอมฯ แบบโน๊ตบุ๊คไปเปิดดูได้ทุกสถานะการณ์ Note book. ซึ่งรวดเร็วและดีกว่าการนำคู่มือที่เป็นเล่มไปเปิดใช้.หลายสิบเท่าครับ ! คู่มือแบบที่เป็นเล่มที่เรากำลังใช้อยู่นั้น ผมว่าในอนาคตคงจะมีคนเอาไปห่อกล้วยแขกแน่ๆ เพราะพี่เล่นเปิดดูแล้วมักจะไม่ค่อยช่วยกันรักษาเลย. บางครั้งแผ่นที่สำคัญๆดันนำมาวางไว้ผิดที่ หลุดลุ่ยไปบ้าง หลายแผ่นได้หายไปแล้ว. หลายแผ่นเปียกน้ำจนอ่านไม่ได้แล้วก็มี. คิดแล้วน่าอิจฉาความเจริญของเขา. แต่ในความเป็นจริงนั้นผู้เขียนคิดว่า คุณภาพของจนท.นย.ไทยที่กองรนบ.พล.นย.ก็สามารถทำได้. อาจจะมีปัญหาเรื่องงบประมาณเท่านั้นเอง ! บุคลากรของนย.ไทยที่เก่งด้านนี้ก็มีไม่น้อยน๊ะครับ อย่าให้สมองไหลไปเสียก่อน. ใครที่เป็นใหญ่จริงๆลองเปิดโอกาสให้เขาได้ทำดูบ้างสิครับ ! ที่สำคัญนอกเหนือจากนี้คือ ทางหน่วยของนย.อม.เขาจัดให้มีการประชุมร่วม จากหลายๆประเทศปีละครั้งที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยประชุมกันที่ฮาวายบ้าง. ในแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐฯบ้าง ฯ ที่จริงการไปร่วมประชุมนั้น ควรจัดให้ผู้ที่ทำงานจริงได้เข้าประชุม เพราะอย่างน้อยเขารู้ความเป็นมาที่แท้จริง.หรือเรียกแบบเต็มปากว่าซ่อมทำมากับมือนั่นเองครับ ! มิใช่ให้ผู้ใช้รถเขียนเรื่องราวมาให้ ตัวเองนำเอาไปอ่านเพื่อ่ใช้ถาม-ตอบเท่านั้น !แปลกครับพอประชุมจริงจัดชื่อตัวเองไปในลักษณะเป็นผู้ชำนาญการผมขอท้าพนันเลยว่า ไม่มีใครที่จะเก่งเท่ากับผู้ที่ทำงานโดยตรง.กับรถรุ่นนี้. คิดแล้วน่าสงสารเพื่อนผม พี่แกอุตส่าห์เตรียมเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อตอบคำถามสุดท้ายยังอุตส่าห์ไปตัดชุดเบร๊าซ์มา Blouse. เพื่อจะใส่ไปประชุมกับเขาบ้าง.
๖๖. ทหารเรือไทย รอรถบัสเข้าไปเที่ยวในเมือง. - ที่แค๊มป์เดลม่า. ปี ๒๕๓๑.
