ทางนี้มีร่องรอย

รอยทาง...แห่งศรัทธา

                         เส้นทางที่เราท่อง
                   ล้วนก่ายกองด้วยขวากหนาม 
                   ต้องฝ่าพยายาม
                   เรียนรู้ตามทางที่ไป


                                       จุดหมายใช่เร็วช้า
                                   หรือใช่ว่าไกลหรือใกล้
                                   สำคัญเดินอย่างไร
                                   และที่ไหนเราหมายปอง

                                        ถนนมีสองเส้น
                                   ให้เลือกเฟ้นด้วยสมอง
                                   เส้นหนึ่งความถูกต้อง
                                   เส้นที่สองความเลวทราม


                                       ก้าวแรกที่เราเลือก
                                   จักเป็นเชือกห้อยติดตาม
                                   ก่อตัวเป็นคำถาม
                                   ให้ครุ่นคิดและใคร่ครวญ

                                        ดูนั่นสิไม้ดอก
                                    ชูช่อหยอกกับลมหวน
                                    และนี่คือเปลยวน
                                    ไว้เอนกายยามอ่อนแรง

                                         ดอกหญ้ายังท้าลม
                                    ผืนฟ้าห่มสุรีย์แสง
                                    คนกล้าจึงต้องแกร่ง
                                    เพื่อทอดทางแห่งศรัทธา

                                         ก้าวแรกคือก้าวเริ่ม
                                    ที่ต่อเติมปรารถนา
                                    ก้าวหลังจักตามมา
                                    เพื่อก้าวหน้าที่มั่นคง...