แสงเทียน...(1)


เมื่อติดกระดุมเม็ดแรกผิด เม็ดต่อมามันก็ย่อมผิด..แน่นอน ชีวิตคนก็ไม่แตกต่าง

             เมื่อวานตื่นมาตอนเช้า ชมดอกไม้หน้าบ้าน ที่ปลูกไว้ตามยถากรรม  ไม่ได้ดูแลอย่างสม่ำเสมอ  เมื่อมีดอกบานก็ออกมาเชยชม ถ้าเห็นว่ามันซบเซา ก็หาปุ๋ยหายามาปรับปรุงสักครั้ง แต่ทุกต้นทนฟ้าทนฝนทนโรคภัยไข้เจ็บอย่างดี ไม่ค่อยมีปัญหา

            ที่จะเล่าไม่ใช่เรื่องดอกไม้ ต้องเริ่มใหม่ว่าขณะชมดอกไม้มีคนมาขายกับข้าว ขายขนม  ที่หน้าบ้าน  ผู้เขียนก็จะเดินไปดูทุกครั้งจะซื้อหรือไม่ซื้อก็จะต้องออกไป ได้พบญาติพี่น้องใกล้บ้านหลายๆคน ได้รับฟังข่าวสารของคนในหมู่บ้านจากตรงนี้ทุกวัน วันนี้ก็เช่นกันแม่ค้าเล่าว่ามีคนถูกฆ่าตายเมื่อคืนนี้  ผู้เขียนตกใจจึงสอบถามว่าใคร  จึงทราบเป็นเด็กวัยรุ่นที่อยู่ในหมู่บ้านไม่ห่างไกลจากบ้านผู้เขียนมากนัก

            ถามถึงสาเหตุทราบว่า..ตะวัน..และ น้องแสงเทียน..ไปเที่ยวกลางคืนกลับมาประมาณ 02.30 น.  คนร้ายแอบอยู่ในโรงรถ 2 คน เมื่อน้องแสงเทียนลงจากรถมาเปิดประตู ผู้ร้ายก็ล็อคคอเอาปืนจ่อที่หัว อีกคนก็จับ..ตะวัน ไว้ แล้วให้เรียกแม่ออกมาจากบ้าน  ผู้ร้ายเก็บโทรศัพท์หมดทุกเครื่อง เข้าบ้านตัดไฟฟ้า  แล้วขังแม่กับแสงเทียน..ไว้ในบ้าน  และใช้มีดฟันจนตะวันสิ้นใจ โดยไม่ทราบสาเหตุ   เหตุการณ์ตรงนี้ต้องยกให้เป็นหน้าที่ของตำรวจสืบหาผู้ร้ายต่อไป

              แต่ที่ผู้เขียนจะเล่าคือ แสงเทียน ซึ่งเป็นศิษย์ที่อยู่ในความดูแลของผู้เขียน  เป็นเด็กที่อยู่ในภาวะที่เสี่ยง  ตอนเรียนอยู่ป.6 (เมื่อ 2 ปีที่แล้ว) ผู้เขียนเป็นครูประจำชั้นจะอยู่ใกล้ชิดกับเขาเสมอ  เขาเป็นเด็กไม่มีพ่อ (หรือมีแต่ไม่ทราบเป็นใคร?) อยู่อาศัยกับแม่  ยาย และ ตา เรื่องราวต่างๆในครอบครัวเขาจึงชอบเอามาเล่าให้ฟังเป็นประจำทุกวัน  เช่น

