โตนี่ - ฟาง. GotoKnow.

* น่าเสียดาย  ช่วงที่มาอบรมที่ศูน์ภาษาทร.ไม่มีโอกาสถ่ายรูปไว้เลย..เพราะยังไม่มีกล้อง..ขอนำภาพจากสถาบันภาษาที่ลั๊คแลนด์.มาแนบไปก่อน..จะได้ไม่เหงาตาน๊ะครับ.. ส่วนเวลามาถึงสถาบันแล้วก็ยังมีรูปอื่นให้ชมกัน..อย่างต่อเนื่อง.

ดันจะมาเกิดเรื่องเอา ตอนเรียกเก็บเงินในครั้งที่สองนี่เอง. ที่จริงเราไม่อยากคิดว่า พนักงานของสโมสรโกงเรา  แต่เหตุการณ์มันชวนให้คิดเช่นนั้น.  เราจ่ายเงินไปตามที่ได้สั่งเพิ่มมาแล้ว..ตอนนั้นแทนที่เด็กเสริฟจะมาชี้แจง    หรืออธิบายกันเอง  ก็จะไม่มีเรื่อง.  เธอออกเวรแล้วกลับบ้านไปเลย  จึงได้เกิดเรื่อง  : 

พนักงานชาย  :  พี่ยังไปไม่ได้ครับ.....รายการที่สั่งตั้งแต่ช่วงเช้านั้นยังไม่ได้จ่าย.

ลูกค้า           :  ทางฝรั่งเรือเขาจ่ายให้แล้ว  ไม่เห็นรึไง ?  เรายังให้ทิปด้วย  ก่อน

                     ที่เขาจะสั่งเหล้ามาทิ้งให้อีกหนึ่งขวด.            

พนักงานชาย  : ไม่ยอมฟังแถมดันพูดไม่เพราะครับ  เฮ้ย ! อย่าให้มันไป  เดินมา

                     ล้อมผมกับปัญญาไว้   ราว ๔- ๕ คน  เราไม่ทราบว่า   พี่แกจะ

                     เอาแบบไหนกับเรา ?

ลูกค้า           : จึงลุกขึ้นยืนหันหลังชนกัน..พร้อมลุยครับ  ๒ : ๕  สองต่อห้า

                     น่าเสี่ยงเหมือนกัน  แต่พอปัญญาเพื่อนรุ่นพี่ผมตะโกนเบาๆ

พนักงานชาย  :  ค่อยๆถอยหลังออกไป  ในที่สุดก็สลายตัวไปหมด.

เขาน่าจะตั้งใจโกงครับ เพราะถ้าเรายอมจ่ายให้เราก็ไม่รู้ว่า เขาจะเอาเงินนี้ไปไหน ? แน่นอนครับคงเอาไปกินกันสบายๆเลยสิครับ. อ๋อ.ผมนึกว่าท่านลืมเสียแล้ว  อยากรู้ล่ะสิว่าเพื่อนผมตะโกนว่าอะไร ? 

- ปัญญา.   :  ลุกขึ้นมาตั้งท่าแบบนักมวย แล้วตะโกนว่ไอ้เหี้ย...ม  เข้ามาเลย 

                  ถ้ากูไม่แน่จริง กูไม่เป็นแช้มป์มวยทร.   ห้าปีติดต่อหรอกเว้ย.!  

ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า..ถ้าท่านเป็นหนึ่งในห้า ที่จะมาล้อมกรอบผมสองคนเมื่อสักครู่นั้น  ท่านจะยังอยู่ไหม ?.ถ้าอยู่กูก็โง่น่ะสิ. ผมลองเดาดูน๊ะ..เออท่านตอบได้ถูกใจผมจริงๆ..ปัญญากับผมนั้นยังมีวีรกรรมร่วมกันอีกมากครับ  แต่ผมคงต้องตัดไปที่ตัวละครอื่นบ้างน๊ะ เห็นใจกันบ้างเขาอุตส่าห์แต่งตัวมาแล้ว ถ้าไม่ให้ออกมาเวลา จ่ายค่าตัว เดี๋ยวจะมีปัญหาอีก.ในที่สุดเราก็แคล้วคลาด และปลอดภัยกันอีกครั้ง.

- ปัญญา.  : เด็กหนุ่มอีกคนแต่ชื่อเผอิญมาเหมือนกัน  ตอนนั้นยังเป็นพันจ่าเอก 

                มาจากแผนกสรรพาวุธ  ยังไม่มีบทบาทใดใด ?ต้องขออภัยที่ทำให้

                ผู้อ่าน  ต้องผิดหวังน๊ะครับ.

- บ่าย.      : ท่านนี้เป็นนายทหารชั้นประทวนอาวุโสครับ  ยศพันจ่าเอก..พี่แกยัง

                 เป็นนักฟุตบอลของกองพันทหารปืนใหญ่  อีกต่างหาก  ทหารเรือนั้น

                 ถ้าเป็นพันจ่าเขามักจะเรียกว่าตอน   ที่จริงนย.นั้นเขาเรียกกันว่า

                 หมวด   เพราะระดับพันจ่าและนายทหารชั้นเรือตรี , เรือโท  คือระดับ

                 ผบ.หมวดนั่นเอง!

๕.ชุดขาวบริสุทธิ์คือผู้เขียน - แม้คนนินทาว่าเหี้ยมโหด.ทำไมไม่ยอมลืมอดีตน๊ะ ?

- ปัญญา ดอกจันทร์ - เพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกัน.

-ทองหลอ  ผลมูล หน.เก่าของผู้เขียน.

ผมขอตัดกลับมาที่สนามฝึกที่แคนาดา บรรดาข้าราชการชุดที่ไปรับปืน ๑๕๕ ม.ม.นี้ต้องทำการฝึกทุกวัน.ทั้งเช้าและบ่าย.แม้ว่าจะมีหิมะตกลงมาเป็นบางช่วง.ไม่มีการยกเว้นครับ. วันหนึ่งระหว่างการฝึก  เกิดเรื่องเข้าใจผิดขึ้นจนทำให้หน.ชุด  เกิดไม่พอใจขึ้นจนเกือบจะสั่งขังข้าราชการทั้งหมด.

ข้าราชการ   :  กำลังฝึกการตั้งปืน  ในสนามฝึก   ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่พักมากนัก.

หัวหน้าทีม  :  ออกมานอกอาคาร ตะโกนไปที่ผู้ฝึกเฮ้ย  ! ตอนบ่ายไม่ต้องฝึก.  

ข้าราชการ   :  พักทานอาหารเที่ยงแล้ว  ก็พักอยู่ที่ห้องใครห้องมัน...

หัวหน้าทีม  :  บ่ายมากแล้ว  จึงเดินออกมานอกอาคารเพื่อตรวจการฝึก..โมโหมาก

                   ที่ข้าราชการไม่ยอมมาฝึกกันช่วงบ่ายนี้ สั่งเรียกแถว  แล้วทำ

                   การอบรมต่อหน้าแถว  พร้อมดุด่าไปในตัวว่า  เวลาจะมาก็อยากมา

                   กันทุกคน  แต่เวลาให้ฝึกก็ไม่อยากจะฝึกกัน น้ำเสียงยังแสดงความ

                   โมโหอยู่. ฟังดูสิครับ.

ข้าราชการ   :  ทุกคนพูดเหมือนนัดกันไว้..เอ้า ! ผู้กองเป็นคนออกไปตะโกนบอกเองนี่นาว่า..ตอนบ่ายไม่ต้องฝึก...

หัวหน้าทีม  :  เงียบไปสักพัก  และคิดในใจว่าเออ..เราพูดจริงนี่นา   สักพักก็รีบ

                   ตอบ....เพราะรู้ว่าทุกคนเข้าใจผิด. เฮ้ย ! อั๊วะพูดจริง..แต่หมายถึง

                   ไอ้บ่าย..ไอ้บ่าย...จาดป้อม ไม่ต้องฝึก  ท่านมีงานที่จะต้องสั่งทาง

                    ธุรการนั่นเอง   เรื่องของปืนใหญ่จึงได้จบลง  ในช่วงบ่ายนั้นเอง.   

 ผู้อ่านอาจจะสงสัยว่า อยู่ที่แคนาดาจะขังคุกได้อย่างไร ? ทหารนาวิกโยธินนั้นเขามีคุกหลายแบบครับ สมัยที่ผมเป็นนักเรียนจ่าเพื่อนผมทำผิดและถูกขัง เขาเรียกว่าขังวินัย. จ่าเวรจับมาไว้ในห้องเปิดประตูหน้าต่างไว้แต่เอาเชือกมาโยงกั้นไว้  ถ้ามาตรวจพบว่ามีการแหกเชือกออกไปก็ถือว่าแหกห้องขังนั่นแหละ ! ถ้าจะมีการขังวินัยกันจริงๆล่ะก็ที่ไหนก็ได้ครับในโลก อย่าว่าแต่ที่แคนาดาเลยครับ.ใครอยากจะลอง ?ชีวิตที่ศูนย์ภาษาฯก็มีแต่เรียน เรียน เรียน แล้วก็สอบ.ใครสอบผ่านก็เตรียมเดินทางไปต่างประเทศ  ใครที่สอบไม่ผ่านก็เตรียมตัวเหมือนกันครับ.เตรียมกลับไปเข้ายาม  ชุดที่เรียนอย่างสบายแถมมีเบี้ยเลี้ยงรับด้วยก็คือพวกเขมร.ไม่ใช่ทหารเขมรครับ.ทหารไทยที่มาเรียนภาษาเขมรต่างหาก. พวกนี้มาจากทั่วสารทิศ  พวกสุดท้ายที่ผมขอเอ่ยถึงคือพวกที่มาเรียนยาวี. ภาษายาวีนั้นเป็นที่นิยมใช้กันตามชายแดนใต้  หรือชายแดนด้านมาเลย์เซีย.นา มอ อา ป้อ ?คุณชื่ออะไร ? ส่วนใหญ่ต้องมาจากทางใต้ เพราะเมื่อเรียนจบก็จะได้ใช้งานให้ตรงตามสายงานกันเลย ไม่แน่เสมอไปเพราะเรื่องการกลัวว่าจะเสียที่นั่งไปเปล่าๆนี่แหละ !เคยมีการส่งจนท.สูทกรรมมาอบรมภาษายาวี พอจบก็มาหุงหาอาหารตามเดิม ปรากฎว่าข้าวแฉะบ้าง , ดิบบ้าง. แย่กว่าก่อนไปเรียนเสียอีก. จะมีโอกาสใช้วิชาที่ได้เรียนมาให้เป็นประโยชน์หรือไม่ ? ท่านผู้อ่านคิดเอาเองน๊ะ พอดีผมยังไม่ว่างครับ ! ขณะที่เขียนเรื่องอยู่ได้มีการจัดการอบรมภาษายาวีขึ้นที่ศูนย์การฝึกนาวิกโยธิน เพื่อให้หน่วยงานที่จะต้องไปปฎิบัติราชการที่สามจังหวัดชายแดนใต้  พอมีความรู้พื้นฐานบ้าง ทางศูนย์ภาษาทร.จึงได้ส่งเจ้าหน้าที่มาอบรมถึงที่  ดีครับบรรดาครูสอนจะได้เบี้ยเลี้ยงกันถ้วนหน้า แต่นร.ที่มาเข้ารับการอบรมไม่ได้อะไรนอกจากความรู้  ซึ่งเป็นการประหยัดงบประมาณให้กับหน่วยไปในตัวครับ แหมพี่!จะเอาแต่เบี้ยเลี้ยงอย่างเดียวเลยน๊ะ? ยังไม่ทันได้สอนเลยน๊ะ.เริ่มจะหลับกันแล้ว.ที่ศูนย์ภาษาทร.นั้นนักเรียนทุกคนที่มาจากต่างหน่วย พอมาอบรมที่เดียวกันไม่นานก็สนิทกัน เพราะนอกจากเรียนที่เดียวกันแล้วยังมีบางคนพักที่สวัสดิการทรด้วยกันอีก.เหตุนี้เองก่อนการสอบตัดเชือกของผมจึงมีเพื่อนรุ่นน้องได้ยื่นมือเข้ามาเพื่อจะช่วยให้ผม ได้มีโอกาสไปต่างประเทศได้ง่ายขึ้น. เรื่องนี้ผมขอชี้แจงและยืนยันว่าว่าผมมิได้ดูถูกสถาบัน - ครูบาอาจารย์แต่อย่างไร ? เพียงแต่อยากเล่าประสพการแปลกๆ ที่ผ่านมาให้หลายๆท่านได้ทราบเท่านั้น !    

๖.ผู้เขียนมีโอกาสได้เก็บภาพสวยๆที่กทม.จัดฉลองใน ๕ ธันวา. ของปีนั้น.

สวยจนไม่รู้จะบรรยายอย่างไรดี ?

 

ผู้เขียนไม่มีเจตนาจะประจานใคร ?ด้วยความเคารพครับ แต่ถ้ามีผู้ที่คิดเช่นนั้น ผมก็เสียใจครับ !  ที่ห้องสอบของศูนย์ภาษาในสมัยนั้น ผมขอย้ำเฉพาะช่วงที่ผมมาอบรมเท่านั้นน๊ะครับ !ปัจจุบันนี้คงดีขึ้นมากแล้วครับ.  เวลาสอบเขาไม่ได้เข้มงวดที่จะนั่งตรงไหนก็ได้ จึงมีการเอื้อประโยชน์ช่วยเหลือกันเองในหมู่ผู้เข้าสอบ กล่าวคือ*สมมุติว่าผู้เขียนเข้าสอบด้วย แต่คะแนนยังไม่ได้ตามเกณท์ ก็จะขอนั่งใกล้เพื่อนที่คะแนนดี แล้วให้เขาช่วย ส่วนใหญ่มักจะช่วยกันเพราะดูแล้ว เธอไม่ใช่คู่แข่งฉัน.วิธีการก็คือมานั่งติดกันที่โต๊ะสอบ Booth. โดยนั่งกางขาออกให้เท้าข้างหนึ่งมาชนกันกับเท้าของผู้ที่ยินดีจะช่วยและเท้าของผู้เขียน.ต้องทำข้อสอบให้พร้อมกัน  ข้อสอบมีคำตอบให้เลือกสี่ข้อเอ-ดี.ข้อใดถูกจะส่งสัญญานโดยใช้เท้ามาชนกัน ชน ๑ ครั้งคือ เอ. - ๒ ครั้งคือ บี. - ๓ ครั้งคือ ซี. และชน๔ ครั้งก็คือ ดี.   ท่านลองนึกภาพดูเอาเองน๊ะทีนี้คงจะเข้าใจแล้วสิ !มาถึงตรงนี้ผมอยากให้ท่านผู้อ่านตัดสินกันเอาเองน๊ะครับว่า..แบบเอาเท้าชนกับแบบเข้าเกียร์-แบบไหนจะดีกว่ากัน ? คะแนนจากการฟังเทปนี้สามารถช่วยได้มากครับ ประมาณ ๕๐-๗๐ คะแนนทีเดียว  ที่เหลือจะต้องทำเองครับเพราะไม่รู้ว่าข้อไหนกันบ้าง ? นายโป๋ ตัวจริงของผมจึงได้รับการชนเท้ามาในครั้งแรกถึง๔๕ คะแนนแต่ยังไม่ผ่านอยู่ดีครับ ! เจ้าตัวก็ยังหวั่นใจอยู่เพราะใกล้ถึงรอบตัดเชือกแล้ว ไม่รู้ว่าจะมานั่งชนเท้ากับใครดี ? ผมขอให้เพื่อนรุ่นน้องมานั่งบล๊อคไว้. เพื่อมิให้ใครแอบมา ส่งสัญญานให้เขา.ผมเองเรียนอย่างสบายๆเวลาสอบแยกชั้น Pre -Test.จะได้คะแนนเดิมๆที่ ๘๓ - ๘๗ แม้จะไม่เพิ่มขึ้น   แต่คะแนนของผม ก็ไม่เคยต่ำกว่า๘๐ %  สอบเมื่อไรก็ผ่านเมื่อนั้นครับ.ต่อมาผมทราบถึงการสอบรอบตัดเชือกของทางศูนย์ฯว่า ต้นเดือนหน้าผู้ที่ไปทุนอีเมทImett.ผมจำคำเต็มไม่ได้เสียแล้วครับ.จะต้องสอบในวันพฤหัสบดีนี้ ที่ห้องสอบของศูนย์ภาษาทร. ถ้าผ่านก็ให้ไปสอบที่จัสแมคในวันจันทร์ถัดไป  แต่รู้ว่าทุนนี้กองทัพเรือต้องจ่ายเงินร่วมกับรัฐบาลอเมริกันคนละครึ่ง ซึ่งไม่เหมือนกับทุนแมป MAP.คำเต็มคือMilitary Assistance Program.ทุนที่ผมไปครั้งแรกทางอเมริกัน เป็นผู้จ่ายทุกอย่าง.ช่วงสายวันพฤหัสบดี หลังจากนร.ได้เข้าเรียนตามปกติมีการแจ้งให้ทราบว่าบ่ายโมงตรงผู้ที่ไปทุนอีเมทให้ไปรอเข้าห้องสอบที่ชั้น๒.ห้องแลปหมายเลข..๓ ขอให้รักษาเวลาด้วย.บางครั้งนักเรียนถูกเรียกเข้าสอบเป็นจำนวนมาก จนท.จะต้องจัดผู้เข้าสอบออกเป็นชุด..ชุด. ที่จริงผมอยากจะขอพูดเสียหน่อย. ไม่อนุญาตก็ต้องพูดล่ะ ! เพราะขณะนี้ผมได้ออกจากราชการแล้ว คงไม่มีใครตามมาลงโทษได้อีกและการพูดของผมน่าจะเป็นสิ่งที่ดีกับหลายๆคน รวมถึงชื่อเสียงของหน่วยและประเทศชาติ  กรุณาอย่ามองข้ามเลยน๊ะ !ที่สำคัญเวลาไปต่างประเทศแล้ว เขาจับไปสอบใหม่  ยังมีคนสอบตกด้วยน่ะสิ !*มีผู้ที่เข้าสอบทีหลัง จะมาดักพบกับคนที่เพิ่งออกมาจากห้องสอบในชุดแรก มาคอยถามว่าข้อสอบที่ใช้สอบนั้น เป็นฟอร์มไหน ?สามารถบอกได้ว่ามิใช่จ่าหรือพันจ่า..เขียนแบบนี้หมายถึงนายทหารล่ะสิ !ผู้เขียนไม่ได้พูด น๊ะ.  พอทราบแล้วก็จะรีบไปแอบเปิดคู่มือดู เช่น ฟอร์ม ๑๐๓ บี. Form 103 B.  คู่มือที่ว่านี้คือข้อสอบทุกฟอร์มที่ตัวเองมีอยู่นั่นเอง !  ผมไม่อยากจะบอกว่าได้มาจากที่ใด ? เอ้า !ไหนๆก็ขอพูดแล้วนี่นาก็น่าจะมาจากครูที่ศูนย์ภาษานั่นแหละ.ถามจริงๆเถอะคนอื่นใครเขาจะมีล่ะครับ ? พอถึงเวลาเข้าสอบก็หมูเลยล่ะสิ.เพราะเพิ่งดูมาหมาดๆมิน่า !คนพวกนี้จึงได้คะแนนดีทีเดียว.น่าแปลกสิครับพอไปถึงต่างประเทศเขาจับสอบใหม่-ไม่ผ่านแฮะ ! และถูกส่งกลับมาทุกทีสิน่า.ไอ้ที่ผ่านไปได้ก็เรียนไม่ค่อยจะรู้เรื่องครับ เสียดายทุนต่างๆที่หลุดไปถึงมือคนจำพวกนี้. เสียดายโอกาสที่คนอื่นควรจะได้ไปเศร้าครับ !  เรื่องนี้อย่าไปโทษจ่า , พันจ่า เลยน๊ะครับ ผมขอพูดตรงๆเลยว่า คนพวกนี้กว่าจะได้ไปแต่ละทุนนั้นเขาสู้กันด้วยฝีมือจริงๆ. ไปเรียนน๊ะครับ ! ไม่ใช่ไปรับเรือ หรือไปรับปืนใหญ่.  ใครเคยเห็นบ้างว่าจ่าหรือ พันจ่าที่ได้ไปรับการอบรมที่ต่างประเทศ แล้วถูกส่งกลับมาบ้าง ? กรุณาบอกมาสักหนึ่งชื่อสิครับ. ไม่เคยมีจริงๆ แต่นายทหารกลับพบเห็นบ่อยๆน๊ะ..อย่าให้ผมต้องบอกชื่อเลยน๊ะกลัวจะถูกฟ้องครับ  มันดีตรงไหนที่ต้องมาติดคุกตอนสูงวัย ครับก็ตอนแก่นั่นแหละ !

 

๗.ซ้อมมานานแล้วครับ..คราวหน้าเจอกันที่โอลิมปิคเกมส์น๊ะ ! - See you there.

วันก่อนมีแมวมาแอบมอง..ดันแทงลูกไปถูกแมวเข้า..แมวเกือบตาย.

ช่างเถอะครับ..อย่างไรก็ตามผมก็สอบผ่านมาแล้วแม้จะได้เพียง๘๓ คะแนน ก็ถือว่าเหลือเฟือครับ หลักสูตรผมเขาตัดสินเพียง ๘๐ คะแนนเท่านั้น ! ผมไม่ได้เสียดายแทนนายโป๋เลยสักนิด เพราะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่านายโป๋..เพื่อนรุ่นน้องผมไม่น่าผ่านมาได้เลย รวมถึงคนที่ไปช่วยเขาชนเท้าครั้งแรกด้วย  ให้เขาหวัง แบบลมแล้งๆ. ผมได้แต่อายแทนครับก็แหม ! นายโป๋ เที่ยวไปบอกภรรยาเจ้านายหลายๆคน ว่าตัวเองกำลังจะได้ไปศึกษาและดูงานที่ต่างประเทศ  ทีนี้พวกฝากซื้อของกันใหญ่ นายโป๋ บอกผมว่า.ไอ้ห่.เอ๊ย !กูต้องเอาตังค์  ไปไล่คืนเขาอีก. ผมจึงรู้สึกสงสารนายโป๋ขึ้นมาจริงๆ  แตคงช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะ! เออ..เอาเงินเค้ามาก็ต้องคืนเค้าไปที่สำคัญไม่ใช่เอาไปใช้หมดแล้วล่ะ ! ช่วงเช้าผมมาเรียนตามปกติ แต่ช่วงบ่ายได้ไปสอบที่จั๊สแมค. ทางศูนย์ฯจัดรถ รับ - ส่ง ให้กับผู้ที่ไปสอบ. นอกจากจะมีทหารเรือห้าคนแล้วยังมีทหารอากาศ และทหารบกหน่วยละ๕ -๗ คน   มาพร้อมที่ห้องสอบชั้นล่างของจัสแมค. การสอบใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง ใครที่เคยผ่านสนามนี้มา  ก็คงยังลำดับภาพที่ผ่านมาได้น๊ะครับ ในห้องสอบของจั๊สแม๊คก็เช่นกันครับ  มีการจัดจนท.มาควบคุมการสอบ  เพื่อป้องกันมิให้เกิดการทุจริตขึ้นได้  โดยทางจัสแม๊คได้จัดเจ้าหน้าที่มาคอยคุมการสอบเพื่อไม่ให้เกิดข้อครหาใดๆในขณะทำการสอบ.ระหว่างทำข้อสอบผมว่าผู้เข้าสอบทุกคนน่าจะรู้ดีว่า ตนเองทำข้อสอบได้รึไม่ ?เออ..ลื่นเลยน๊ะ หรือ สะดุดเกือบทุกข้อ.นี่เองจึงทำให้ผมมั่นใจว่า ยังไงๆผมต้องสอบผ่าน๑๐๐%แม้จะไม่ได้  ร้อยคะแนนก็ตาม.  ขั้นตอนในการสอบมีดังนี้  :                                ผู้เข้าสอบเข้าห้องแล้ว ก็เลือกที่นั่งกันเอาเอง จนท.จะแจกกระดาษอธิบายขั้นตอนต่างๆในการสอบ. เข้าใจดีแล้วก็เขียนชื่อลงในแผ่นกระดาษสอบ  เริ่มทำข้อสอบเมื่อได้รับแจ้งจากครู ที่ควบคุมการสอบ.-ช่วงแรกจะเป็นการทำข้อสอบจากการฟังเทป  จะมีการเลือกตอบจากเอ-ดี ข้อใดถูกที่สุดก็ให้วงกลมหน้าข้อนั้น ส่วนใหญ่จะเป็นการใช้ไวยกรณ์ , การเรียงประโยคที่ถูกต้อง ,การเติมคำและไดอะล๊อคบ้าง  แล้วจึงมักจะจบด้วยการอ่านเรื่องสั้นๆในข้อสอบ แล้วนำมาตอบคำถามพอทำเสร็จหรือหมดเวลาแล้ว ผู้เข้าสอบทุกคนก็ต้องส่งข้อสอบแล้วแยกย้ายกันกลับต้นสังกัด.ใครมาจากหน่วยใด ?บก - เรือ  - อากาศ  ก็กลับไปพร้อมรถที่มาส่ง. ระหว่างทางที่นั่งคุยกันในรถนั้นนร.ที่มาสอบมักจะคาดเดากันเองว่า..จะผ่านหรือไม่ผ่าน ?อย่างไรก็ตามการตรวจข้อสอบนั้นทำได้รวดเร็วครับ เพราะเขามีคีย์มาทาบ. พอเรากลับถึงศูนย์ฯผมว่าทางจั๊สแม๊คเขาคงแจ้งมาแบบคร่าวๆแล้วว่า นร.มาสอบกี่คนและผ่านกี่คน ? แต่เพื่อความมั่นใจ ทางศูนย์ฯจะประกาศให้ผู้เข้าสอบทราบในโอกาสแรก ของวันถัดไป  ตอนเช้านร.ยังคงมาเรียนกันตามปกติยกเว้นชุดของผม ที่ไปสอบที่จั๊สแม๊ค  เมื่อวาน.ช่วงสายทางจัสแม๊คมีหนังสือยืนยันมาว่า ทหารเรือที่ไปสอบเมื่อวานนั้น สอบผ่านหมดทุกคน  มีนายทหารไปทำการสอบรวมสามคน ผมเป็นนายทหารชั้นประทวนเพียงคนเดียวครับ. เหมือนยกภูเขาออกจากอกครับ ผมดีใจมากไม่เสียดายเวลาที่ได้ทุ่มเท ให้กับการอบรมภาษาอังกฤษในครั้งนี้.  วันต่อมาผมมารับเอกสารส่งตัวจากทางศูนย์ภาษา ฯ แล้วเริ่มขั้นตอนการเดินเรื่องเพื่อไปต่างประเทศทันที. ช่วงนี้จึงไม่ถือว่าขาดราชการปกติทางต้นสังกัดเขามักจะไม่ค่อยสนใจเราแล้วจนกว่าเราจะกลับมายังที่ตั้งปกติพร้อมหนังสือส่งตัวนั่นแหละ !เขาจึงค่อยเชคว่าเราไปอยู่ที่ไหนมา ? เขาส่งตัวมาสิบกว่าวันแล้วเพิ่งจะโผล่มา  ทีนี้ค่อยแก้ตัวเอาเองก็แล้วกัน. รท. สงวนศักดิ์  บรรจง  รน.ซึ่งมาอบรมอยู่ในห้องเดียวกันเชิญผมไปร่วมกินมื้อเที่ยงด้วยที่ร้านของสวัสดิการทหารเรือ-ท่าช้างโดยไปกับเพื่อนนักเรียนที่เรียนด้วยกัน ๔ - ๕ คน. ครับก็สนุกกันตามสถานะภาพครับ !  

