ดังนั้น ผู้บริหาร เมื่อรับทราบปัญหา หรือมีประเด็นที่เกิดขึ้น ควรหาเวลาให้ว่างจากผู้คนบ้าง เพื่อการใครครวญและไตร่ตรองสิ่งต่าง ๆ ด้วยวิจารณญาณที่ดี มีสัมมาทิฏฐิ แล้วแก้ปัญหานั้น ๆ อย่างรอบครอบ นอบน้อม และจริงจัง ไม่ควรใช่อารมณ์เกิดขึ้นแสดงออกไป เพราะจะได้เสีย มากกว่าดี

  

   หลายวันที่ผ่านมา กาลเวลาช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน ดูราวกับว่า "แทบไม่ได้ทันทำอะไรให้เป็นชิ้นเป็นอัน!!!!!" นี้คือความรู้สึกที่เกิดขึ้น

 

     แต่ความเป็นจริงคนเรามีเวลาวันละ ๒๔ ชั่วโมงเท่ากัน ไม่ขาดไม่เกิน... บางครั้งไม่มีเวลาว่างให้คิด บางครั้งเวลาที่ได้คิดกลับไม่ว่าง... จะว่าไปแล้วเวลาและชีวิตเหมือนพยับแดด มองเห็นไกล ๆ เหมือนจะจับถูกต้องได้ หากเมื่อเราขยับเข้าไปใกล้ ๆ กลับกลายเป็นสิ่งที่ว่างเปล่า! ไปเสียนั้น

 

     เมื่อเราทำงาน ทุกวัน... ใครที่เป็นหัวหน้าจะรู้ ว่าเมื่อไปถึงที่ทำงาน ผู้คนทั้งหลายจะรายล้อมติดต่อเพื่อติดตามงาน พูดคุยเพื่อปรึกษา สารพัดปัญหาที่เข้ามา แม้จะเป็นปัญหาเขา แต่เราต้องร่วมแก้ไขในบางเรื่องที่กระทบกับหน่วยงาน

 

     เมื่อวันคืนล่วงไป ครั้งแล้ว-ครั้งเล่า ปัญหาเขา ปัญหาเรา ย่อมเกี่ยวพันยันเป็นปัญหาของหน่วยงานและสังคมได้อย่างไม่น่าเชื่อ?

 

     ประเด็นที่น่าคิดก็คือ ผู้บริหารเมื่อเข้าที่ทำงาน มักจะรับและแก้ปัญหาโดยมีเวลาไตร่ตรองน้อยมาก เนื่องจากถูกแวดล้อมไปด้วยผู้คนที่หวังพึ่งพา และพยายาม present งาน-ปัญหาของตน ๆ     

     หากผู้คนทั้งหลาย เอางานเป็นที่ตั้งและมีเจตนาสุจิต งานนั้นก็ไม่มีปัญหา แต่หากผู้คนที่แวดล้อมไม่ใช่กัลยาณมิตร คอยคิดที่จะเอาผลประโยชน์ โดยมีงานประจำเป็นเครื่องปิดบัง ปัญหานั้นพร้อมที่จะประทุขึ้นมาเสมอ เพราะคนมีการปรุงแต่งทางด้านอารมณ์อย่างน่าอัจจรรย์ยิ่ง

 

     ดังนั้น ผู้บริหาร เมื่อรับทราบปัญหา หรือมีประเด็นที่เกิดขึ้น ควรหาเวลาให้ว่างจากผู้คนบ้าง เพื่อการใครครวญและไตร่ตรองสิ่งต่าง ๆ ด้วยวิจารณญาณที่ดีพอ มีสัมมาทิฏฐิเป็นที่ตั้ง แล้วแก้ปัญหานั้น ๆ อย่างรอบครอบ นอบน้อม จริงจัง  และที่สำคัญไม่ควรใช่อารมณ์เกิดขึ้นแสดงออกไป เพราะจะเสีย มากกว่าดี เช่น

     เมื่อโกรธแล้วคิด จะกลายเป็นความอาฆาตมาดร้าย

     เมื่อโกรธแล้วพูด จะกลายเป็นคำด่า ว่าร้าย

     เมื่อโกรธแล้วแสดงพฤติกรรม จะทำให้ผิดพลาด ขาดความยั่งคิด อาจเป็นการทำลายข้าวของ ทรัพย์สินเสียหายได้

 

     ข้อคิดในวันนี้คือ เมื่อใครครวญ จึงควรค่าต่อกาลเวลาที่หมุ่นไปด้วยประสบการณ์ที่ดี ๆ

 

....................................

ข้อคิดจากการทำงานประจำ

เพื่อนำไปสู่การตระหนักรู้