             คุณครูขา วันนี้หนูไปช่วยแม่ทำงานด้วยที่คาราโอเกะ  แม่เป็นคนทำอาหารและยกอาหารออกมาบริการแขก  / คุณครุขา เขาให้ค่าจ้างแม่คืนละ 50 บาท  แต่แม่ไปนั่งกินเหล้ากับแขกได้ตั้ง 200 บาท /  คุณครุขาวันนี้มีลุง...มานอนที่บ้านหนูด้วยค่ะ.../คุณครูขาวันนี้มีผู้หญิงคนหนึ่งเขามาด่าแม่หนูว่าแย่งสามีเขา  / คุณครูขาเขาว่าแม่หนูหากิน   ฯลฯ/ คุณครูขาลุงคนนั้นเขาไม่มาบ้านหนูแล้วค่ะ  / แม่ต้องไปทำงานที่เดิม หนูไปด้วยทุกคืนค่ะ  สนุกมาก (ผู้เขียนฟังไป  ปลอบใจ..ตักเตือนสอนเขาไปทุกครั้ง ) แล้วก็ถึงตอนที่เขาเล่าว่า ..บางคืนมีคนให้หนูร้องเพลงให้เขาฟัง  เขาให้เงินหนูด้วยค่ะ ตั้ง 100 บาท ...ถึงตอนนี้ผู้เขียนทนไม่ไหวต้องเรียนเชิญแม่เขามาพบ  แล้วก็ถามว่าทำไมเวลาไปทำงานต้องพาลูกสาวไปด้วย  สถานที่อย่างนั้นไม่ควรพาลูกไปเลย  เขาบอกว่าให้อยู่บ้านไม่ได้เพราะเขากลับบ้านดึก  ตาเลี้ยง (ไม่ใช่ตาแท้ๆสามีใหม่ของยาย) เคยเห็นเขาชอบเปิดมุ้งไปนอนกับแสงเทียน เขาเลยไม่ไว้ใจ   ....ผู้เขียนก็อึ้ง...จึงเสนอให้เขาหางานทำเวลากลางวัน เขาไม่ทราบจะทำอะไร  จึงให้(ยืม)เงินก้อนหนึ่งให้ทำขนมมาขายที่โรงเรียน   

              เหตุการณ์ก็ดีขึ้นพักหนึ่ง  เมื่อโรงเรียนปิดเทอมเขาไม่มีรายได้ก็กลับไปทำงานที่เดิมอีก  มันก็เหมือนเดิม  เปิดเทอมใหม่แสงเทียนไม่มาโีรงเรียน  ผู้เขียนจึงแวะไปเยี่ยมที่บ้าน 2-3 ครั้งพบแต่ยายเขา  จึงเขียนจดหมายให้แม่เขาไปหาที่โรงเรียน  รออยู่หลายวันเขาก็ไม่ไปจึงไปดักรอเขาที่ร้านเสริมสวยใกล้บ้านเขา เจ้าของร้านบอกว่าครูมาทุกครั้งเขาก็อยู่แต่แอบซ่อนตัว  เพราะลูกสาวเขาหายไปจากบ้าน  ผู้เขียนจึงเขียนจดหมายให้เขาไปหาลูกสาวให้พบแล้วพาไปเรียนให้จบ ป.6 มิฉะนั้นแม่จะมีความผิดอาจติดคุกติดตะราง  ผ่านไป 10 กว่าวัน แสงเทียนก็มาเรียนตามปกติ    จนเขาสอบผ่าน ป.6 (เขาเป็นคนเรียนเก่ง ขาดเรียนบ่อยๆแต่สอบ จะได้ไม่เกินที่ 5 )   ผู้เขียนโล่งใจมาก

              ปิดเทอมใหญ่รู้ข่าวแสงเทียนหนีตามผู้ชาย...ใจหายมาก  เสียดายคนสวยๆเรียนเก่งๆ น่าจะมีอนาคตที่ดีกว่านี้....นั่งดูละครในทีวี  ...เมื่อติดกระดุมเม็ดแรกผิด  เม็ดต่อๆไปก็พลาดไปหมด....   

            ชีวิตแสงเทียนจะเป็นอย่างไร  .....???

                       

หมายเลขบันทึก: 465354เขียนเมื่อ 19 ตุลาคม 2011 14:25 น. ()แก้ไขเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2012 21:03 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกันจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (14)
  • อ่านแล้วสะท้อนใจมากเลยค่ะ...ไม่สามารถพูดได้ เราอาจจะคิด จะหวังให้เขาเป็นแบบโน้น แบบนี้ได้ แต่เราไม่สามารถชักจูงให้เขาเดินตามที่เราหวังได้เลยนะคะ...ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของเขาแล้วละค่ะ
  • ขอบคุณที่บันทึกนี้ทำให้เห็นถึงวิถีชีวิตของเพื่อนมนุษย์ที่เกิดมาบนความแตกต่างกันค่ะ...

อ่านแล้วคดว่าความอบอุ่นในครอบครัวเป้นสิ่งสำคัญนะครับ เราเป็นครูพยายามที่สุดแล้ว แต่บางครั้งเขาก็ไปไม่ตลอดรอดฝั่งนะครับ

เอาใจช่วยพี่ครู

  • ขอบคุณที่คุณครูช่วยต่อเติมให้สมบูรณ์ 
  • ครูคือผู้ชี้แนะแนวทางที่ถูกต้อง
  • แต่การปฏิบัติเราควบคุมไม่ได้โดยเฉพาะเรื่องของครอบครัว
  • ขอบคุณค่ะ

พี่ษรคะ..

       อ่านแล้วสะท้อนในอก พูดไม่ออกเลย เฮ่อ..จะมีเด็กๆอีกกี่คนนะที่มีสภาพเช่นเดียวกับแสงเทียน  เฮ่อ..(อีกที)

       ปล.ชื่นชมกับการติดตามและช่วยเหลือครอบครัวแสงเทียนของพี่ษรจัง จากใจจริงค่ะ ..

ขอบคุณค่ะน้องอาจารย์ขจิต

  • เฮ้อ...เวรกรรมที่ครูเราต้องเจอเด็กน่ารักๆๆแต่ต้องมาด่างพร้อยเพราะครอบครัวยากจนไม่มีทางเลือก 

อย่างที่อาจารย์เขียนไว้คะ

...เมื่อติดกระดุมเม็ดแรกผิด เม็ดต่อๆไปก็พลาดไปหมด....

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ที่ดีแก่พ่อแม่ และเด็กวัยรุ่นคนอื่นๆ

ขอบคุณคะ คุณครูเพื่อศิษย์

  •    ขอบคุณค่ะอาจารย์ 
  • ที่บ้านฝนตกบ้าง ร้อนบ้าง  ต้องระวังสุขภาพจริงๆด้วยค่ะ

  สวัสดีค่ะIco48  ทุกคนมีความผิดพลาดมากบ้างน้อยบ้าง...ตามเส้นทางชีวิตที่มีความแตกต่างกันของแต่ละบุคคล...สิ่งแรกคือการดูแล อบรมชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องซึ่งเป็นหน้าที่สำคัญที่สุดของครอบครัว รองลงมาคือคนรอบข้างและสังคมที่ต้องช่วยเหลือกัน...สุดท้ายคือทุกคนและ สังคมให้การโอกาสเมื่อพลาด...ติดกระดุมเม็ดแรกผิด... ต้องแกะแล้วติดใหม่... ติดใหม่แล้วยังติดผิดอีก...ก็สามารถแกะกระดุมออกมาแล้วติดใหม่ได้อีก...ติดจนกว่าจะถูก...ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่นนะคะ

ยังมีเด็กวัยรุ่นอีกมากมายที่มีชีวิตสุ่มเสี่นงเช่นนี่ค่ะ หากสังคมไม่ทอดทิ้งกัน สร้างโอกาสดีๆให้กลับตัวกลับใจนะคะ หลายองค์กรและเครือข่ายกำลังดำเนินการอย่างเข้มแข็งค่ะ

  

  • พี่ว่าบางครั้งสอนลูกลิงอย่างน้องตุ๊ก  มันสนุกกว่า
  • ไร้เดียงสา  น่าชื่นใจ แต่พอโตมาปัญหามีเยอะมาก
  • ครูก็ต้องช่วยๆเท่าที่ช่วยได้แต่ท่ีสำคัญก่อนจะรอใครช่วย ครอบครัวต้องช่วยกันด้วย
  • และเด็กก็ต้องมีใจรักดีด้วย  แต่..สิ่งแวดล้อมตัวแสงเทียน มันเลวร้าย  จนเด็กคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องปกติ 
  • ขอบคุณน้องตุ๊กค่ะ

  สวัสดีค่ะท่าน ดร.พจนา

  • ติดเม็ดแรกผิด ต้องแกะแล้วติดใหม่  ติดครั้งที่สองไม่น่าจะผิด 
  • แต่แสงเทียนดวงเขาไม่ดี  ที่เขาไม่มีใครช่วยแนะนำ
  • เขาจึงติดกระดุมผิดแล้วผิดอีก   ...

 

Ico48    ขอบคุณค่ะพี่ใหญ่

  • ต้องช่วยกันหลายองค์กรค่ะเพื่อจะได้ช่วยกันดูแลเยาวชนให้เดินได้ถูกต้องและดีงามค่ะ 

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง