การใช้หลักจัดการครอบครัวยากจนแบบบูรณาการเป็นภารกิจของทุกหน่วยงานราชการ
เมื่อวานนี้ได้เข้าร่วมประชุมกับทางอำเภอปากพนังโดยท่านพัฒนาการอำเภอเป็นเจ้าภาพดำเนินการเพื่อรับทราบนโยบายในการแก้ไขปัญหาความยากจนในระดับอำเภอโดยมีคณะทำงานที่เข้าไปดูแลดังนี้
๑.เจ้าหน้าที่เกษตร
๒.กศน.
๓.กำนัน
๔.นายกองค์การบริหารส่วนตำบล
๕.ผู้นำอาสาพัฒนาชุมชน ๒ คน
๖.ประธานคณะกรรมการสตรี
มีแนวคิดในการทำงานคือ
♣ ความยากจนเกิดจากการบริหารจัดการชีวิตไม่เหมาะสม
♣ แก้ปัญหาเป็นรายครัวเรือน
♣ ต้องใช้เวลา
กระบวนการในการทำงานต้อง
♣ ชี้เป้าครัวเรือนยากจน
♣ จัดทำเข็มทิศชีวิต หรือแผนที่ชีวิต
♣ บริหารจัดการชีวิต
♣ ดูแลชีวิต
♣การติดตาม/ประเมินผล
การติดตามครัวเรือนเหล่านี้ก็ใช้วิธีเคาะประตูบ้านจากทีมปฏิบัติการ และตรวจสอบข้อมูลความเป็นไปได้เพื่อดำเนินการ โดยการจัดทำเวทีประชาคม หรือใช้ข้อมูล จปฐ.และใช้การพิจารณาจากทัศนะต่อชีวิตหรืองานที่ทำ ศึกษาทักษะฝีมือการทำงานโดยการประเมินจากทรัพยากร ที่ดิน ปัจจัยการผลิตต่างๆ เพื่อวิเคราะห์ ตัดสินใจและหาทางออกให้กับครอบครัวยากจนเหล่านั้นโดยแยกเป็น กลุ่มที่ควรสงเคระห์ หรือกลุ่มที่สามารถพึ่งตนเองได้และบันทึกลงในสมุดเพื่อสร้างความตระหนักและยอมรับสาเหตุของความยากจนของตนให้ได้
หลังจากนั้นก็กำหนดเป้าหมายนำไปสู่การเข็มทิศชีวิตโดยการปฏิบัติ ๓ พ คือ
พ ที่ ๑ วิถีชีวิตเศรษฐกิจพอเพียง
พ ที่ ๒ มีความสุขพอเพียง
พ ที่ ๓ ครอบครัวอุ่นพอเพียง
และบริหารจัดการให้ได้โดยการ ลด ละ เลิก เหล้า บุหรี่ การพนัน ประหยัด จัดทำบัฐชีครัวเรือน ฝากเงินออมทรัพย์ เพื่อใช้เตือนตนเองในการใช้จ่ายเงิน
ในการดูแลชีวิตหนวยงานราชการต้องลงไปติดตาม ดูแล ประคับประคองและสนับสนุนให้สามารถดำเนินชีวิตอย่างมีคุณภาพและจัดทำเวทีเพื่อสะท้อนปัญหาเพื่อนำไปปรับปรุงต่อไป
แค่ใช้ให้น้อยกว่าที่หาได้อย่างเดียว ก็สำเร็จไปเยอะแล้วครับคุณครู ถ้าทำได้ทุกอย่างที่กล่าวมา นี่สุดยอดนะครับ
ดีใจมากค่ะที่แวะมาเพิ่มเติมในบันทึก
จะพยายามให้ได้สักข้อหรือหลายข้อค่ะ
เพื่อคุณภาพที่ดีของชุมชนค่ะ
ขอบคุณมากค่ะที่แวะมา
พร้อมกลอนอันไพเราะ
ทุกอย่างไม่มีการขวางกั้นจริงด้วยค่ะ
หาก สามารถลด ละ เลิก บุหรี่ สุรา ได้
นอกจากลดค่าใช้จ่ายครัวเรื่อน
ยังช่วยลดค่าใช้จ่าย จากปัญหาสุขภาพได้อีก
ขอบคุณและร่วมสนับสนุนคะ
เป็นแนวทางสร้างจิตสำนึกที่ดี เพื่อขับเคลื่อนลงสู่วิถีปฏิบัติที่เป็นสุขอย่างรู้จัก "พอ" นะคะ
ดีใจมากค่ะที่แวะมาทักทาย
ขอบคุณมากค่ะสำหรับความคิดเห็นเพิ่มเติม
ปัญหาสุขภาพก็สำคัญยิ่ง
เพื่อตัวเราเองและคนที่รัก
ต้องลด ละ เลิก กันค่ะ
ที่พี่ใหญ่แวะมาเพิ่มเติมให้ค่ะ
ต้องรู้จักคำว่าพอ ถึงจะอยู่อย่างมีความสุขค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะพี่
ปัญหาอีกอย่างของคนไทย(ที่ยากจน)คือ รู้ว่าควรแก้อย่างไรแต่ไม่ลงมือทำรอดูคนอื่น และรอเอาจากคนอื่น โทษคนอื่น
ดีใจค่ะที่แวะมาทักทายกัน
หลายบ้านบอกยากจนแต่มีโทรศัพท์ใช้
ไม่ประหยัดแบบนี้ค่ะ
หน่วยงานก็ต้องบูรณาการกันไปค่ะ
ทำเพียงลำพังไปไม่รอดค่ะ
เห็นด้วยค่ะกับคำแนะนำที่ช่วยเติมเต็มให้สมบูรณ์มากขึ้น
รอดูเพื่อก่อน ไม่กล้าทำ ไม่กล้านำ
เมื่อได้ผลก็ทำตาม
หากไม่ได้ผลก็วิจารณ์
ก็คนไทยนี่ค่ะ
ถ้าหน่วยงานต่าง ๆ ช่วยให้ครอบครัวเขาแก้ปัญหาความยากจนได้ ก็จะเป็นผลงานที่มีคุณค่ามากครับ
ดีใจที่แวะมาค่ะ
ค่ะทุกหน่วยงานต้องร่วมใจกันเป็นอย่างมากค่ะ
แต่ตัวเค้าเองก็ต้องให้ความร่วมมือด้วยค่ะ
ไปแรกๆก็ไม่ได้ข้อมูลมากนัก ไม่ค่อยได้ข้อมูลค่ะ
ผมบังเอิญเข้ามาเจอบล็อกนี้ ดีใจและชื่นชมครู อัญชลี อินนุพัฒน์ ครับ ที่ครูมีความรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่ทุกหน่วยงานต้องช่วยกันดูแล ผมทำงานกับ กศน.หลายแห่งแล้ว ได้รับความร่วมมือดียิ่งเสมอมา ชื่นชมชาว กศน.อย่างจริงใจครับ