กลับต้วกลับใจ
โดย.........อิบนูมูฮัมหมัด อิดรีส
เคยถามตัวเองไหม......
ว่าเราอยู่บนโลกนี้นานเท่าไรแล้ว
ทำความผิดมากแค่ไหน?
ทำความดีมากเท่าใด?
ชีวิตของเราก็เปรียบเสมือนต้นไม้เล็กๆต้นหนึ่ง
ที่ค่อยๆเติบโตมา
แต่นานไปเคยผ่านอุปสรรคมากมาย
ต้นไม้เริ่มแก่ลงเรื่อยๆและเริ่มอ่อนแอลง
เริ่มปล่อยใบร่วงลงมา
ความตายนั้นมันแสนเจ็บปวด
ในสุสานที่แสนคับแคบ
แผ่นไม้และผืนดินที่คอยบีบอัด
แมลงต่างๆที่คอยกัดกิน
โอ๋เพื่อนเอ๋ยจงดำรงซึ่งการละหมาดเถิด
การละหมาดนั้นคือความสุขนิรันดร์
มาเถิด มารีบเร่งสู่การกลับเนื้อกลับตัว(เตาบัต)
เพื่อการกระทำของเราจะถูกตอบรับ
มากันเถิด เรามาเตาบัตกัน
ในขณะที่มีลมหายใจยังอยู่ในร่าง
จงเตาบัตต่ออัลลอฮฺองค์เดียว
เพราะอัลลอฮฺทรงเมตตายิ่งต่อสรรพสิ่ง
จงนึกถึงอัลลอฮฺทุกๆเวลา
พราะเวลาแห่งการภักดีนั้นมันแสนสั้น
อย่าให้ถึงเวลาที่เราหลงทาง
ก่อนที่ลมหายใจจะแยกออกจากร่าง
นานแค่ไหนแล้วที่เรามาอาศัยผืนแผ่นดินของอัลลอฮฺ
เสบียงที่สะสมไว้เพียงพอหรือที่จะใช้ในวันอาคีรัต
หรือว่าเราหลงระเริงกับดุนยาโดยไม่เก็บเสบียงเลย
อย่าลืมว่าวันหนึ่งเราต้องกลับไปหาอัลลอฮฺ
จงใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง
เพราะอัลลอฮฺมองดูเราอยู่เสมอ
เริ่มวันนี้เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองเสียใหม่
ใช้เวลาให้กับอาคีรัตมากขึ้น
เตาบัตด้วยความบริสุทธ์ใจและจริงจัง
เพราะอัลลอฮฺทรงอภัยให้กับบ่าวของพระองค์เสมอ.....
