ไปเที่ยวกันไหม จะไปก็รีบไป

ตลาดน้ำกลางดง…วันเดียวก็เที่ยวได้ วันนี้มีเวลาพาครอบครัวไปเที่ยวก็เลยดูโปรแกรมทัวร์ในจังหวัดเราเองใกล้ๆ ไม่ต้องไปไหนไกลวันเดียวเที่ยวให้เต็มอิ่มไปเลย …………….. ช่วงเช้าของวันก็แวะไปกราบพระที่วัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม หรือพระขาวที่ตั้งสวยเด่นอยู่ท่ามกลางภูเขา สวยงามสะดุดตายิ่งนัก แต่ถ้าจะให้เดินขึ้นไปถึงตัวองค์พระน่าจะใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง เพราะยังไม่นับเวลาที่เดินขึ้นไปและเวลาที่หยุดพักระหว่างทาง ก็แหมสวยขนาดนี้ก็ต้องขึ้นไปกราบไหว้ขอพรซะหน่อย ส่วนใครที่เดินไม่ไหวก็ไหว้ที่ลานพระข้างล่าง นั่งรอลูกหลานใต้ร่มไม้ใจเย็นๆกันไปก่อน หลังจากนั้นก็พากันไปเที่ยวไร่องุ่นสุพัตราซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก และแน่นอนว่าต้องซื้อองุ่นไร้เมล็ดที่ขึ้นชื่อกลับมาอย่างแน่นอน ก็ของเขาอร่อยจริงๆ ตระเวนขับรถอกมาสักระยะก็ถึงสถานที่เที่ยวน่าสนใจนามว่าตลาดน้ำกลางดง เขาสร้างบรรายากาศได้สวยงามมากเหมือนกับอยู่ในตลาดน้ำจริงๆแต่ขอบอกว่าคนที่สนใจมาเที่ยวที่นี่ ได้เฉพาะวันเสาร์ – อาทิตย์เท่านั้น เพราะวันธรรมดาจะเปิดขายเฉพาะบางจุด จุดแรกที่เข้าไปก็จะพบร้านค้าต่าง ขายผักปลอดสารพิษ ขนมไทย น่าทานทั้งนั้น จุดที่สองก็เป็น coffee shop สำหรับคนคอกาแฟของแท้ และจุดที่สามเป็นของพื้นบ้าน ผัดหมี่ส้มตำ อาหารหลากหลายเมนูให้คุณได้เลือกสรร ส่วนบริเวณรอบๆก็เป็นพื้นที่เหมาะสำหรับช่างภาพมืออาชีพอย่างเราให้ได้เก็บภาพสวยๆกัน โอ๊ย…เที่ยงแล้วหรือนี่ ได้เวลาอาหารแล้วสิ แต่เรารู้ว่ามีร้านอาหารอร่อยๆอยู่ในตัวเมืองปากช่องใช้เวลาเดินทางไม่เกิน 15 นาที ก็ถึงที่หมาย บ้านไม้ชายน้ำ…ชื่อนี้คุ้น ๆ ก็เคยออกทีวีมาแล้ว หนังสือ The Weekend ก็ลงมาแล้วด้วย โอ้โห… เป็นร้านอาหารหรือพิพิธภัณฑ์สะสมของเก่ากันเนี่ย แน่นอนคนที่ถูกใจคงไม่พ้นรุ่นคุณพ่อ คุณแม่ ไม่ยอมหิวข้าวกันเลย ไปเดินดูของกันซะอย่างนั้น แต่ก็ดีเหมือนกัน พามาเที่ยวคุ้ม ๆ จริง ๆ …. เมนูอาหารที่น่าสนใจก็คือ หมูสเต๊ะ เพราะว่าเนื้อนุ่ม น้ำจิ้มก็อร่อย งานนี้ขอสั่งชุดใหญ่เลยแล้วกัน อิ่มแล้วก็เริ่มอยากไปเดินย่อย ตามมุมต่าง ๆ ของร้านแล้วล่ะสิและจะได้ถ่ายภาพให้สมใจด้วย งานนี้ใครไม่พาครอบครัวแวะมาก็น่าเสียดายแล้วของดี ๆ ที่เที่ยวใกล้ ๆ เพียงแต่หาเวลามาให้ได้ก็เท่านั้นเอง วันนี้เป็นวันที่มีความสุขมาก ๆ ได้เดินโอบกอด หยอกล้อกับแม่และน้อง ๆ ประทับใจกับที่เที่ยวที่พาเขาไปได้ถูกใจจริง ๆ ได้เวลาทำหน้าที่เป็น ไกด์ใน Trip ต่อไปอีกแล้วสิเรา ….