อาหารเช้า เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเด็กๆ ก่อนที่จะถึงโรงเรียน

ด้วยความที่บ้านกับโรงเรียนอยู่ไกลเกินกว่า ที่ลูก ๆจะได้กินอาหารเช้าจากฝีมือแม่ทุกวัน

การฝากท้องไว้กับร้านค้าข้างทางจึงเป็นสิ่งจำเป็นนัก

 

อดคิดในใจไม่ได้ว่า…สมัยที่ตัวเองเป็นเด็ก ทำไมถึงได้กินข้าวเช้าจากฝีมือแม่ทุกวัน

แต่มา ณ วันนี้ วิถีชีวิต และการใช้ชีวิต มันเปลี่ยนไปจริง ๆ นะ (มันจึงเปรียบเทียบกันไม่ได้)

 

 

(ภาพวิวข้างทาง...ยามเช้าก่อนถึงโรงเรียนของลูก ๆ )

ก่อน 6 โมงเป็นเวลา ที่ต้องตื่นเป็นนิสัย  แต่เด็ก ๆ ยังคงนอนคุดคู้ กันอยู่

ต้องลากต้องเข็นกันยกใหญ่ …ถึงจะตั้งตัวกันได้

คนพี่…ผ่าน แต่คนน้องนี่สิ…น่าใจหาย นอนยาวตลอด แม้กระทั่งต้องอาบน้ำแห้งและใส่ชุดนักเรียนกันทั้งหลับ ๆ  ควักกันออกมาจากที่นอนเลยทีเดียว

 

เห็นคนเป็นแม่ หัวฟู  …รับรู้จนไม่ต้องบอกเลยว่า… นี่แค่เพียงลูก 2 คน เท่านั้น

หากมีลูก เป็นโขยง 5-6 คน และเป็นวัยที่ไล่เลี่ยกัน แม่จะมีสภาพเช่นไร อดมองเห็นภาพแห่งความทรงจำในวัยเด็ก ๆ ที่แม่คอยต้อนลูกของแม่ไปเรียนหนังสือกันไม่ได้เลยทีเดียว

 

 

อาหารเช้าเป็นสิ่งจำเป็นนัก…เป็นสิ่งที่ฝังใจมาตลอด ที่แม่ต้องทำอาหารให้เวลาไปโรงเรียน

ครอบครัว ณ วันนี้ก็เช่นกัน การเตรียมอาหารเช้า จึงเป็นบทบาทของแม่เด็ก ๆ ไปโดยปริยาย  อาหารเช้าจานด่วน กับข้าวที่เตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเย็น สำหรับอุ่นตอนรุ่งเช้า โจ๊กสำเร็จรูป และอื่น ๆ อีกมากมาย

 

แต่หากวันไหนที่ เด็ก ๆ ต้องหิ้วท้องไปโรงเรียน ….ละก็

ไม่เคยละเลยที่จะหาของอิ่มท้องให้เด็ก ๆ กินไม่ได้

 

 

 

หมูย่างอารมณ์ดี เจ้าปากทางเข้ามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เจ้านี้... เป็นอาหารจานโปรดของเด็ก ๆ เลยทีเดียว

 

 

พี่น้อย ชอบคุยแหย่กับดวงใจเสมอ ๆ ว่า เป็นเด็กน่ารัก …

เหตุที่เป็นหมูย่างอารมณ์ดี เพราะคนขาย ขายไปยิ้มไป ที่สำคัญเป็นสูตรหมูย่างที่เด็ก ๆ ติตใจเชียว

ราคาไม่แพง เนื้อแน่นเต็มไม้

 

พูดกับเด็ก ๆ เสมอว่า... อาหารเช้าเป็นสิ่งจำเป็นที่สุด หากลูกไม่ได้กินข้าว ลูกต้องกินของที่มีประโยชน์ลองท้องของลูกเสมอ

 

"อาหารมื้อเช้าต้องแบบเจ้าชาย  อาหารมื้อเที่ยงต้องแบบราชา  หากเป็นมื้อเย็นแล้วเป็นแบบยาจกก็พอ"   นั่นคือ มื้อเช้าและมื้อเที่ยงต้องกินเต็มที่  ตามฐานะความเป็นอยู่ที่เรามี เพราะมันสำคัญต่อการเจริญเติบโตและการนำสารอาหารที่ได้รับเหล่านี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อร่างกายนั้นเอง…  ลูกเอ๋ย

 

เด็ก ๆ พยักหน้า … หยึก หยึก  ขณะนั่งกินหมูย่างกันอย่างเอร็ดอร่อยในรถก่อนที่จะถึงโรงเรียน