๘.หิมะตกที่แค๊มป์จอห์นสันต่างหาก. - ไม่ใช่ฝนดาวตก.

คนไทยหลายคนอยากให้หิมะตกที่บ้านเรา..ไม่รู้ว่าเปลี่ยนใจหรือยัง..ว่างมากล่ะสิ ?

ที่ศูนย์ภาษาฯนี้เวลาใครสอบผ่าน เพื่อนๆที่มาอบรมด้วยกันมักจะผลัดกันเลี้ยงถือว่าเป็นการสังสันทน์กันก่อนเดินทางเสียดาย หมวดสงวนศักดิ์ไปเสียแล้วมิฉนั้นต้องมาเป็นแขกของผมบ้างผมไม่ทราบว่าเขาได้ทุนไปเรียนที่ไหน ? รู้แต่ว่าไปประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศนี้กว้างใหญ่เหลือเกินครับ จะเจอกันไหมเฉพาะพื้นที่ของรัฐเท็กซัสเพียงรัฐเดียว ใหญ่กว่าไทยทั้งประเทศแล้วล่ะ ! ผมเดินเรื่องตามรายการที่แนบมาโดยเริ่มจากการข่าวทร.พอรับหนังสือนำแล้วก็ไปที่กระทรวงการต่างประเทศ เพื่อทำหนังสือเดินทางไว้ ต้องไปทำเรื่องหนังสือเดินทางที่สำนักงานแห่งใหม่ตั้งอยู่แถวๆถนนอุรุพงษ์ จำง่ายๆใกล้กับรพ.สงฆ์นั่นเอง !ขณะเขียนเรื่องนี้ ได้ย้ายมาที่กรมการกงสุล.ถ้าไปดอนเมืองต้องเลี้ยวซ้ายที่หลักสี่พลาซ่าราวๆ๕๐๐เมตร.อยู่ทางซ้าย.ผมกลับมาทำเรื่องรปภ.ที่บก.นย. โดยได้ขอให้ครูช่วยค้ำประกันให้หน่อย.ครูรอ.ศักดา อานมณี รน. ก็ดีเหลือเกินครับพอรู้จุดประสงค์ของผม ท่านเซ็นต์เอกสารการค้ำประกันให้ทุกอย่างขอบคุณอีกครั้งครับคุณครู.ปี๒๕๔๗.ผมพบครูครั้งสุดท้ายที่ร้านอาหารแถวๆกม.สิบครูมาทานอาหารกับลูกสาว.ผมดื่มอยู่กับเพื่อนที่โต๊ะใกล้ๆจึงถือโอกาสเลี้ยงครูเสียหนึ่งมื้อ. ด้วยความเต็มใจครับคุณครู.ขณะเขียนเรื่องครูเป็นนาวาเอกแล้วครับ.ผมได้นำหนังสือมารับเงินค่าตัดเย็บที่กรมการเงินทหารเรือ  ครั้งแรกที่ไปผมยังเป็นจ่าได้รับเพียง๓,๕๐๐ บาทครั้งนี้เป็นพันจ่าได้รับ๗,๕๐๐ บาทไม่ทราบว่าเขาปรับตามชั้นยศหรือ ปรับตามสถานการของเศรษฐกิจโลก.จะปรับตามอะไรก็ช่างเถอะ !ขอรับเงินก่อนเป็นอันใช้ได้. ส่วนเบี้ยเลี้ยงนั้นทางการเงินทหารเรือได้จ่ายให้วันละ๑๕ เหรียญ โดยจะส่งไปให้ที่สหรัฐ ฯผ่านทางสถานทูตไทย.The Naval Attache.ผมมาที่ธ.ทหารไทยที่ถนนพญาไท อยู่แถวรร.