กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
....มีครูกับศิษย์นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ ซึ่งใกล้กับสนามหญ้าอันกว้างใหญ่ ทันใดนั้นลูกศิษย์คนหนึ่งก็ถามขึ้นมาว่า
ลูกศิษย์ : อาจารย์คับ ผมสงสัยจังเลยว่า เราจะหาคู่แท้เจอได้ไงคับ
อาจารย์ : (เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนจะตอบ) อืม มันเป็นคำถามที่ยากนะ ในขณะเดีวกันมันก็็เป็นคำถามที่ง่ายเหมือนกัน
ลูกศิษย์ : งง อ่ะไม่เข้าใจ
อาจารย์ : โอเค งั้นเธอลองมองไปทางนั้นนะ ตรงนั้นน่ะ มีหญ้าเยอะแยะเลยใช่ไหม เธอลองเดินไปหาหญ้าต้นที่สวยที่สุด แล้วเด็ดมาให้ครูดูสิ ต้นเดียวเท่านั้นนะ แต่ว่าเวลาเธอเดินเนี่ย เธอต้องเดินไปข้างหน้าอย่าเดียวนะ ห้ามเดินถอยหลัง ข้าใจไหม
ลูกศิษย์ : ได้เลยคับ จาน รอสักครู่นะคับ (ว่าแล้วก็วิ่งไปยังสนามหญ้า) หลังจากนั้นไม่นาน
ลูกศิษย์ : ผมกลับมาแล้วคับ จาน
อาจารย์ : อืม แต่ทำไมครูไม่เห็นต้นหญ้าสวยๆ ในมือเธอเลยหล่ะ
ลูกศิษย์ : อ่อ คืองี้คับ อนที่ผมเดินไปแล้วเจอต้นหญ้าสวยๆเนี่ย ผมก็คิดว่า เออ เดี๋ยวก็เจอต้นที่สวยกว่านี้ ผมเลยไม่เด็ดมัน แล้วผมก็เดินไปเรื่อยๆ รู้ตัวอีกที มันก็หลุดสนามหญ้าแล้วคับ จะเดินกลับก็ไม่ได้เพราะจาน สั่งห้ามไว้
อาจารย์ : นั้นแหละ คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในชีวิตจริงหล่ะ....
เรื่องนี้ต้องการที่จะสื่ออะไรกับเรา ต้นหญ้า คือ คนที่อยู่รอบๆ ตัวคุณ
ต้นหญ้าที่สวยงาม นั้นคือ คนที่คุณชอบ หรือคนที่ดึงดูดคุณ ส่วนทุ่งหญ้าก็คือ เวลา... เวลาที่คุณจะหาคู่แท้ของคุณ อย่ามัวแต่เปรียบเทียบแล้วคิดว่า คงมีที่ดีกว่านี้ เพราะถ้าคุณมัวแต่เปรียบเทียบ คุณจะเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ อย่าลืมว่า "เวลาไม่เคยย้อนกลับ" ไม่ใช่แค่เรื่องความรักเท่านั้น เรื่องนี้ยังสามารถใช้ได้กับ การหาคนมาทำงานร่วมกับคุณ หรือแม้กระทั่งงานที่เหมาะสมกับคุณ ดังนั้นมันจึงเป็นสัจธรรมที่ว่า "จงรัก และไขว่ขว้า โอกาสที่คุณมีในขณะนี้ อย่ามัวแต่เสียเวลา บางครั้งคนเราก็มีโอกาสเลือกแค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น"
เครดิตเรื่องราว โดย คุณMarks_Riders จากบอร์ดประมูล
ขอบคุณครับ ;)...