ในวันที่ร้อนอบอ้าววันหนึ่ง ราชสีห์กับหมีซึ่งกระหายน้ำจัดไปถึงบ่อน้ำพร้อมๆกัน และต่างก็ต้องการดื่มน้ำก่อน หลังจากตกลงกันไม่ได้และโต้เถียงกันจนเกิดโทสะ ทั้งสองผู้ยิ่งใหญ่จึงต่อสู้กันจนบาดเจ็บและอ่อนกำลังลงด้วยกัน ขณะที่ผละออกจากกันไปหอบเอาแรงนั้น สัตว์ทั้งสองเหลือบเห็นแร้งหลายตัวบนกิ่งไม้ชำเลืองมาอย่างเงียบๆ จึงได้สติและเห็นว่าน่าจะปรองดองกันไว้ดีกว่าสู้แบบยอมตายเพื่อศักดิ์ศรีแล้วกลับต้องตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่ต่ำต้อยกว่าตน
นอกจากน้ำใจคนไทยแล้ว การที่รัฐบาล ฝ่ายค้าน และทหารร่วมมือกันช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากน้ำท่วมใหญ่อย่างเต็มกำลังในขณะนี้ แม้ไม่สามารถอ้างได้ว่า พวกเขาได้คิดเพราะเคยอ่านนิทานอีสปเรื่องนี้ แต่อุทกภัยก็คือมือที่สามที่น่าเกรงขามอย่างยิ่งจนทำให้คนไทยได้เห็นภาพที่ดูดีมากๆบนหน้าปกหนังสือพิมพ์และในจอโทรทัศน์กันบ่อยๆ
(อย่างไรก็ตาม เสียงคำรามฮึ่มๆฮ่ำๆ ที่ได้ยินอยู่ข้างหลังภาพสวยๆเหล่านี้ ทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่า คำว่า ปรองดอง นั้นมีโอกาสเป็นการปฏิบัติจริงได้แน่นอนหรือไม่)