น่าเสียดายครับเพื่อนผมต้องผิดหวัง. เพราะมีการยกเลิกการเดินทางโดยเจ้านายได้แจ้งให้ทราบในวินาทีสุดท้าย. มีนายทหารผู้ใหญ่ท่านหนึ่งในกองทัพเรือบอกว่า.ผมไม่มีนโยบาย ให้นายทหารชั้นประทวนไปต่างประเทศ ทำไมล่ะ ? จ่าคนนั้นเขาไปทุนของลูกพี่หรืออย่างไร ? คนแบบนี้ไม่น่าเป็นใหญ่เลยว่ะ ! ผมว่าคงจะต้องมีทุกแห่ง ไม่ใช่เฉพาะในกองทัพเรือ. ถามจริงๆเถอะครับไอ้พวกเฟืองตัวเล็กนั้น ! ไม่ใช่พวกจ่าพันจ่าหรอกหรือ ?ถ้าไม่มีพวกเขาก็ท่านนี่แหละจะต้องมาขันน๊อต ..จะทำได้เหรอ ? ทุเรเต็ดเป็นพาสเท๊นส์ ของทุเรศ.ทำไมไม่เอาสมองส่วนที่ว่างคิดดูบ้างล่ะ ? จริงๆเลยคนพวกนี้ไม่รู้ว่าใหญ่เพราะอยู่นานหรืออย่างไร ? บางท่านอยู่เฉยไม่เป็นเออ..ขอให้เปลี่ยนยศจากดอกประดู่มาเป็นไม้หมอนรถไฟ หรือแบบไปรษณีย์โดยอ้างง่ายๆว่าเวลาไปต่างประเทศพวกต่างชาติจะไม่เข้าใจว่า.ฉันมียศอะไร ? ทำไมช่างฉลาดแท้ น่าจะเออร์รี่ไปตั้งนานแล้วดีไหมล่ะครับ.?.ผู้การ.หน่วยงานเขาจะได้เจริญมากกว่าที่เป็นอยู่. นายทหารท่านนี้อาจจะใหญ่เพราะอยู่นาน ผมกล้าพูดได้เต็มปากเพราะขณะนี้ ท่านได้เกษียณและไม่ได้ใหญ่ในกองทัพอีกแล้ว เคยมีข่าวว่าพี่แก..ไปบริหารหน่วยงานภาคเอกชนแห่งหนึ่งของชาติ ยังไม่วายถูกลูกน้อง ประท้วง ! ดีเท่าไหร่ที่เขาไม่รุมกระทืบเหมือนกรรมการตัดสินบอลในสนาม. เอาให้อ่วม ! กระทืบเผื่อผม๑ทีน๊ะ ! นายที่ดีนั้นควรจะต้องรับฟังลูกน้องบ้าง ไปถามใครดูเถอะ..ว่าจริงไหม? ผมล่ะเกลียดจริงๆครับเวลาที่มีการประชุมแล้ว มีการขอความเห็น หลังการประชุม.พี่แกกลับพูดออกมาดังดังและไม่อายว่า...อั๊วะจะเอา แบบนี้ ! แล้วลูกพี่จะมาประชุมขอความเห็นทำไมล่ะ..พี่ปื๊ด ? ถ้าท่านมาอ่านเจอเข้าก็คงสายไปแล้วล่ะ ?ท่านผู้การ.ผมขอพื้นที่คืนอีกนิดครับ..เรื่องแบบนี้อย่าว่าแต่ภายในหน่วยเลยน๊ะครับ จริงๆแล้วเคยเกิดขึ้นกับเหล่าทัพด้วยซ้ำ ช่วงที่ย้ายมาประจำที่สัตหีบแล้วหัวหน้าเก่าของผม ท่านได้ทุนจากจั๊สแมคไปศึกษาและดูงานที่สหรัฐอเมริกา ทุนนี้ไม่มีการสอบครับ แต่ให้ผู้สมัครเขียนบรรยายตามที่จั๊สแมคกำหนด ดูสิครับเหนือฟ้ายังมีโก๋ เอ๊ย!ฟ้า. ไม่ทราบว่ามีนายทหารจากกองทัพบกท่านไหน ? นำเอาต้นฉบับของหัวหน้าผมไปลอกและแก้ไข แล้วส่งไปที่จั๊สแมคด้วย นายทหารจาก
๖๗. ทร.๐๙ หรือนย.๑๑. กินกันหน่อย. - ที่บ้านผู้การเสรี อินทวี.
พ.จ.อ.พันธ์พงศ์ เลิศบุญชู.-โตนี่-ฟาง. + จ.อ.ปรีชา อ.ยศน้อยที่สุด.
จั๊สแมคก็รู้แต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้ ที่จริงอยากให้เจ้าของเรื่องตัวจริงไป. ปีต่อไปทางจั๊สแมคระบุเลยว่า ต้องเป็นนายทหารเรือเท่านั้น !หัวหน้าผมจึงมีโอกาสได้ไปจริงในรอบนี้เอง เดือนก่อนผมยังมีโอกาสได้พูดคุยกับท่าน ที่งานสมาคมศิษย์เก่านักเรียนจ่านาวิกโยธิน น.อ.บรรยง ศรีชลา รน.ขอเอ่ยนามท่านเพื่อเป็นเกียรติหน่อยน๊ะครับ. ใครทำดีเราต้องชมมิฉะนั้นคงไม่มีใครอยากทำกันเป็นแน่.
สัปดาห์ก่อนเราได้ไปดื่มและร้องเพลงกัน ตามปกติของสมาชิกทร.๐๙..เพื่อนผมเกษียณยศนาวาเอกได้คุยให้ฟังว่า ในการประชุมใดใด ถ้ามีผู้เข้าประชุมถามเรื่องที่สงสัยล่ะก็..นายส่วนใหญ่มักจะถามว่าไอ้คนนั้นมาจากหน่วยไหน ? นี่เองจึงน่าจะเป็นสาเหตุ ที่ทำให้หน่วยงานนั้นๆเจริญไม่ทันหน่วยข้างเคียง.เฮ้อ ! น่าสงสารเจ้านายประเภทนี้จริงๆ..ไม่ยอมโผล่พ้นน้ำเสียที.คิดแต่อยากจะเป็นใหญ่เท่านั้นเอง !ทหารนย.อม.ที่นี่เขาไม่สนว่าเอ็งจะนายหรือบ่าวหรอกน๊ะ ? เวลาที่เขาตรวจพบมักจะไม่รอดสักราย..จ่าตรีที่เข้ายามทำความเคารพนายพลเสร็จ ถ้าพบว่านายเมาก็จะโทรเรียกนายต่อนายมาคุยกันโดยตรงเลย และระหว่างที่รออยู่นั้นรถต่างๆที่ผ่านมา..เขาก็มองกันใหญ่พร้อมกับด่าไปด้วยในตัว ตายสถานเดียวจริงๆครับ.ในสหรัฐ ฯ นี้เขาถือว่าทุกคนเท่าเทียมกันหมด ต้องระวังให้ดีทีเดียวเพราะไม่ว่าใครที่โดนจับข้อหาเมาแล้วขับ ถ้ามีขวดเหล้าอยู่ในรถเขาจะนำขวดมาตั้งไว้บนหลังคารถ เพื่อทำการประจานนั่นเอง !กฎหมายที่นี่ห้ามเด็ดขาด ใครที่มีเหล้าอยู่ในรถจะต้องไม่มีรอยเปิดขวดเบียร์ก็เช่นกันครับ.ตามที่ผมเล่ามาเวลาที่ถูกจับจะยุ่งยากไปหมดเพราะแม้เรามีรถเองก็จริง แต่กลับถูกห้ามขับเองภายในค่ายเป็นเวลา..?.เดือน ทีนี้ฝ่ายภรรยาต้องมาคอยขับรถรับ-ส่ง เหมือนเพื่อนนร.นย.อม.ของผม ซึ่งเรียนอยู่ด้วยกัน. การซื้อ-ขายก็เหมือนกัน เขามักจะเคร่งคัดมากโดยจะมีการตรวจบัตรจากผู้ซื้อทุกครั้ง ทั้งเหล้าและบุหรี่. ถ้ามีการขายให้ผู้ซื้อที่อายุต่ำกว่า ๑๘ ปีล่ะก็ ! คุกสถานเดียว ผู้ขายมักจะไม่ยอมขายให้.เพราะตนเองจะต้องมีความผิดด้วยนั่นเอง ! บ้านเราก็เพิ่งจะมีการเอาจริงเอาจัง. แต่น่าจะเป็นแบบฟางถูกไฟไหม้มากกว่า. เพราะมีข่าวคราวบ่อยๆว่ามีร้านขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หลายๆร้านได้ขายเครื่องดื่มเหล่านี้ ให้กับนร.นักศึกษาในเครื่องแบบ. ล่าสุดนั้นคนขายมีการหลีกเลี่ยงมาขายกันในรูปน้ำปั่นเสียด้วยน๊ะ. คนขายก็ไม่ค่อยสำนึกกันจะเอากำไรแค่ นิด-หน่อยๆ ไม่ค่อยนึกถึงความสูญเสียทางสังคม ต้องโดนกับลูกตัวเองจึงจะรู้สึก ! ผมได้โทรไปทักทายกับพี่เต่า เธอเป็นผู้หญิงไทยอีกคนหนึ่งที่มีครอบครัวเป็นนาวิกโยธินอเมริกัน และอาศัยอยู่ในสหรัฐฯหลายปีแล้ว ถ้าท่านอ่านเล่มที่สองของผม.ท่านคงทราบแล้วล่ะครับ ! เราต่างดีใจที่มีโอกาสได้กลับมาพบกันอีกครั้ง พี่มารับผมไปทานอาหารเย็นที่บ้าน ซึ่งยังเป็นบ้านหลังเดิม ที่ผมเคยมาแวะเมื่อสองปีที่แล้ว จากการสังเกตของผมพบว่าไม่น่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงมาก บ้านก็หลังเดิมและข้าวของในบ้านก็ยังเดิมๆ. ท่านคงจะเห็นได้ว่าชีวิตทหารนั้นเกือบจะเหมือนกันทุกชาติ เงินเดือนนั้นรับมาแล้วก็แค่พอกินพอใช้แบบเดือนชนเดือนเท่านั้น ! นอกจากจะมีการทำธุรกิจแบบอื่น ดังนั้นที่บ้านพี่เต่าจึงไม่มีอะไร?ที่แสดงว่าซื้อมาใหม่เลย.เราได้ดื่มและคุยกันจนสมควรแก่เวลา แล้วเธอจึงได้ขับรถมาส่งผมยังที่พัก ในค่ายเดลม่า.
๖๘.Sir , What are you waiting for ?รออะไรเหรอตัวเอง ?
เช้าวันรุ่งขึ้น ผมได้เดินไปทานอาหารเช้าที่โรงอาหาร เพราะนึกอยากทานอาหารอเมริกันขึ้นมา ระหว่างทางที่เดินผ่านไปนั้น สังเกตเห็นกองร้อยของนย.อม.กำลังแถวกันอยู่ ปกติที่นี่เขาจะเริ่มงานกันตั้งแต่ ๐๗๓๐ น.จะเลิกงานเอาราวๆ๑๖๓๐ น.ของทุกวันถ้าไม่มีการออกฝึก นอกสถานที่.ผมเห็นมีการประดับยศให้กับข้าราชการและทหาร ที่นี่ถ้าใครได้รับการแต่งตั้งยศให้สูงขึ้น เขาก็จะมีการแถวและประกาศ ตามคำสั่งนย.ที่…เหมือนที่บ้านเรานั่นแหละ ! ต่างกันที่การประดับยศต่างหาก เขาจะติดกันหน้าแถวนั่นเองครับ โดยผบ.ร้อยหรือผู้ที่มีอาวุโสสูงสุด พอติดเสร็จล่ะก็.เจ็บตัวสิครับ !การแสดงความยินดีของเขาก็คือ ผู้ร่วมพิธีทุกคนจะมาชกที่บริเวณแขนขวา ถ้าผู้ที่ได้รับการประดับยศเริ่มจะเจ็บ เขาจะขอร้องให้ไปชกข้างซ้ายบ้าง เพื่อเป็นการลดอาการเจ็บปวด.น่าสงสารน๊ะครับ !ใครๆก็อยากจะได้ยศสูงขึ้น แต่พะนันได้ว่าคงไม่มีใครอยากเจ็บตัวมากขึ้นเป็นแน่..ผมเดินผ่านไปด้วยความรู้สึกสงสารผู้ที่ได้รับการเลื่อนยศ. ผิดกันลิบลับกับที่บ้านเรา. ใครที่ได้รับการเลื่อนยศให้สูงขึ้น จะต้องแต่งชุดขาวใหญ่ เข้ารับการประดับแบบเป็นพิธีการแถมมีการเลี้ยงฉลองให้ด้วยต่างหาก.ถ้าผบ.หน่วยใจถึง. ตอนที่ผมได้รับการเลื่อนยศ.เป็นพันจ่าเอกนั้น. ผบ.หน่วยได้จัดเลี้ยงให้ผม แถมยังทำให้ผู้ที่ได้รับการติดยศคนอื่นๆ มีโอกาสได้รับเชิญไปกินเลี้ยงร่วมวงด้วย ขอขอบคุณย้อนหลังอีกครั้งน๊ะครับ ท่านผู้บังคับกองพัน. คือ นท.ประสาท กาญจนจิตรา รน. ต่อมาท่านย้ายกลับมาที่สัตหีบ ได้เกษียณอายุในยศนายพลเรือ. เช้าวันต่อมานักเรียน หลักสูตรไอ เอ็ม ซี Intermediate Course.ได้ทำการสอบและปิดหลักสูตร เป็นอันว่าจบกันเสียทีน๊ะ. ทางบก.จึงได้แจ้งให้นร.ทั้งหมดได้ทราบ เพื่อเตรียมการรับประกาศนียบัตรในวันต่อไป. การสอบครั้งสุดท้ายที่นี่ กระทำเพื่อเป็นการวัดผล การเรียนอย่างแท้จริง.ท่านผู้อ่านคงจะจำได้น๊ะครับที่ผมได้เขียนไว้ว่า มีการสอบในวันแรกที่เปิดเรียน สาเหตุเพราะทางรร.ต้องการนำไปเปรียบเทียบว่า นร.ที่มาจากทั่วสารทิศนั้นก่อนการเรียนท่านมีความรู้พื้นฐานขนาดไหน ? เวลาผ่านไปและทุกคนได้เรียนตามหลักสูตรที่แท้จริงแล้ว ได้รับความรู้เพิ่มมากต่างกันอย่างไร ? นร.ทุกคนต้องทราบดี.หลักสูตรที่ผมได้มาเรียนครั้งล่าสุดนี้ ไม่มีการฝึกงาน No OJT. พอจบแล้วต้องกลับเมืองไทยเลย.
๖๙.อ๋อ..ที่ช้าเพราะนึกไม่ออกว่า - จะเชคแฮนด์หรือไหว้ดี ? ปัทโธ่..ตัวเอง !
ช่วงหลังทางกองทัพ พยายามที่จะประหยัดงบประมาณ. ดังนั้นนร.ทุนต่างๆจึงต้อง กลับมาฝึกงานที่เมืองไทย. แต่นักเรียนทุนต่างๆของกองทัพเรือนั้น ยังสามารถใช้สิทธิ์ในการลาพักร้อนได้ไม่เกิน๑๕ วัน เพื่อเที่ยวอยู่ในประเทศที่เรามาศึกษาอยู่ หรือจะกลับมาแวะเที่ยวเองกลางทาง หรือแถวๆประเทศในแถบเอเชีย บ้านเราเอง. สามารถทำได้. น่าจะเป็นระเบียบเดียวกัน กับทุกเหล่าทัพ. แต่ต้องไม่ลืมว่าท่านจะต้องออกค่าใช้จ่ายเองทั้งสิ้น.ที่สำคัญจะต้องศึกษาให้ดีว่า มีประเทศไหนบ้าง ? ที่เราสามารถแวะพักได้ โดยไม่ต้องขอวีซ่าให้ยุ่งยากที่เรียกว่า. วีซ่าออนอะไร๊วอลVisa on arrival. แต่ถ้าไม่มีเงินหรือเงินน้อย..เราสามารถมาใช้สิทธิที่เมืองไทยก็ไดง่ายที่สุดและจะไม่มีคำว่าสาย..สำหรับผู้ที่อยากจะใช้สิทธิของตนเอง.ผมพร้อมแล้วออกจากห้องเรียนแล้ว ได้เดินไปดูของที่พีเอ๊กซ์ทันที. เผื่อว่าจะมีของใหม่ๆเข้ามา แต่ก็มีเพียงไม่กี่อย่าง ? เพราะผมยังไม่อยากเพิ่มน้ำหนัก ให้กับกระเป๋าเดินทางของตัวเอง. เพราะถ้าน้ำหนักเกินขึ้นมาจริงๆล่ะก็..จะต้องขนของออกทิ้ง หรือไมก็ต้องเสียเงินเพิ่มเอาเอง ที่สำคัญไม่สามารถเบิกจากใครได้เลย. ผมจึงตัดใจเดินออกมาเสียเลยเนื่องจาก ผมเรียนจบแล้วนั่นเอง !พอผมเดินผ่านรถ ขายเสื้อผ้าผมถือโอกาสแวะมาคุยและล่ำลากับพนักงานขายของเสียเลยCash Sell.รถสิบล้อใหญ่ที่ขายเสื้อผ้าทหาร มักจะมาจอดขายอยู่ที่หน้าพีเอ๊กซ์..ของค่ายเดลม่านี้อาทิตย์ละสามวันจันทร์-พุธ-ศุกร์. ผมมักจะมาทยอยซื้อของจากรถตู้คอนเทนเนอร์นี้ ตุนไว้ทุกครั้งที่ผ่านมา. ร้านเคลื่อนที่นี้ขายอุปกรณ์ทุกชนิดที่เกี่ยวกับทหารเช่น-หมวกนย. Cover.-เสื้อคอกลมเขียว.T- Shirt.-เครื่องแบบชุดพรางรุ่นใหม่. Camouflage. -เข็มขัด. สีดำและน้ำตาล Belt. -ถุงทะเลใหญ่. แบบที่สามารถใช้สะพายหลังได้ Dufflebag. -ถุงเท้า.Sock.มีให้เลือกหลายสี.ดำและเขียว,สีเนื้อ สีครีม.เราสามารถนำไปใช้กับเครื่องแบบสีกากี หรือจะใช้กับชุดพรางก็ได้. เพราะอยู่ข้างในนั่นเอง ! 
๗๐.ประกาศฯช่างซ่อมเบื้องสูง. - Cer for Intermediate AAV. repair man.
ออกจากรถขายเสื้อผ้าแล้ว ผมก็แวะมาที่ร้านตัดผม Barber Shop. ซึ่งอยู่ภายในค่ายนั่นเอง ! ผมเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับบอกช่าง.ชาวเม๊กซิกัน.ก่อนที่จะขึ้นนั่งว่าขอตัดสั้น.แบบทหารใหม่น๊ะCrew Cut.ทหารนาวิกโยธินอเมริกันที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นทหารเก่าหรือทหารใหม่ มักจะนิยมตัดผมสั้นเป็นส่วนใหญ่ เพราะสะดวกสบาย และเขามีการตรวจทุกสัปดาห์นั่นเอง ! ทหารจะทำการโกนหัวก็ได้ครับ เขาไม่ว่า.เพื่อนของอดิศักดิ์ไม่ทราบว่ามาจากไหน ? พอเห็นช่างกำลังตัดผมอยู่ เขาร้องแบบตกใจว่า..โอ้โฮพี่แม่ง..ตัดพี่สั้นเหมือนพระเลยที่จริงเจ้าช่างเม็กซิกันนี้ก็พูดอังกฤษได้นี่นา แต่แปลกทำไมซินญอ..ไม่ยอมเข้าใจผมน๊ะ ? ดีน๊ะที่ผมใจเย็นแบบพระมิฉะนั้น ไอ้แม็ค...พนักงานตัดผมคนนี้ต้องโดนหลวงพ่อผางแน่ๆ. ก่อนที่จะออกจากร้านผมยังถีบไปด้วยน๊ะ ! จำไม่ได้แล้วว่า๑ เหรียญหรือ๕๐ เซ็นต์ ผมเห็นตัวเองในกระจกก็ยังพอทนครับ.หลังจากนั้นผมมีโอกาสไปเที่ยวหลายแห่ง แถมยังได้ถ่ายรูปมาด้วย.
Writer. : I want to get a hair cut , crew cut please.
Barber. : OK. Crew cut.
Writer. : Eh ! I told you crew cut . What happened. ?
Barber. : Sorry Sir.…
พอดูรูปครั้งใด? บ๊ะขำตัวเองจริงๆ แถมยังอยากจะกลับไปกระทืบ ไอ้แม็คคนเดิมสักครั้งน่าเสียดายครับ ที่ช่วงนั้นไม่มีทุนแล้วจึงไม่รู้ว่าจะกลับไปด้วยวิธีใด ? ดีเหมือนกันครับ..เวลาผมแต่งชุดเพื่อไปรับประกาศฯจะได้ดูดีหน่อย. ลองหันมาดูของพี่หาญไทยกันบ้าง.ไว้ยาวเสียจนแทบไม่น่าเชื่อว่า จะเป็นทหารหรือข้าราชการยิ่งพวกที่ไปราชการชายแดน พอกลับมาพักทีไร ?ดูแล้วเหมือนกับโจรในเครื่องแบบ แต่ยังมีพวกที่น่าเห็นใจอีกพวกหนึ่งครับ. พวกเดียวเท่านั้นคือ พวกที่ไปหาข่าวตามพื้นที่ต่างๆ ถ้าเป็นตำรวจก็คือพวกสายสืบนั่นเอง ! ออกจากร้านก็กลับมาเตรียมชุดใหญ่ รองเท้า ,หมวก และอื่นๆที่เกี่ยวข้อง เพื่อพร้อมใช้ในวันรับประกาศ ฯ คำที่คนไทยในอเมริกานิยมเรียกว่าไอ้แม๊ค..มาจากคำย่อว่าเม็กซิกันMexican.เป็นคนจากประเทศเม็กซิโก Mexico. รูปร่างหน้าตาคล้ายๆกับพี่ไทยอย่างเรา-ท่านๆนี่แหละ.
๗๑. ผู้เขียนกับด.ญ.อเล็กซานดร้า. พักร้อนที่ฟินิค อริโซน่า. ปี ๒๕๓๑.
