คารมหวาน
ไออุ่นคุณแอ่นแขนโอบกอด
ค่อนคืนชื่นตลอดอรุณสาง
อบอุ่นหนุนแขนแทนนาง
รุ่งสางจางหายให้ไกลกัน
ปลาบแปลบแนบปลอบเหมือนปลอม
ลิ้นย้อมพร้อมลบเลือนหัน
แฉกเดียวเสียวเฉกร้อยพัน
รุ่งวันพลันร้างแรมรา
คำหวานปานเคี่ยวผาณิต
จุมพิตติดใจในเสน่หา
พลอดพร่ำคำพูดโอ้วาจา
หากหลงคงขมอุราตรอม
ยามเอ๋ยยามรักเหมือนผักต้ม
น้ำขมชมเนียนว่าหวานหอม
นานไปไกลเนิ่นเกินดอม
แม้นหอมดอมหายให้ตรม
หวานใดไม่หวานปานน้ำถ้อย
ถึงน้ำอ้อยรสหวานยังพานขม
หวานใดไม่หวานปานคารม
บอระเพ็ดเข็ดขมชมหวานเอย
***
หวานใดไม่หวานปานรสรัก
เจ็บใดไม่หนักเท่ารักขม
จำใดไม่นานปานตรอมตรม
สุขใดไม่รื่นรมย์เท่าสุขใจ...
อยู่ที่ไหนขอให้มีความสุขนะครับอาจารย์...
คึดถึงคุณครู...ตลอดเวลา