สันติราษฏร์บำรุง  ถนนศรีอยุธยา ใครที่พำนักอยู่กทม.คงรู้จักดีนะครับ! พอรับหนังสือเดินทางมาแล้วผมนำติดไปด้วย เพื่อให้ธนาคารประทับตราว่า เราได้นำเงินสกุลดอลล่าร์ออกไปนอกราชอาณาจักรไทยจำนวนเท่าไร ?ทางธนาคารจ่ายเงินให้ผมตามหนังสือนำ จากกง.ทร.จำนวน๑,๐๐๐ เหรียญ เป็นเงินติดกระเป๋า.  Pocket Money.ถ้าจำไม่ผิดก่อนไปผมแบ่งให้ทางบ้านไว้ใช้จำนวนหนึ่ง หลายคนไปตัดชุดเบร๊าซ์เพื่อเดินทาง Blouse.  สำหรับผมเหมือนเดิมครับ ลงทุนยี่สิบบาทซื้ออาร์มมาติด ที่แขนขวา Thailand.ไปถึงที่โน่นผมเห็นทหารอากาศไทย ติดกันที่แขนเสื้อด้านซ้ายครับ  ผมเกิดสงสัยขึ้นมาว่าเอ๊ะ !ของใครติดผิดกันแน่ ?ระหว่างทร.ไทยและทอ.ไทย.  ที่จริงเรื่องนี้เขามีระเบียบว่าไว้แล้วโดยเฉพาะ แต่ผมไม่เคยเห็นเรื่องหรอกครับ  ผมอาจจะจำผิดก็ได้เพราะตอนไปครั้งแรกนั้นผมเป็นจ่า ถ้าติดไว้ที่แขนซ้ายอาจจะเกะกะกับบั้งก็ได้ จึงได้ติดอาร์มไว้ที่แขนขวา. พอเป็นพันจ่าจึงจำมาแบบผิดๆ.ขออภัยครับ !ตอนอยู่ที่โน่นจึงย้ายไปข้างซ้ายเสียเลย จะได้ถูกต้องตามแบบทหารอากาศไทย  ก่อนจะถึงกำหนดมารับตั๋วเครื่องบินนั้น ผมมีเวลาหลายวันครับ จึงกลับมาสงขลาจัดกระเป๋าเตรียมเดินทางไว้ให้พร้อมเสียเลย  ขณะเดียวกันก็ได้เลยไปขนของกลับจากนราธิวาส เนื่องจากก่อนมาอบรมนั้นผมได้ทิ้งของไว้หลายรายการ เพราะคิดว่าถ้าตัวจริงสอบผ่านผมจะต้องกลับมาราชการต่อที่นี่ จะได้ไม่ต้องขนไปขนมา แต่เมื่อเหตุการเปลี่ยนไปเพราะผมได้สอบผ่าน ต้องกลับมาย้ายของเสียเลย. ใกล้เวลานัดรับตั๋วเครื่องบินแล้ว ผมจึงได้เก็บของต่างๆกลับไปที่กทม.อีกครั้ง. ก่อนการเดินทางผมมารับตั๋วที่ตึกการบินไทย  แถวๆย่านผ่านฟ้า. พร้อมเอกสารต่างๆที่เกี่ยวข้องจากกองทัพเรือ  สุดท้ายต้องไปฟังบรรยายสรุปที่จัสแมค Brief.  พร้อมรับไอ ที โอ เป็นอันจบขั้นตอน  จากนั้นจะต้องรออีกราวหนึ่งสัปดาห์จึงจะได้เดินทาง...

* ช่วงนี้ได้แต่รอเวลาเดินทาง..จึงไม่มีอะไรทำเลย..เหงาไหมล่ะ ?