ลุงสอนว่า ข้านี้ตีเหล็กแท่ง ใช้เรี่ยวแรงหนักหนากว่าแบกหาม
ปรัชญาช่างตีมีด
เมื่อเด็กน้อยคนนั้นเย็นวันหนึ่ง
วิ่งมาถึงหน้าบ้านร้านตีเหล็ก
ชายชราผอมบางเรือนร่างเล็ก
นั่งตีเหล็กบางบางอยู่ข้างเตา
เหงื่อโทรมกายคนแก่แต่ยังแกร่ง
โถมเรี่ยวแรงที่มีตีแล้วเผา
ตีเหล็กแดงแรงขยับสลับเบา
เห็นตีเอาตีเอาไม่เข้าใจ
“ลุงตีเหล็กทำไมใคร่ขอถาม
โปรดบอกความตามหนูผู้ขานไข
แล้วค่อยยกตัวอย่างบ้างปะไร
ขออภัยหากว่ามารบกวน”
ลุงยังตีต่อไปไม่หยุดหย่อน
ปากก็สอนย้อนถามคำเจ้าอ้วน
แม่เคยตีเอ็งไหมให้ทบทวน
ตอบมาด่วนเหตุใดจึงได้ตี
เด็กนิ่งคิด “แม่หวังเพื่อสั่งสอน
ถึงเมื่อตอนผมคิดผิดวิถี
แม่กล่าวนำทำตนเป็นคนดี
เพื่อลูกมีอนาคตอันงดงาม”
ลุงสอนว่า “ข้านี้ตีเหล็กแท่ง
ใช้เรี่ยวแรงหนักหนากว่าแบกหาม
เป็นมีดดีที่ข้าพยายาม
ให้เหมาะตามรูปล้วนควรแก่งาน
โสภณ เปียสนิท
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
การตีเหล็ก เพื่อให้เหล็กเป็นเครื่องมือที่ดีมีรูปร่างควรค่าแก่การงาน
การตีเด็ก เพื่อให้เด็กเป็นคนดีมีชีวิตที่เหมาะควรค่าแก่ความเป็นคน
ลึกซึ้ง...คมคาย...ปรัชญา
ครบอรรถรสด้านภาษาจังครับ
อาจารย์แต่งกลอนได้ทุกที...และทุกวันเลยครับ
นับถือมากครับ
สวัสดีค่ะ
ช่างตีเหล็ก...เพื่อให้ได้รูปร่างตามที่ต้องการ...ตียังไงเหล็กก็ไม่เจ็บ...บางครั้งตีเสร็จไม่พอใจยังเอาไปหลอมแล้วมาตีใหม่ได้อีก...แต่ตีเด็ก...เพื่อให้ได้ตามที่ใจเราปรารถนา...คงไม่ได้หรอกนะท่านผศ.และเชื่อว่าอาจารย์คงไม่ใช้วิธีการตีเด็กเพื่อให้เป็นคนดีนะคะ...ผู้ใหญ่ตีเด็กเพราะเกิดความโมโหที่...ทำข้าวของเสียหายบ้าง...รังแกน้องบ้าง...ไม่กินข้าวมัวแต่เล่น...ไม่ทำการบ้าน...ไม่อาบน้ำมัวแต่ดูโทรทัศน์หรือเล่นเกมคอมพิวเตอร์และไม่...ฯลฯอีกเยอะแยะที่ไม่ได้ดั่งใจผู้ใหญ่...แต่ก็มีวิธีการตั้งมากมายที่จะอบรมขัดเกลาให้เด็กเป็นคนดีมีชีวิตที่เหมาะควรค่าแก่ความเป็นคนได้โดยไม่ต้องตีนะคะอาจารย์...
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ
ที่มีให้เสมอมานะครับ
น่าคิด น่าจำ
ตีด้วยอะไร ดีที่สุดคะ :-)
ลึกซึ้ง กินใจครับ
รู้ว่าคุณหมอมีใจเมตตา
ตีลูกไม่ได้ดอกครับ
อย่างมากเทศน์เอาสักกัณฑ์สองกัณฑ์เจ้าทิมดาบน้อย
คงร้องไห้แล้ว นะผมว่า
สวัสดีค่ะอาจารย์
กลอนเพราะมากค่ะอาจารย์ ได้ข้อคิด คำสอนดีๆ
ตีเหล็กด้วย ตรากตรำ ทำเต็มที่ ได้มีดดี น่าภูมิใจ ได้ใช้สอย
งานออกมา ได้ชื่นชม สมรอคอย ตีเด็กน้อย เพื่อสอนสั่ง หวัง"เด็กดี"
ขอบคุณค่ะ
การ ตี เด็ก ของ ครู เพื่อสั่งสอน และ ให้หลาบจำ..ผมจำได้ เมื่อสมัยที่ยังเรียน ม.ศ.๓ ถูก คุณครูชื่อ ครูสว่าง บุญมาก ท่านตี ๖ ที เพราะ ผมเป็นเจ้ามือเล่นไพ่ ในห้องเรียน ท่านตี ด้วย ความเมตตา มีการวอร์ม(ตีนำเบาๆถี่ๆ)ไปด้วย สอนไปด้วย ลงไม้ที แตกเป็นลาย เลยครับ..แต่ผมกลับไม่รู้สึกโกรธ ผ่านมาสี่สิบกว่าปี ยังจำคำสอนและใบหน้าของท่านได้จนตราบถึงทุกวันนี้..ครูที่กระทำด้วยจิตเมตตา มิได้ประสงค์มุ่งร้าย หรือ ซาดิสต์..ผิดกับ ผู้ที่สอน ปัจจุบัน ชอบใช้คำพูด เหน็บแนม บ้างก็ด่าว่าเด็ก ด้วยจิตใจหยาบกระด้าง ซึ่งร้ายกว่า การตีของครูแต่ก่อนมาก..
เป็นข้อคิด ที่คมคายมากค่ะอาจารย์..
ขอเรียงตามลำดับนะครับ
-ตีด้วยสายตา
-ตีด้วยวาจา
-ตีด้วยก้านมะยม
หากยังดื้ออยู่ ควรปล่อยวาง
ขอบคุณกวีที่นำมา เพราะเชียวครับ
ขอบคุณสำหรับความคิดเห้น
เรืองตีเด้ก ไม่ตีเด็ก ความเห็นของแต่ละฝ่าย
ยังถกเถียงกันไม่จบนะครับ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคำชมนะครับ
เรียบเรียงหลักธรรมคำคมที่พบเจอนำมาเสนอ
คุณผู้อ่านในรูปของกวี เพลินๆ นะครับ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจครับ