ฝึกใหม่ทำกับข้าวไปวัด
วันอังคาร ที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๔ เวลา ๘.๐๕ น.
ระหว่างทางเดินออกมาจากวัด แว๊บกับตัวเองขึ้นมาว่า
"การมาฝึกทำกับข้าวมาวัดทุกวัน เป็นการฝึกละ"
ละออกจากอะไรหล่ะ?
- ละออกจาการการนอนมาก
- ละออกจากความเกียจคร้าน ไร้เป้าหมาย
- ละออกจากการเอาเวลาไปทำเรื่องไร้สาระ
- ละออกจากการไปทำงานสาย
- ละออกจากชีวิตแบบไม่วางแผน
โห เพียงการลุกขึ้นมาทำกับข้าวไปวัด
ทำให้ฝึกการละเครื่องรุงรังแห่งชีวิตได้มากถึงเพียงนี้
มิน่าหล่ะครูถึงจี้ว่า "ให้ลุกขึ้นมาทำ"

สะท้อนว่า ในทุกๆเช้า ยังใช้ชีวิตแบบไร้สาระมากอยู่ มีสิ่งไม่จำเป็นหรือเรียกว่า ส่วนเกินของชีวิตระหว่างวันยังมากอยู่
สาธุครับ
เอาใจช่วย...