เช้านี้ผมไปที่ห้องเรียนตามปกติ ผิดกันตรงที่วันนี้ผมแต่งตัวเต็มยศไม่ได้ไปเรียน. เพราะเป็นการไปรับใบประกาศนียบัตร. พิธีนี้ทางรร.จัดขึ้นที่ห้องประชุมโรงเรียนและกำหนดไว้ตรงเวลาที่๑๐๐๐ น. ผมและเพื่อนนร.เข้ามานั่งในห้องประชุมครูและผู้ที่เกี่ยวข้องทุกคนก็ได้เข้ามาประจำที่ เมื่อถึงกำหนดเขาให้เกียรติแจกประกาศฯให้ผมเป็นคนแรก. ผมถือโอกาสมอบของที่ระลึกให้ประธานในพิธีเสียเลย ผมเตรียมมาเอง.ได้รับเสียงปรบมือขอบคุณดังพอสมควร. ต่อจากนั้นก็ได้เริ่มทะยอยแจกประกาศฯให้กับนร.นย.อม.ที่เหลือจนครบ. กาแฟและขนมก็ถูกนำออกมาแจกจ่าย ให้กับผู้มาร่วมพิธีและนร.ทุกคน. ผมขอกล่าวถึงเรื่องของที่ระลึกสักหน่อยน๊ะครับ. ปกติก็เป็นการนำไปโดยนักเรียนที่ได้รับทุนนั่นเอง ! อันนี้เป็นเรื่องของการมีน้ำใจและเป็นเรื่องของความมีมนุษย์สัมพันธ์ ของแต่ละคนครับ ส่วนเรื่องทุนทรัพย์น่ะเหรอ ? อย่าไปบ่นเลยน๊ะ ! เขามีเงินติดกระเป๋า Pocket Money.ให้เราตั้งเยอะแยะ ใช่ไหมล่ะพี่ ? เราสามารถไปหาซื้อเอาเองตามตลาดต่างๆ เป็นของที่ระลึกที่สวย แต่ราคาย่อมเยา ผมเองนำของที่ระลึก เกี่ยวกับทหารมาให้เกี่ยวกับทหารนาวิกโยธินไทยสิครับ ! ใช่ครับเป็นการให้เขาฝ่ายเดียวครับ.ทางโรงเรียนก็จะเก็บไว้. ในตู้ที่ห้องรับแขกเพื่อเก็บไว้ดูบ้าง เอาไว้อวดนักเรียนต่างชาติจากนานาประเทศบ้าง เพราะที่นี่มีนักเรียนต่างชาติมาเข้ารับการอบรม จากหลายๆประเทศครับ.
๗๒.จ่าปอง เบญจพล ผู้เขียน. ไปกินข้าวแกงและฟังเพลงไทย - ที่แอลเอ.
จบพิธีแล้วผมไปติดต่อรับเอกสารจากห้องบก.โรงเรียนและ ใบรวมคะแนน เย็นนี้จะมีการจัดกินเลี้ยงกันเองที่ชายทะเล ซึ่งผมรับปากว่าจะมาร่วมด้วย. ช่วงว่างนี้ ผมจึงไปเดินเที่ยวที่พีเอ๊กซ์ใหญ่กับเบญจพลสองคน เพื่อนทร.ที่เรียนด้วยกันนั้นแพคกระเป๋าเตรียมกลับเมืองไทยพรุ่งนี้เช้า ป่านนี้ใจคงไปถึง สัตหีบแล้วเราลงรถเมล์แล้วรีบเดินเข้า พีเอ๊กซ์กันเลยครับ.ผมมาแผนกของที่ระลึก และกำลังกวาดสายตา.มองหาไปทั่วพีเอ๊กซ์. ผมเห็นคนยืนหันหลังอยู่ไม่ไกลนัก มองยังไงๆก็รู้สึกว่าต้องใช่จ่าปองแน่ๆ.ผมจึงได้เดินอ้อมมาดู ใช่เขาจริงๆครับดีใจสิครับ ? เขาบอกว่าที่มาช้าเพราะต้องค้างที่ญี่ปุ่นเสียสองสัปดาห์ เรานัดกันว่าจะไปลุยแอลเอกันในคืนนี้ ผมบอกหมายเลขอาคารพักให้ และนัดพบกันราวๆสองทุ่มคืนนี้ เนื่องจากผมจะต้องไปกินเลี้ยงงานปิดภาคเรียนของผม และเพื่อนร่วมห้องเสียก่อน เบญจพลและ 
๗๓.จ่าปองกับผู้เขียน - ที่ตลาดบางรัก. แอลเอ. ปี๒๕๓๑.
