เหตุสมควรโกรธ...ไม่มีในโลก

พอดีมีโอกาสได้อ่านหนังสือชื่อ เหตุสมควรโกรธ...ไม่มีในโลก ของพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก เป็นหนังสือธรรมะเล่มเล็ก ๆ ประทับใจมากอยู่บทหนึ่งเรื่อง แม่ขี้บ่น ลูกต้องไม่ขี้โกรธ

ท่านให้พิจารณาว่า

อารมณ์ขี้บ่นเป็นเหมือนอาการท้องผูก ของเสียเก็บไว้ในร่างกายนาน ๆ ทำให้ไม่สบาย เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

สำหรับคนขี้บ่น อารมณ์หงุดหงิดเป็นของเสียที่สะสมไว้ในใจ ถ้าเก็บกดไว้จะเครียด เป็นโรคประสาทได้ เมื่อได้ระบายออกทางวาจาเขาก็ค่อยสบายใจขึ้น

เราควรเสียสละ ใจดีพอที่จะรับเป็นสุขภัณฑ์ที่ดีให้แก่แม่ เป็นสุขภัณฑ์สะอาดใช้ได้สะดวก มีน้ำไหลแรง ๆ หน่อย

แม่บ่นเมื่อไรก็ใจดีรับฟัง แม่จะสบายใจ ไม่ต้องขัดใจ

ยิ่งของเสียออกมากยิ่งดีต่อสุขภาพ อายุยืน

แต่เราก็ต้องระวัง ถ้าคุณภาพสุขภัณฑ์ไม่ดีพอ เราจะ...สกปรกน่าดู

พออ่านแล้ว ทำให้เรากลับไปนึกดูและเปลี่ยนความคิดเรื่องการบ่นของแม่ เปลี่ยนความคิดใหม่ ถ้าเราอยากให้ท่านอยู่กับเรานาน ๆ และเพื่อความเข้าใจกันของครอบครัว

แต่เราก็ต้องรักษาตัวของเราให้ดี ทำความสะอาดบ่อย ๆ ไม่อย่างนั้นเราก็จะกลายเป็นคนที่เครียด และอารมณ์ไม่ดี ก็จะทำให้ร่างกายไม่สบาย และถ้าเราไม่สบายแล้วแม่เราก็จะไม่สบายใจไปอีกคน