ผมนั่งรถกลับค่ายเดลม่า.. เพื่อมาทำธุระส่วนตัวและรอเวลา. ช่วงนั้นผมอยู่คนเดียวครับ เพราะคำรณคงกลับถึงกรุงเทพฯแล้วล่ะ! กลับไปสามวันแล้วนี่ ! บ่ายแก่ๆผมมาที่ชายหาดในแค๊มป์เดลม่า มีนร.คอเบียร์ได้มาวอร์มคอกันหลายคนแล้วพี่เลี้ยงของผมก็มาดื่มอยู่ก่อนแล้ว ผมได้คุยกันว่า. พรุ่งนี้สายๆผมขอคืนห้อง และของต่างๆที่พี่เลี้ยงได้เบิกมาให้กรุณามารับคืนด้วย. ช่วงบ่ายผมจะบินไปพักกับญาติที่ฟินิกส์ อริโซน่า ถ้าไม่ขัดข้องมารับผมไปส่งที่สนามบินแซนดิเอโกด้วย คิดว่าจะไปพักผ่อนตามสิทธิ์ที่ทร.อนุญาต และอยากจะฝากกระเป๋าเดินทางไว้ที่บ้านด้วย.พอใกล้กลับเมืองไทย ผมคงต้องรบกวนอีกครั้ง ให้ช่วยมารับผมจากสนามบินด้วย เพราะผมจะขอมาค้างที่บ้านพี่เลี้ยงอีกหนึ่งคืน.พอเช้าจึงจะบินกลับเมืองไทยเลย ส่วนเรื่องตั๋วเครื่องบินต่างๆนั้น ผมได้ติดต่อด้วยตัวเองและเรียบร้อยแล้ว.ยอ :หอ - อย่าห่วง.ทุกฝ่ายเข้าใจดีเป็นอันว่าโอเค..โอเคน๊ะครับ !ขอวกกลับมาที่คำว่า โอเคOK.เพื่อประดับความรู้เสียหน่อย..เชื่อผมเถอะผมว่าเรา-ท่านๆและมีอีก หลายๆท่านที่ชอบพูดคำว่าโอ-เค โดยมีหลายคน ที่ยังไม่รู้ที่มาของคำคำนี้. เขาเล่าว่าเมื่อก่อนนี้มีฝรั่งคนหนึ่ง เป็นคนค้าขายขยันขันแข็งแต่การศึกษาน้อย ใครที่สั่งของจากร้านแกจะรีบจัดส่งให้ลูกค้าตรงเวลาเสมอ และที่สำคัญแกมักจะตอบลูกค้าไปว่า ของที่สั่งมานั้นจัดเสร็จแล้ว.โอเค-มารับได้เลย. ด้วยความที่แกเขียนหนังสือผิดๆถูกๆ แกมักจะเขียนคำว่าOK.เสมอๆ ผมเดาว่าน่าจะเป็นOll Korrect.ที่จริงแล้วผิดครับ. คำที่ถูกน่าจะเป็นคำว่า AC.=All Correct.ถูกต้องทั้งหมด น่าจะเป็นเอ-ซี แต่แกยังเขียนของแกเป็นโอเคอยู่อย่างเดิม และต่อมาทั้งลูกค้าและตัวแกเอง จึงยึดเอาคำว่าโอเค เป็นคำที่แปลว่าถูกต้อง..มาจนทุกวันนี้นี่เอง.ถูกต้องน๊ะคร๊าบ. พี่เลี้ยงได้จดเบอร์โทรให้ไว้เพื่อเราจะได้ติดต่อกันเสียแต่เนิ่นๆ พอคุยกันรู้เรื่องแล้วเราก็ดื่มกันต่ออีกพักใหญ่. ผมร่ำลากับเพื่อนร่วมห้องช่วงกินเลี้ยงกันที่ชายหาดในขณะนั้น เพราะใกล้เวลาที่ผมจะต้องแวบ ออกจากงานเลี้ยงแล้วครับ.Sneak Out. ผมได้แวบมาที่ห้องพัก ขณะที่หลายคนกำลังเพลินกับคำว่า โอ - เค อยู่.พอมาถึงก็เห็นเบญจพล กำลังยืนคุยกับจ่าปอง อยู่ที่ข้างอาคารพัก.หลังจากที่ผมได้มาสมทบแล้วเราจึงออกเดินทางกันเลยโดยรถของจ่าปองครับ.
* ตอนหน้าผมจะพาท่านไปเที่ยวที่เมืองฟินิค มลรัฐอริโซน่า อยากบอกว่าเราจะเลยไปเดินแถวปากหุบเหว ของแกรนด์แคนยอนด้วยน๊ะ..
